'Bauke krijg je niet gestresst, die trekt zich nergens iets van aan'

Jos van Emden kan een lach niet onderdrukken als hij terugdenkt aan de door Bauke Mollema gewonnen Tour de l'Avenir van 2007. De Groninger, momenteel tweede in de Tour, bleef onder alle omstandigheden de rust zelve, herinnert zijn ploeggenoot zich.

Bauke Mollema. Beeld anp

'Ik was euforisch toen hij de gele trui veroverde, Bauke deed er laconiek over. Maar het talent spatte er al wel vanaf.'

De Ronde van de Toekomst, een mini-Tour voor renners onder 23 jaar, was maar twee keer eerder gewonnen door een Nederlander: Joop Zoetemelk in 1969 en Fedor den Hertog in 1972. Mollema fietste nog maar net toen hij in 2007 bij de opleidingsploeg van Rabobank belandde.

In de editie van dat jaar, begonnen op het Bretonse eiland Belle-Île-en-Mère, veroverde Mollema de gele trui in de derde rit nadat hij was gefinisht in een kopgroep van 21 renners. In de vijfde etappe, een individuele tijdrit, nam de Duitser Tony Martin de leiding over. Opmerkelijk genoeg was de Tunesiër Rafaa Chtioui die dag de snelste en Martin, nu de wereldkampioen tijdrijden, slechts vierde. 'En eigenlijk had ik moet winnen', herinnert Van Emden zich. 'Maar ik ging in de laatste bocht onderuit.'

Mollema heroverde de leiding in de zevende rit naar Superbesse. Met onder anderen ook Lars Boom en Tom Leezer aan zijn zijde verdedigde de nu 26-jarige Groninger in de resterende drie ritten met succes het geel.

'Bauke is niet veranderd', zegt Van Emden, nog steeds teamgenoot en momenteel op trainingskamp in Duitsland. 'We rouleerden destijds met de kamerindeling. Toevallig lag ik bij hem op de kamer toen hij het geel veroverde. Die trui lag daar op zijn nachtkastje en het was net alsof het hem niets deed.'

Daar ligt ook zijn kracht, denkt de tijdrijder uit Schiedam. 'Hij combineert zijn talent met de best mogelijk nuchterheid. Bauke krijg je niet gestresst, die trekt zich nergens iets van aan. Als hij in die tijd elke dag een boterham met filet américain at en iemand zou zeggen dat dat niet goed is, zou hij zijn schouders ophalen. Dan keek hij wat lacherig maar hij had zich echt niet aangepast. Nu blijkt dat die houding wellicht zijn grote kracht is. Hij laat zich niet gek maken.'

De eerste kennismaking herinnert Van Emden zich nog goed. 'Dat was een jaar eerder, in de Ronde van León. Hij was nog clubrenner. Om eerlijk te zijn: als je hem zag, gaf je geen stuiver voor Bauke. Het was iemand om wie je moest lachen, iemand tegen wie je zei: ga toch terug naar Groningen. Maar eenmaal op de fiets wisten we wel beter. Wat een talent.'

Jos van Emden in 2010 Beeld anp
Beeld anp
Beeld ANP
Beeld anp
Beeld anp
Beeld ANP
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden