Plus

Basisschooldirecteur die Apples en Máxima ritselde neemt afscheid

Directeur Dick Haanraadts loopt op klompen en heeft geen mobiel, maar ouderwets is hij niet. Na dertig jaar neemt hij afscheid van de Joop Westerweelschool in West.

Directeur Dick Haanraadts voorkwam dat de school leegliep in de jaren negentig Beeld Tammy van Nerum

Je zou Dick Haanraadts (65) iemand van de oude stempel kunnen noemen. Een man uit een stuk, die hecht aan tradities. Zoiets kun je concluderen als je hoort dat hij elke dag op klompen loopt, op school, thuis, op straat. Of je bedenkt het als je zijn 06-nummer niet krijgt, omdat hij geen mobiele telefoon blijkt te hebben. In zijn woorden: "Johan Cruijff en ik waren de enigen. En nu alleen ik nog."

Maar Haanraadts, die na dertig jaar vertrekt als directeur van de Joop Westerweelschool in De Baarsjes, is niet ouderwets. Hij houdt van ritselen. Zo regelde hij dat een internationaal softwarebedrijf programmeerlessen geeft aan zijn leerlingen. Toen prinses Máxima langskwam bij de Voorleesexpress, wilde hij haar met zijn school ontvangen.

Taalles voor moeders
Hij past het onderwijs aan de moderne behoeften aan. Apple had net een winkel in de stad toen hij er computers kon krijgen. Kinderen van werkende ouders zijn vanaf half acht 's ochtends welkom, kinderopvang en naschoolse opvang zijn in het gebouw en er zijn extra activiteiten als dans en Engels.

Toen de Joop Westerweel in minder rustig vaarwater zat, eind jaren negentig, had hij op zijn handen kunnen zitten. In die tijd dreigde de school leeg te lopen omdat de destijds overwegend Turkse en Marokkaanse ouders besloten dat ze hun kinderen liever naar de nieuwe islamitische basisschool As-Siddieq stuurden.

Hij had het kunnen laten gebeuren, net als de andere buurtschool dat deed. Maar samen met zijn mede­directeur Elly Oudmayer nodigde hij de moeders uit. Zo wisten ze de gezinnen te overtuigen hun kinderen op de Joop Westerweel te houden. Haanraadts stapte meteen naar het stadsdeel om iets terug te doen voor de gezinnen. Hij organiseerde taallessen voor de vrouwen, die van hun man vaak niet naar de lessen in het buurthuis mochten.

Bijna vierhonderd kinderen telt de school nu. Het gebouw is relatief nieuw - de jaren dat de school stonk en blank stond zijn al bijna twintig jaar geleden - de kwaliteit is weer op orde. Haanraadts kan de deur met een gerust hart achter zich dichttrekken.

De afgelopen jaren is er een succesvol ouderinitiatief geweest, na twee eerder mislukte pogingen, om de school te mengen. Hoogopgeleide witte ouders uit de buurt kozen zo voor de buurtschool. "Tot en met groep 6 is nu fatsoenlijk gemengd," zegt hij trots. Er wordt nog wel hard gewerkt om iedereen echt met elkaar om te laten gaan, maar de Westerweel wordt regelmatig genoemd als succesvol voorbeeld van een gemengde school.

Zijinstromers
Alleen dat lerarentekort knaagt nog. Zestien jaar geleden was dat hetzelfde liedje. Toen heeft hij een flinke groep mensen uit andere beroepen kunnen aantrekken, zijinstromers. Een van hen, Marieke Steverink, wordt zijn opvolger. Hij maakt zich wel zorgen over de afgenomen loyaliteit aan scholen, want met het tekort gaan mensen makkelijker weg.

En de werkdruk waar iedereen het over heeft, is ook geen fabel. Het meeste doet het onderwijs zichzelf aan. "Het is onderwijseigen om overal maar over mee te praten, altijd inspraak te hebben, dat kost zo veel tijd," zegt hij.

Als iemand hem op zijn eerste dag als directeur had verteld dat hij dertig jaar op die ene school zou blijven, had hij hem subiet voor gek verklaard.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden