Plus Filmrecensie

Bar Bahar

Conservatieve Palestijnen in Israël zijn woedend over Bar Bahar, een film waarin drie Palestijnse vrouwen zelf hun leven willen bepalen.

Sana Jammelieh, Shaden Kanboura en Mouna Hawa als Palestijnse vrouwen die hun lot in eigen hand nemen Beeld Bar Bahar

Er is niet veel voor nodig om conservatieve Palestijnse kringen in Israël woedend te krijgen. De speelfilm Bar ­Bahar ('Ertussenin') over drie jonge Palestijnse vrouwen in Tel Aviv, die zonder mannelijke bevoogding en betweterij hun eigen leven willen leiden, is voor sommige Palestijnen reden om hel en verdoemenis over de film en debuterend regisseuse Maysaloun Hamoud te preken.

Dat de film laat zien dat Palestijnse jonge vrouwen niet altijd braaf thuis bij pa en ma op de bank zitten, maar zoals jonge mensen overal op de wereld uitgaan, feesten, drugs gebruiken, flirten en vooral zelf hun leven willen bepalen, leidde tot oproepen van Palestijnse geestelijke leiders om de film te verbieden. Ook kreeg Hamoud op ­sociale media doodsbedreigingen naar het hoofd geslingerd.

Steen des aanstoots
De grootste steen des aanstoots is de lesbische verhouding in de film en de verkrachting door een vrome moslimkerel van zijn vriendin, die in zijn ogen te vrijgevochten is geworden. Zoals bekend komen homoseksualiteit en verkrachting niet voor in strenggelovige kringen.

De Palestijnse controverse rond Bar Bahar doet misschien een gezocht provocatieve, choquerende en publiciteitsbeluste film vermoeden, maar dat is niet het geval. Het energieke drama schetst een integer portret van drie twintigers, die in Tel Aviv een appartement delen en hard botsen met hun patriarchale omgeving.

Leila (Mouna Hawa) is een ambitieuze advocaat en een feestbeest dat niet vies is van af en toe een snuifje coke. Haar vriend Ziad (Mahmud Shalaby) vond Leila's ik-doe-wat-ik-doehouding in het begin waarschijnlijk reuze spannend, maar nu niet meer: zoals zij zich kleedt kan echt niet ("Denk je dat we in Europa wonen?!") en het moet ook afgelopen zijn met in het openbaar roken. Leila valt van haar stoel: waar is haar antihypocriete vriend gebleven die lak had aan wat anderen vinden?

Naar het gekkenhuis
Salma (Sana Jammelieh) heeft andere problemen. Dat zij lesbisch is en een vriendin heeft, houdt zij verborgen voor haar christelijke ouders, die ook niet weten dat zij in de keuken van een restaurant werkt en 's avonds in een club als dj losgaat.

Ze weten niet beter dan dat hun dochter op een school muziekles geeft. Als zij met een huwelijkskandidaat voor Salma op de proppen komen, komt de waarheid over de seksuele geaardheid van hun dochter boven water. Haar vader ontploft van woede en stelt haar voor de keuze: genezen van deze ziekte of naar het gekkenhuis!

Bar Bahar

Regie Maysaloun Hamoud
Met Mouna Hawa, Sana Jammelieh, Shaden Kanboura
Te zien in Balie, Filmhallen, Rialto

Nour (Shaden Kanboura), de derde bewoonster van het appartement, is een uit een dorpje afkomstige moslima, die in Tel Aviv komt studeren. Haar gelovige verloofde Wissam (Henry Adrawes) ziet er niets in: waarom studeren als Nours toekomst ligt in het opvoeden van de trits kinderen die zij zullen gaan maken?

Ontoelaatbaar
Dat zij in een appartement woont met Leila en Salma, door Wissam sletten genoemd, maakt haar leven in Tel Aviv voor hem helemaal ontoelaatbaar. Als ook de woorden van de profeet ('Houd uw vrouw niet tegen als zij naar de moskee wil, maar thuisblijven is beter') er niet toe leiden dat zij haar studie opgeeft, verandert hij in een gewelddadige griezel.

Bar Bahar geeft geen flatterend beeld van de mannelijke soort. Op één uitzondering na maken de mannen in de film zich niet druk om hun vriendinnen of dochters uit werkelijke bezorgdheid om hen, maar om wat de omgeving zal denken. Zij zijn bang voor hun reputatie in de patriarchale gemeenschap en doen er alles aan hun vrouwen onder de duim te houden.

Dat Bar Bahar toch geen somber en deprimerend drama is, komt doordat de nadruk ligt op de kracht van vrouwen. De drie vrouwen hebben van mannen weinig te verwachten, maar steunen elkaar. Bar Bahar gaat over vrouwensolidariteit en -empowerment. Dat doet misschien een feministisch pamflet vermoeden, maar dat is de film niet. Bar Bahar is een strijdbaar, grappig en bij vlagen ontroerend drama over vrouwen die het recht opeisen zelf hun leven te ­bepalen.

Dat de film een authentieke indruk maakt, komt doordat Hamoud, die ook het scenario schreef, ervoor uit haar eigen leven en dat van vriendinnen putte. Het kostte de in 1982 uit Palestijnse ouders in Boedapest geboren, maar in Israël opgegroeide filmmaakster vijf jaar om de film te realiseren. Het is de moeite waard geweest. Dat conservatieve Palestijnen zich in de film verslikken, bewijst dat die raak slaat, maar ook dat er nog een lange weg is te gaan.

Wekelijks een overzicht van de nieuwste hotspots, uitgaanstips, films en restaurants in je mailbox? Schrijf je dan nu in voor de Stadsgids-nieuwsbrief van Het Parool.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden