Plus

Backpackende 65-plussers reizen de wereld rond: 'Nu is het hun beurt'

Een groeiend aantal 65-plussers wil verre landen ontdekken en kiest voor een backpackreis. Zoals Lydi (70), Gerard (71) en Jane (75). 'Als het moet, overnacht ik in smerige hokjes of in een hutje in de natuur.'

'Aanbieders van avontuurlijke reizen merken dat het aantal aanmeldingen van 65-plussers stijgt'Beeld Tzenko Stoyanov

'Op mijn vijftigste vroeg een oudere vriendin me om mee te gaan op trektocht door Thailand. Dat was mijn eerste verre reis. Ik dacht: ben ik niet te oud?" zegt de 75-jarige Jane Frieser uit Hillegom. De rest van het reisgezelschap was beduidend jonger.

"Je moet inschikkelijk zijn om primitief te kunnen reizen. Zolang ik een bed heb, vind ik alles prima. Als het moet, overnacht ik in smerige hokjes, bij de bevolking thuis of in een hutje in de natuur. Als mijn kleren niet stinken, beschouw ik ze als schoon," zegt ze. "Ik piep niet als er geen warm water is. Wie in luxe reist, leert voor mijn ­gevoel een land niet kennen."

"Ik maak sinds mijn vijftigste elk jaar een grote reis door Azië, Afrika of Zuid-Amerika. Ik wil me blijven verwonderen. Ik creëer nieuwe herinneringen die maken dat de tijd minder snel lijkt te verstrijken. Als ik terugkijk op de laatste jaren, zie ik geen eindeloze grijze vlakte meer, maar een spannende periode vol pieken."

Onzekerheid overwinnen
Een van haar eerste tochten voerde Jane naar Indonesië, waar zij als kind woonde. "Het raakte me toen ik bij mijn oude school in Bandung stond. Ik dacht: waar zijn die 67 jaren gebleven? In Nederland heb ik me altijd anders dan de rest gevoeld. Pas daar begreep ik wie ik ben en kon ik voor het eerst toegeven: maar ik bén ook anders, ik kom uit een andere cultuur. Ik weet waar mijn échte thuis is. Dat bood mij rust."

"Op reis leer ik mijn angsten te overwinnen. Zo heb ik ondanks mijn vreselijke hoogtevrees de steile rotswanden beklommen van de Organ Pipes in Dunedin, Nieuw Zeeland. Het grandioze uitzicht gaf mij een triomfantelijk gevoel. Yes! Dat heb ik toch maar gedaan. Mijn kuiten trilden evengoed van angst. En toen moest ik naar beneden. Héél eng.

Op mijn leeftijd die onzekerheid overwinnen, heeft mijn leven veranderd. Maar ik heb op mijn reizen ook gemerkt dat jongeren zwaar teleurgesteld zijn dat er tegenwoordig zo veel oudjes in de groep zitten."

In de Ethiopische woestijn
Backpacken, zelfstandig rondtrekken met vaak een klein budget, leek tot voor kort voorbehouden aan afgestudeerde twintigers of alleenstaande dertigers. Ze willen verre landen ontdekken voordat ze in de tredmolen stappen van een baan en een gezin. Aanbieders van avontuurlijke reizen merken dat het aantal aanmeldingen van 65-plussers stijgt.

Woordvoerder Bastiaan Govers van Sawadee Reizen is niet meer verbaasd als een man van bijna tachtig mee reist door de Ethiopische woestijn en op een matje in een tent slaapt. Hij gidst elk jaar hordes krasse knarren naar de op drieduizend meter hoog gelegen kloosters van Ladakh in de Himalaya.

"Van onze reizigers is dit jaar één op de acht ouder dan 65. Hun aandeel is in tien jaar tien procent gestegen. En dat van de zeventigplussers verdrievoudigde van twee naar zes procent," zegt Govers. "Wij reizen tamelijk primitief. Harde koffers zijn op alle solo- en groepsreizen uitgesloten. Vooral mensen die in hun jeugd jaren op dezelfde camping in Katwijk stonden, gaan met ons mee. Hun kinderen maakten verre reizen en vertellen daarover. En nu is het hun beurt om de wereld te ontdekken."

Op reis gaan is goedkoper en gemakkelijker geworden. Vrouwen lijken reislustiger dan mannen, zeker als ze ­alleenstaand zijn. Govers: "Als een partner geen malariapillen wil slikken of liever fietst in Frankrijk, nou, dan gaat een vrouw wel zonder hem naar Congo.

In het begin dacht ik weleens: oef, deze generatie heeft de leeftijd om mijn opa of oma te zijn. Is dat wel verantwoord? Maar ik heb geleerd dat dit mijn perceptie is. Ouderen kunnen prima hun kracht inschatten. Ze zijn vaak beter voorbereid dan de jongere generatie. Ze weten hoe belangrijk het is om voldoende water te drinken, zodat ze niet oververhit raken. Mensen zijn ook langer fit en vitaal, ze beschikken op die leeftijd over zelfvertrouwen."

Directeur Hans Dominicus van het Centre of Expertise Leisure, Tourism & Hospitality (Celth) durft nog niet over een trend te spreken. "Maar ook ons kenniscentrum ziet dat grote groepen ouderen kiezen voor actieve, avontuurlijke reizen. Zowel binnen als buiten Europa. Je hebt de grijze nomaden die er met de camper op uitgaan, de ­categorie die pelgrimstochten maakt of de mensen die er weken met de fiets op uit trekken."

Bloedend scheenbeen
En dan is er de groep die backpackt en van reizen een ­levensstijl heeft gemaakt. "Als ik thuiszit, gebeurt er zo weinig," zeggen Gerard (71) en Lydi (70) Schregardus uit Nieuwkuijk. "Veel leeftijdgenoten doen het rustiger aan, maar wij houden van het grote avontuur. Dit jaar trokken we ruim drie maanden met de rugzak door Zuid-Amerika." Lydi: "De één verklaart ons voor gek, een ander vindt het eng. Dat is het af en toe ook wel.

Tijdens een wandeling door de bergen in Argentinië viel ik. Mijn scheenbeen bloedde verschrikkelijk. Nou, dan doe je er wat doeken omheen en hup, lopen. Het was anderhalf uur tot het eerste hostel. Een Amerikaanse arts bracht ons naar een ­medische post. Dan moet je jezelf zien te redden met je honky-tonky-Spaans."

Gerard: "Je leert moeilijkheden positief te blijven ­benaderen, en dat er altijd mensen zijn die voor je kunnen zorgen." Lydi: "Reizen is voor ons een sport. Negen jaar ­geleden ging onze jongste dochter met haar partner op ­wereldreis. We trokken acht weken met ze door Thailand, ­Laos en Cambodja: zo raakten we met het virus besmet. Voortdurend plannen hoe je ergens komt, waar je slaapt, dat vinden wij leuk.

Als je in Patagonië de bergen, gletsjers en die gigantische lege ruimte ziet, dan voel je je nietig. Dat is machtig. Maar je ziet ook armoede in Azië: zo veel vrouwen bedelen op straat met een kindje aan de borst. Dan realiseer je je ook hoe goed wij het in dit land hebben."

Backpacken houdt je fit

Of avontuur helpt om lichamelijk en geestelijk jong te blijven? Marcel Olde Rikkert, hoogleraar geriatrie aan het Radboudumc en auteur van het handboek Jong Blijven & Oud Worden denkt van wel. "Jong blijven als je op leeftijd bent, volgt uit je kunnen aanpassen. Hoe ga je om met nieuwe omstandigheden? Dat aanpassingsvermogen wordt op reis op de proef ­gesteld. Wie altijd op kantoor heeft gewerkt, moet ineens andere vaardigheden ­gebruiken. Dat stimuleert het brein."

"Lichamelijke inspanning op reis gaat vaak samen op met sociale en psychische uitdagingen. Je komt voor verrassingen te staan, de hersenen worden gestimuleerd. Zoek je in Afrika naar de Big Five, dan kijk je alert, luister je goed en hou je contact met reisgenoten: 'Wat heb jij ­gezien?' Die prikkels houden cognitieve ­achteruitgang tegen."

"Dat doe je trouwens ook door thuis een taal te leren of piano te gaan spelen. Het mooie aan reizen is dat je ­direct resultaat hebt. Een reis verrijkt je leven."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden