Plus Klapstoel

Babette van Veen: 'Prinsesjes zijn zo lijdzaam'

Babette van Veen (1968) is actrice en schrijver. Ze heeft haar eerste kinderboek geschreven: Prinses Leentje & de weg naar het hart.

Beeld Harmen de Jong

Utrecht

"In OudeKamp, in het huis van mijn overgrootmoeder ben ik geboren tijdens een hittegolf. Mijn ouders zijn jong getrouwd en woonden bij haar op zolder. Ik denk dat we daar twee jaar woonden en toen naar Harmelen zijn verhuisd."

"Ik heb in Nederland altijd in de buurt van Utrecht gewoond. Het voelt daar provincialer en knusser en ik ken de weg goed. Ik ben meer op die buurt gericht dan op Amsterdam, al kom ik er nu elke dag."

Herman Teirlinck Instituut

"Op mijn achttiende ben ik naar Antwerpen verhuisd. Ik was helemaal weg van Theo en Thea, die op de kleinkunstacademie in Amsterdam hadden gezeten en die het daar verschrikkelijk vonden. Daar wilde ik dus niet naartoe."

"Mijn vader werkte veel in België en ik ging wel eens mee. Hij had daar een vriendin en ik logeerde daar wel eens. Daarom ben ik naar Antwerpen gegaan. Het was aan de ene kant leuk, maar ook pittig. Ik kwam van een vrije, ontspannen middelbare school, maar op het Herman Teirlinck heerste een totalitair regime."

"Elke dag van negen tot zeven waren we op school en op zaterdag van negen tot één. Ik heb er veel van geleerd, maar het was te zwaar op dat moment. Het ging om stampen en leren en zwoegen en minder om inspiratie en dingen maken. Dat leerde je in latere jaren, maar zo lang heb ik het niet volgehouden."

"Daarbij was ik een Hollander en had ik een bekende vader. Ik had ook van die leraren die zeiden dat ik me niet beter moest voelen dan de rest door mijn vader. En ik maar hopen dat ik daar minder last van zou hebben in België."

Blond

"Ik was een leuke blonde meid met blauwe ogen. Dat helpt ook niet altijd als je serieus theater wil maken. Mijn docenten associeerden blond en blauwe ogen met oppervlakkig en simpel. Ik droeg bijvoorbeeld wel eens oorbellen, dat was echt een mega no go... wist ik veel."

"Ik ben na twee jaar weggegaan van die Antwerpse opleiding. Toen heb ik nog in Brussel een studie gedaan. En sindsdien heb ik altijd gewerkt. Toen merkte ik eindelijk dat acteren ook leuk kon zijn."

Alfred Jodocus Kwak

"Dat is een beetje langs me heen gegaan omdat ik al vroeg het huis uit was. Het heeft meer invloed gehad op het leven van mijn zusje en broer. Die zijn respectievelijk zestien en tien jaar jonger dan ik, dus die hebben dat veel meer meegemaakt."

Nu ik zelf een kinderboek heb gemaakt, spreken mensen me er wel op aan. Dat een kinderboek wel in mijn bloed zou zitten, maar ik had dat zelf nooit bedacht. Ik zie mijn vader niet zo veel, maar als we elkaar zien, is het heel gezellig."

Woezel en Pip

"Ik heb in het begin best wat voor die hondjes gedaan, zoals het voorlezen van de boekjes op cd. Dat deed ik met liefde, maar op een gegeven moment zijn ze gaan groeien en groeien en zijn we een beetje uit elkaar gegroeid."

"Een vriendin zei vanmorgen nog: ik ben wel blij dat jouw boek er niet op lijkt. Het is niet bewust gedaan, want het zijn vooral anderen die hen erbij halen. Ik probeer lekker mijn eigen ding te doen en me niet af te zetten tegen anderen. Het is fijn dat mensen nu niet hoeven zeggen: nou moet zij ook een kinderboek, net als Guusje Nederhorst."

Ademnood

"Er gaat geen week voorbij of ik word er wel aan herinnerd. Ik hoor het zelf op de radio, of iemand zegt er iets over. Het is iets waar ik veel plezier aan heb beleefd. Het was voor ons alledrie, ook voor Katja en Guusje, een fremdkörper."

"Linda, Roos en Jessica was toch iets dat was bedacht door een paar heren, die daar wel brood in zagen. Het was keihard werken, we traden zeker drie of vier keer per week op, naast de opnames voor Goede Tijden."

"Op een gegeven moment moesten we steeds meer concurreren met andere meidengroepjes. Toen werd het echt werk. De mensen die de concerten boekten, zaten lekker 's avonds thuis terwijl wij optraden. We voelden ons een beetje de kip met de gouden eieren."

Samen was het heel gezellig. We gingen ook samen op vakantie. Ik vond het trouwens nooit een geweldig nummer. In het begin zongen we het drie keer per set. Het verbaasde me eigenlijk dat het zo'n grote hit werd."

Prinses Leentje

"Ik heb vier jaar geleden een boek geschreven, Hartenvrouw, over de inzichten waartoe je komt als je moeilijke tijden doormaakt. Ik bedacht toen dat het zo zonde is dat je pas op latere leeftijd tot inzichten komt waar je eerder in je leven zoveel aan had kunnen hebben."

"Leentje is gestoeld op het idee dat je iemand niet gelukkig kunt maken en dat iemand jou niet gelukkig kan maken. Gelukkig zijn en je goed voelen bij iemand anders kan, maar je bent niet verantwoordelijk voor iemand anders geluk."

"De prinsesjes in sprookjes waarmee we opgroeien zijn zo lijdzaam. De één prikt zich aan een spinnewiel, de ander verliest een schoen en nog één eet een giftige appel. Geen van die prinsesjes denkt: er is een probleem, misschien moet ik dat oplossen. Ze wachten allemaal tot de prins, een man, langskomt, die hen gaat redden. Dat is zo'n slechte boodschap om meisjes mee op te voeden."

Hartenvrouw

"Na de scheiding van Bas (Westerweel, red.) vond ik de reactie van de buitenwereld zo lastig. Ik heb hard aan mezelf gewerkt en me eruit geknokt. Ik geloof niet dat er iemand is geweest die heeft gevraagd: hoe gaat het nou met je, wat vervelend voor je. Ik had veel contact met mensen via Twitter, die daar hun eenzaamheid en verdriet na een scheiding of overlijden deelden. Zij hadden dat ook."

"Mensen weten niet hoe ze moeten omgaan met rouwenden of mensen met verdriet. Ik denk dat ik niet één kaartje door de bus heb gekregen. Mensen vinden het eng om te zien dat het even niet lekker gaat met je."

"Je zou bijna denken dat het besmettelijk is. Daarom heb ik het boek geschreven, om te laten zien wat het met je doet. Mijn kinderen en ik hebben dat meegemaakt, en we zijn er sterker uitgekomen."

Alleenstaande moeder

"Dat is een feit. Het is aan de ene kant wel lekker hoor, want ik hoef nooit met iemand te overleggen. Ik heb nooit discussies over de kinderen. Het is my way or the highway. Het zijn meer de huishoudelijke dingen die vervelend zijn."

"Toen ik getrouwd was, kon ik wel eens denken: ik moet alles alleen doen. Nu is het gewoon niet anders. Ik heb wel een goede relatie met mijn ex hoor. Als er iets met de kinderen is, bespre­ken we het gewoon."

Goede tijden, slechte tijden

"Daar zit ik alweer drie jaar en ik heb het erg naar mijn zin. Het is een prettige baan, en het is ook fijn om als je van acteren houdt het veel te kunnen doen. Mijn personage Linda Dekker is wat moederlijker dan vroeger, toen was ze een hittepetit."

"Ik heb heus dagen dat ik denk: daar gaat de wekker weer, maar die zijn zeldzaam. Het gaf me destijds ook weer stabiliteit. En het is gezellig om collega's te hebben en te kletsen bij het koffiezetapparaat."

Weddingplanner

"Een vriendin van mij was dat en ik was in die tijd zoekende. Ik wilde haar wel helpen. Ik heb er nota bene een opleiding voor gedaan. Na twee huwelijken vond ik het zo stressvol dat ik heb gezegd dat het niet mijn ding was."

"Twaalf ambachten, dertien ongelukken heb ik inmiddels wel gehad. Ik heb nog badproducten gemaakt, met Mike en Thomas getourd, ik heb op bruiloften gezongen en dacht nog: ik ga op uitvaarten zingen."

"Ik heb columns geschreven over bloemschikken, je kunt het zo gek niet bedenken of ik heb het wel gedaan. Ik verleg graag af en toe mijn grenzen. Als Goede tijden morgen zou stoppen heb ik genoeg andere dingen om op te pakken."

Kinderboekenschrijver

"Het is spannend te bedenken hoe andere mensen het zullen ontvangen. Je kunt het voorlezen als verhaaltje met gekke illustraties, maar je kunt het ook lezen als iets met een diepere laag."

"Een boekwinkel moet ook denken: we vinden haar aardig, dus we leggen het op een goede plek neer. Ik ben wel een beetje bang dat ze denken: zij is zo'n commercieel type, die heeft weer wat bedacht. Het is helaas een beetje wat om soap heen hangt."

WK

"Daar kan ik je echt niets over vertellen. Mijn zoons voetballen allebei, maar ik heb geen idee waarover het gaat. Ik word wel vaak door ze overhoord, maar ik weet soms niet eens wie mijn kind is als ik langs het veld sta. Langs de lijn moet je je vooral warm aankleden, kopje koffie in de hand en dan kletsen met de andere ouders die er staan."

Paparazzi

"De laatste jaren heb ik daar geen last van, maar het is een tijd anders geweest. Als het niet goed met je gaat, is het heel vervelend als er steeds mensen voor je deur staan. Ik probeer me er niet te veel mee bezig te houden."

"Je wordt er handig van: regende het een druppeltje, dan nam ik een paraplu mee die ik precies zo kon houden dat ze me niet konden fotograferen."

Soufiane Touzani

"Wie is dat ook al weer? Een voetballende YouTuber? Mijn zoons kennen hem vast."

Prinses Leentje & De Weg Naar Het Hart komt ­vandaag uit bij uitgeverij Moon (€ 14,99), met illustraties van Annelinde Tempelman.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden