Festival

Awakenings: girl-next-door en buurman-met-bierbuik-festival voor technoliefhebbers

Dit seizoen bezoekt Het Parool elk weekend een festival en maakt een verslag aan de hand van vier criteria: de mensen, het eten en drinken, de muziek en de aankleding. Aan de hand daarvan wordt een algemeen oordeel gevormd.

Foto's: Pieter Dammen

Uit vorige jaren is gebleken dat bij weer of geen weer Awakenings toch altijd voor een goede sfeer zorgt. Dus maakte het wolkje en de regendruppels bij de weersvoorspelling voor zaterdag niet veel uit, die poncho zou alleen maar voor mooiere Facebookfoto's zorgen. Ook het feit dat de organisatie ongeveer 10.000 m2 aan overdekte tenten had geregeld, zorgde ervoor dat men zich geen zorgen hoefde te maken. Dat uiteindelijk het zonnetje scheen, de temperatuur perfect was en er genoeg zelfverzekerde mannen zonder shirt liepen was bijzaak.

Mensen
De drukte bij de pendelbussen van Station Sloterdijk naar recreatiegebied Spaarnwoude, waar dit jaar op 28 en 29 juni voor de 14de keer Awakenings plaatsvond, was te verwachten. Langzaam voordringend, het liet denken aan het boarden bij Ryanair, stonden enthousiastelingen met hun kaartjes van 6 euro te zwaaien bij de buschauffeur. Voordat de bus vertrok, riep de chauffeur nog 'Hier is het feestje al!' terwijl de techno die uit de boxen kwam harder werd gezet.

DJ Benny Rodrigues zei het al in een interview met Parool.nl op vrijdag. 'Het publiek is wat muziek betreft een stuk minder kritisch dan pakweg tien jaar geleden. Toen stonden op feesten vooral de echte techno-puristen, bijna allemaal mannen in een zwart t-shirt en een spijkerbroek. Nu is techno mainstream geworden, veel sexyer.' Waar de echte harde techno-liefhebber liever rondhupst op een ander festival, is Awakenings een echt dagjesmensen-festival geworden. 18-jarige meisjes met crop tops, high waisted jeans en hippe brillen, maar ook 30-jarige mannen met een beginnende bierbuik worden gespot op het tweedaagse festival. Het is weer eens wat anders om ook niet-hippe mensen te zien, een verademing zowaar.

Eten en drinken
Tijdens het eerste rondje verkennen over het enorme festivalterrein gilt een meisje. 'Pannenkoeken. Ze hebben pan-nen-koeken!' De geur van vers beslag en veel Nutella was al van ver te ruiken. Maar niet alleen pannenkoeken, ook wraps, snacks, loempia's, frietjes, pizza en meer van het gebruikelijke festivalfood is te koop. Genoeg keuze, niet al te culinair maar we zijn natuurlijk ook niet bij de Rollende Keukens, en prima te eten.

De prijzen vallen wat tegen (3 muntjes, dus 8/9 euro voor een pannenkoek), maar dit zijn we gewend van populaire festivals. De drank is ook niet speciaal: een biertje voor 2,80 euro, een (mini) wijntje voor 4,20 euro en een wodka-redbull voor 8,40 euro. Een enkele smoothie en fruit-kraam spreekt de hippe superfoodmensen nog aan, maar er is nergens quinoa te bekennen.

Muziek
'De crème de la crème van de techno,' zei iemand bij de ingang. Het beloofde ook wat: meer dan honderd internationale artiesten en veel verschillende area's. Bekende namen als Carl Cox, Adam Beyer, Sven Väth, ROD (Benny Rodrigues) en Joris Voorn ontbraken ook dit jaar niet. 's Middags liepen nog veel mensen verdwaasd over het terrein: de enorme omtrek zorgde voor enige verwarring. 'Waren we net in die tent bij Area B?' Door het grote aanbod aan verschillende stijlen rondom techno, ook electro, house en minimal, wist men niet zo snel waar ze moeten beginnen.

Langzaam werd duidelijk dat de echte harde techno meestal in de overdekte tenten was te vinden. Secret Cinema speelde het dak eraf in Area X en de sfeer was perfect tijdens de set van Ben Klock bij Area B. En Joris Voorn, geweldig. De chillende mensen waren vooral te vinden in het midden van het terrein, op het gras. De geur van wiet overheerste daar de geur van bier.

En wie nou zaterdag nog net zin had om met een Miley Cyrus- of David Hasselhoff-masker als een gek te gaan dansen in een kleine ruimte, vond zijn droom in de Bright Side Club. Maskers verplicht, epileptische lichten aanwezig en tien minuten springen. Met Miley op je hoofd. Misschien lachten de bezoekers hier nog het hardst.

Aankleding
Natuurlijk staat Awakenings bekend om zijn aankleding. De stages zien er geweldig uit, vooral in het donker, alsof er maanden aan is gewerkt. Maar ook al zijn de stages bijna niet te overtreffen, toch is er iets dat meer de aandacht trekt. De zweefmolen. De zweefmolen, die toch wel flink wat metertjes de lucht in gaat, trekt veel publiek en geeft een uitzicht over Spaarnwoude en omstreken. Een ritje kost 10 euro en een snelle berekening maakt duidelijk dat deze attractie er niet voor niks staat. Met 32 inzittenden haalt de zweefmolen elk rondje van 3 minuten 320 euro op. Tel maar uit hoeveel dat dit weekend opbrengt. Het is een beetje jammer dat de populariteit van de zweefmolen de rest van de kermis ernaast overschaduwt. Niemand gooit hoepels, schiet ballen of haalt suikerspinnen.

Algemeen oordeel
Waar Amsterdam Open Air het mooie meisjes-festival werd genoemd, kan Awakenings het girl-next-door en buurman met bierbuik-festival worden genoemd. Het is een verademing om niet alleen tussen de perfect gestylede hippe festivalgangers te lopen. Het lijkt echter wel erop dat het festival langzaamaan de echte technoliefhebbers verliest door het diverse aanbod. Voor iedere techno-, electro-, house- en minimalliefhebber wat, en daardoor komt iedereen ook. Awakenings doet zijn naam wel weer eer aan, zoals altijd, en de sfeer is perfect, maar we vragen ons af hoe breder het festival nog kan worden. Ach ja, het festival kan sowieso niet stuk als die zweefmolen er volgend jaar weer is.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden