Atef Salib: Het was de eerste dag dat ik ademhaalde

Atef Salib Foto Jan van Breda Beeld
Atef Salib Foto Jan van Breda

DE VERKIEZING VAN DE AMSTERDAMMER VAN HET JAAR

Atef Salib is oprichter van Habibi Ana, het eerste en nog altijd enige Arabische homocafé ter wereld. Een plek om te genieten van het leven, ongestoord.

Eerst fietsen ze een paar keer langs, om zeker te weten dat niemand hen ziet. Dan stappen ze binnen en zeggen: ''Ik ben geen homo, ik kom voor de muziek.''

De raimuziek is inderdaad exotisch, net als de aanwezige mannen in Habibi Ana, het eerste en nog altijd enige Arabisch-Turkse homocafé ter wereld, om de hoek van het Leidseplein.

Trotse eigenaar en oprichter Atef Salib: ''Ik wil een plek voor Arabieren, voor allochtonen in het algemeen. Voor wie denkt dat hij de enige in de wereld is, dat hij iets verkeerds doet. Arabieren, allochtonen moeten uit de kast durven te komen. Het doel in mijn leven is dat te bereiken.''

Atef Salib (Caïro, 1960) groeide op in een wereld waar homoseksualiteit onbespreekbaar is. Dus op school ging hij achter de vrouwen aan, als een echte kerel. Salib wilde niets liever dan het verstikkende Egypte van Anwar Sadat verlaten en hij zocht een ander land. Dat vond hij tijdens een werkvakantie in Nederland. ''Die vrijheid. Het leven. Het menselijke. Mensen waarderen je als mens. Zo wilde ik leven.''

Hij keerde nog twee jaar - twee heel lange jaren - terug naar Egypte om zijn studie tot landbouwingenieur te voltooien en vertrok toen definitief naar Nederland. Hij had shoarmazaken door het hele land, maar uit de kast kwam hij niet. Hij trad zelfs in het huwelijk met een vrouw.

''Ik dacht: dit is mijn kans om mijn achtergrond te vergeten, een heteroleven te beginnen. Als ik maar ga trouwen, gaan die gevoelens vanzelf weg.''

Dat gebeurde niet. Na twaalf jaar huwelijk zette Salib dan toch de volgende stap.

''In mijn hoofd zei ik: ik leef niet. Waar ben ik mee bezig? Ik leef in een vrij land, maar toch maak ik daar geen gebruik van. Ik ben vrij, maar ik ben niet vrij.''

Het was tijdens de Gay Games in 1998. Homo's vierden feest op straat. En Salib had, na een gevecht van 38 jaar, zijn coming out. ''Het was de eerste dag dat ik ademhaalde.''

In 2000 kocht hij grand café Safina in Oost en in maart 2001 opende hij Habibi Ana in een voormalig Iraans restaurant in een stil stuk van de Lange Leidsedwarsstraat: een vrolijke kroeg voor mannen die mannen leuk vinden, en bewust zonder darkroom.

Salib: ''Ik wil bewijzen dat je homo kunt zijn door te genieten, van dansen, van het leven. Het draait niet alleen om seks.''

Hij haalde er CNN mee. En de ruiten werden geregeld ingegooid. Salib werd bedreigd. Hij zette door.

Drie jaar geleden verhuisde De Nieuwe Habibi Ana. Het café bleef in de Lange Leidsedwarsstraat, maar kwam dichter bij het uitgaansgebied, weg uit het donker. Salib: ''We zijn een stap verder. Het oude café lag in een dode hoek, maar na zes jaar durft de doelgroep makkelijker binnen te komen.'' Ook doet Habibi Ana mee aan de organisatie van het jaarlijkse suikerfeest voor moslimhomo's.

Overigens is Salib van huis uit christen. ''Maar in Egypte kijken moslims en christenen hetzelfde naar homo's: je bent ziek, je bent helemaal niks. Maar je kunt gelovig zijn én homo. God houdt van iedereen. Homoseksualiteit is geen keuze, het zit in je, en God heeft ons geschapen.''

Zijn ouders vertelde hij pas over zijn geaardheid nadat hij Habibi Ana had geopend. Salib: ''Dat was moeilijk, heel erg moeilijk. Ze hebben het geaccepteerd, maar we hebben er daarna nooit meer over gepraat. De Arabische manier.'' (HANS VAN DER BEEK, FOTO JAN VAN BREDA)

Terug naar de verkiezing.

Bekijk het portret van Atef Salib op at5.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden