AT5-verslaggever: 'Ik ben aan de dood ontsnapt'

AT5-verslaggever Suzan Yücel (28) was vrijdagavond voor een freelanceklus in Parijs en belandde middenin een van de aanslagen.

Suzan Yucel Beeld
Suzan YucelBeeld

Amsterdamse journaliste Suzan Yücel stond tegenover restaurant Le Petit Cambodge in het tiende arrondissement, toen een man met een kalasjnikov er naar binnenliep en om zich heen schoot.

Rond kwart over acht 's avonds vertrokken ze van huis, berekent Yücel. Rond kwart voor negen a negen uur kwamen ze aan bij Le Petit Cambodge. Een Franse vriendin met wie ze was had de tent aangeraden. 'Het eten is hartstikke goed daar.'

Het was druk geweest bij het restaurant. Ze zagen een lege tafel, maar die werd toegewezen aan de twee mensen voor hen in de rij. 'Jammer,' had Yucel nog gezegd tegen haar vriendin. De ober zei dat ze hun nummer zou noteren, en dat ze zo'n twintig minuten moesten wachten. Ze liepen het restaurant weer uit naar de overkant - daar was een druk café. Ze bestelden een biertje en gingen weer naar buiten. Met het glas in de hand stonden ze voor het café toen de knallen achter haar begonnen.

Meegesleurd
Keihard waren de knallen. Yucel dacht zelf nog niet aan een aanslag, maar werd meteen meegetrokken door haar Franse vriendin. Iedereen om hen heen begon te rennen. Yücel en haar vriendin renden samen zo hard ze konden van de knallen vandaan. 'Sorry dat ik zo panisch doe,' had haar vriendin geroepen tijdens rennen. Yucel wist dat de aanslagen op Charlie Hebdo flink indruk had gemaakt op het meisje. Op enig moment wilde ze zich omdraaien om te kijken, maar haar vriendin sleurde haar mee.

Ze renden een ander restaurant in, waar ze na ongeveer tien minuten hoorden dat er mensen waren doodgeschoten. Daarna gingen ze naar vrienden van Yücel waar televisie keken. Daar drong het nieuws tot haar door. Yücel begon in haar woorden te trillen als een rietje.

Besef
Tijdens het telefoongesprek vertelt een vriend van haar dat ook op het café waar zij voor stond is geschoten. Ze gilt en het is even stil. 'Sorry hoor,' zegt ze daarna. 'Sorry. Overal om me heen zijn ook nog sirenes. Sorry, wat zei je?'

Yücel wordt continu gebeld door haar familie en vrienden, en door media die haar proberen te bereiken. Echt beseft ze het daarom nog niet. 'Ongelooflijk. Ik had dood kunnen zijn.'

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden