Plus Mijn Amsterdam

Ans Markus: 'De eerste keer in Amsterdam voelde als thuiskomen'

In de rubriek Mijn Amsterdam vertelt elke week een (on)bekende Amsterdammer over zijn of haar favoriete plekken in de stad. Deze week: kunstschilder Ans Markus.

Ans Markus: 'Ik ga op mijn fietsje als een Johanna de Waanzinnige de stad door, mezelf even uitlaten' Beeld Tammy van Nerum

Mijn buurt

"Het Prinseneiland, een dorpje in de stad. We wonen daar bijna dertig jaar, in een dubbel pakhuis uit 1629. De bovenste etage is mijn atelier, daar heb ik een dak van glas en dus prachtig licht om te schilderen."

Café

"Mijn lief heeft zo veel zakelijke eetafspraken gehad, dat ik hem met geen mogelijkheid meekrijg naar een restaurant, laat staan naar een kroeg. Niet erg hoor, ik ga met vriendinnen graag naar Noordwest, op de Noordermarkt. 's Middags een gezellige kaart, 's avonds een om van te smullen."

Restaurant Noordwest Beeld Tammy van Nerum

Uitgaan

"Meestal schilder ik 's morgens en dan móet ik 's middags de buitenlucht in. Dan ga ik op mijn fietsje als een Johanna de Waanzinnige de stad door; mezelf even uitlaten en nieuwe plekjes ontdekken."

Kerk

"Ik kom er één keer per jaar, de avond voor Kerstmis. Dan is de kerk indrukwekkend, ik raak er geëmotioneerd door. Ik heb een serie Christusschilderijen gemaakt, in mij zit ergens een gelovig meisje dat vroeger naar de Zondagsschool ging en alle verhalen van Jezus prachtig vond."

Mooiste brug

"De magerste brug is het loop- en fietsbruggetje naar het Realeneiland - recht voor ons huis. Af en toe moet hij open voor een boot en dan komen de heren dat handmatig doen. Terug in de tijd."

Het loop- en fietsbruggetje naar het Realeneiland Beeld Tammy van Nerum

Theater

"Mijn dagen draaiden een halfjaar om het oude DeLaMar, toen Arjan Ederveen mij vroeg 95 keer de duivel te spelen in zijn kunstrevue Fly Away. Dat vergeet ik nooit meer. Vanachter mijn veilige schilders­ezel, waar ik de hele dag in mijn uppie met kwasten zit te zwaaien, het toneel op. Ik hoefde maar één zinnetje te zeggen, maar stond de hele dag stijf van de zenuwen."

Mooiste herinnering

"Mijn ouders woonden in de Spaarndammerbuurt en na allerlei omzwervingen is mijn oude mama daar gestorven, op 101-jarige leeftijd. Als ik door het Westerpark fiets, komen altijd herinneringen boven."

Eerste keer in Amsterdam

"Ik was door mijn lief uitgenodigd naar Amsterdam te komen, vanuit Brabant. We zaten tegen elkaar aan in de tram richting Americain, in de verte zag ik het Rijksmuseum, het voelde alsof ik thuiskwam."

Markt

"De Noordermarkt. In hoofdletters. Kom kijken wat ik daar vandaan heb: dekenkisten, beelden, jurken, servies... Elke maandagmorgen sta ik te popelen ernaartoe te gaan. Er mogen dan geen afspraken worden gemaakt, daar staat een straf op. Het heeft me qua winkelen verprutst; ik vind alles buiten de markt te duur."

Standbeeld

"Toen ik zestien was en mijn ouders verhuisden van Halfweg naar Brabant en ik nog even hier mocht blijven, liep ik elke dag langs het prachtige beeld van Multatuli op het Singel. Dat was het laatste stukje Amsterdam voordat ik meemoest naar het Zuiden."

Standbeeld van Multatuli Beeld Tammy van Nerum

Mooiste plein

"Ik zit graag op het Spui, daar voelt het een beetje als Parijs met de boekwinkels aan de zijkant en de terrasjes rondom. Ik spreek er met mijn dochter af in Luxembourg."

Geheim adresje

"Diverse adresjes, op de Noordermarkt. Ik heb wel tweeduizend couturestukken, de laatste tijd ben ik meer van de vintage. Ik ga dan bergen kleding door, op zoek naar een schat; bijvoorbeeld iets van Molenaar of Dolce & Gabbana."

Favoriete Amsterdammer

"Dat zijn er meerdere; de dame die in weer en wind de post bezorgt en altijd vriendelijk is, Bidou van de kledingkraam op de Noordemarkt. Hoe fijn is het als mensen gewoon doen, aardig zijn en je meissie noemen."

Mooiste plek

"Wandelend langs de achterkant van het Centraal Station kijk je je ogen uit. De stad groeit en verandert daar enorm. Het wordt steeds meer een grote stad, terwijl ik dat nooit zo zag."

Ik voel me Amsterdammer omdat

"Mijn ouders Amsterdammers zijn, en ik, toen ik een jaar of acht was, met mijn tante meemocht naar de Noordermarkt met de opdracht acht dezelfde knoopjes uit te zoeken. Daar is mijn liefde voor de markt ontstaan. In Amsterdam liggen mijn roots en voel ik me vrij."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.