Review

Another year ****

null Beeld

Regie: Mike Leigh
Met: Jim Broadbent, Ruth Sheen


Een film over een gelukkig getrouwd stel van middelbare leeftijd bij wie de deur altijd open staat voor vrienden die het minder hebben getroffen, klinkt niet echt enerverend. Toch is Another year het zoveelste sublieme drama van Mike Leigh.

Het leven van Tom en Gerri (Jim Broadbent en Ruth Sheen) laat zich omschrijven met de woorden kalm geluk. De bijna-zestigers genieten van elkaars gezelschap, hebben een zoon die stevig in het leven staat, doen boeiend werk - hij is geoloog, zij therapeut - en wonen in een mooi oud huis in een buitenwijk van Londen.

Zo veel geluk kan nooit lang duren, denkt de met de moderne cinema vertrouwde kijker. Er moet een adder onder het gras zitten. Een geheime liefde of een dodelijke ziekte. Desnoods een tragisch ongeluk. Dat gebeurt allemaal niet, zodat de film de kijker hard confronteert met zijn geconditioneerde blik. Waarom wantrouwen we het harmonieuze leven van een gelukkig stel? Waarom verwachten we dat het kleedje onder hun geluk zal worden weggetrokken?

Mike Leigh heeft de kijker weer eens bij de lurven, want Another year is een drama zonder dubbele bodem. De film gaat simpelweg over twee mensen die beseffen dat ze geluk hebben gehad, wat ze doet openstaan voor vrienden die het minder hebben getroffen.

Eén van hen is Gerri's collega Mary (Lesley Manville), een gescheiden veertiger, die opzichtig verbergt dat ze een desperate single is. Ze praat en drinkt te veel. Het bijzondere van Tom en Gerri is dat Mary, hoe ontregeld en chaotisch ze ook is, altijd bij hen terecht kan.

Dat geldt ook voor Toms oude vriend Ken (Peter Wright), een eenzame zestiger die met angst zijn pensioen ziet naderen, omdat hij behalve herinneringen aan vroeger - wat waren die gezamenlijke vakanties toch leuk! - niets anders dan zijn werk heeft. Van het motto op zijn T-shirt Less thinking, more drinking lukt alleen het tweede. Ook hij kan altijd terecht bij Tom en Gerri, die even vanzelfsprekend Toms broer Ronnie tijdelijk in huis nemen, als die het na de dood van zijn vrouw niet redt.

In Another year, dat zich afspeelt over vier seizoenen, wordt zoals altijd in films van Leigh tot in de kleinste bijrol geweldig geacteerd.

Hoe de filmmaker het doet, doet hij het, maar Leighs personages zijn ook nu weer volkomen geloofwaardige mensen, die je overal kunt tegenkomen. Let ook op Imelda Staunton (Vera Drake), die aan één scène genoeg heeft om een verpletterende indruk achter te laten als een in het leven gedesillusioneerde vrouw, die bij therapeut Gerri om een slaapmiddel bedelt. Ontroerend en hartverscheurend.

Another year is een hommage aan mensen die niet met de rug naar hun directe omgeving staan, maar het vanzelfsprekend vinden dat anderen op ze kunnen rekenen. Het hoge woord moet eruit: Another year gaat over mededogen en solidariteit. Dat dat in de huidige tijd soft en misschien zelfs paternalistisch klinkt, is verontrustend. (JOS VAN DER BURG)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden