Plus

Annabel Nanninga: 'Ik vind het belangrijk te drukken waar het pijn doet'

Op het gymnasium was publicist Annabel Nanninga (39) nog heel linksig. Nu schaart de scherpslijper zich onder de boze witte mannen. 'Ik weet ook wel dat ik makkelijker iets gedaan krijg als ik het aardig vraag, maar ik zit er niet op te wachten dat iemand iets voor mij doet.'

Annabel Nanninga Beeld Cindy Baar

Nederland is in de war. Trump aan de macht in Amerika, Groot-Brittannië uit de EU en de PVV van Geert Wilders op meer dan dertig zetels. Niemand die het aan heeft zien komen. Niemand?

"Als je een heel klein beetje je antenne uit had staan, hoorde je de mensen jaren geleden al zeggen dat ze het niet meer pikken," zegt The Post Onlinecolumnist, ­tv-commentator en zelfverklaard 'vrijheidsfundamentalist' Annabel Nanninga. "Ze hebben altijd gedacht ze ons ­eronder konden houden."

Ze, dat zijn: 'de oude machthebbers', 'de generatie met de idealen van 1968' en natuurlijk 'de media'. Ons, dat is: 'de boze witte man'.

Weet u waar we die kunnen vinden?
"Kijk om je heen. Het kan een vrouw zijn of een Vinex-Marokkaan die er genoeg van heeft dat Marokkanen hem een slechte naam bezorgen. Luister eens in het academisch milieu. Je kunt wel denken dat de boze witte man een Tokkie uit Purmerend is, maar hij is overal."

U bent ook een boze witte man?
"Daar schaam ik me niet voor. In bepaalde milieus zit de boze witte man nog in de kast. Als ik bijvoorbeeld één op één spreek met journalisten van keurige landelijke dagbladen die als heel links te boek staan, is het: 'Ik ben het eigenlijk volkomen met je eens, maar mijn collega's kunnen beter niet weten dat ik met jou zit te borrelen.'"

Heel veel mensen voelen zich overvallen. Wat is er misgegaan?
"Niets. Er hebben gewoon heel veel mensen heel lang niet willen lui-ste-ren."

Naar?
"Hahaha. Naar de boze witte man."

Bij de publieke omroep zeggen ze: we willen meer ­Telegraaf-columnisten en minder professoren.
"Dat is ook weer zo'n domme neerbuigende reflex. Het wordt wat nijpend als je altijd de extreemlinkse Maarten van Rossem vraagt iets te zeggen over Amerika, maar de mensen willen best informatie van intelligent ­niveau. Ze willen niet minder professoren, maar andere. Het probleem is dat de rolodex bij de tv altijd dezelfde kant op draait: linksom."

Links ligt al jaren met de rug op de grond.
"Vandaar de paniek."

Waarom zou u er nog tegenaan willen schoppen?
"Omdat links nog wel altijd bepaalt wat in de kranten staat en wat op de televisie komt. Of neem het ­onderwijs. Universiteiten zijn brainwashfabrieken. Daar kun je moeiteloos PvdA-professor zijn, maar probeer maar eens te zeggen dat je aanhanger bent van de PVV. Gelukkig dat veel ouders tegenwoordig scherp opletten wat hun kind op school allemaal leert."

VVD'er Halbe Zijlstra zei: onze cultuur is beter.
"Het is hier toch aantoonbaar beter? In het Westen zijn de mensen gelukkiger. Als ze de kans krijgen komen ze allemaal hierheen, omdat we hier vrij zijn."

"We zouden het Nederlanderschap moeten vieren. In Amerika wordt op school elke ochtend de vlag gehesen. Dat vinden we hier al snel fascistisch, maar ik denk dat het helemaal geen kwaad kan. Mensen vergeten dat dit een van de beste landen ter wereld is. Er is gratis onderwijs, bijna gratis gezondheidszorg en niemand hoeft te verhongeren."

Onze cultuur heeft twee wereldoorlogen en de Holocaust voortgebracht.
"We zijn niet zonder fouten. Onze cultuur is verre van ideaal, maar daar gaat het niet om. Ik zeg ook niet dat wij het recht hebben andere volken te onderdrukken of zo. Dat ging in het verleden nog weleens mis."

Irriteert het u als een moslim zegt: mijn cultuur is beter?
"Dat mag hij vooral heel erg vinden in zijn eigen land. Moslims die vinden dat wij volgens hun regels moeten leven, daar ben ik wel effe klaar mee. Als je de sharia wil, zeg ik: daar is Iran. Ik meen het."

Mag een moslim zeggen dat hij een beter mens is omdat hij moslim is?
"Natuurlijk. Ik ben er ook niet voor om haatpredikers bij voorbaat de toegang tot het land te ontzeggen. Ik denk wel: hou ze in de gaten, zet er een AIVD-mol op. Het gaat mij meer om daden dan om woorden. Je mag zeggen dat je homoseksualiteit vies vindt, maar het wordt problematisch als een ambtenaar weigert homostellen te trouwen."

Zit er een grens aan de vrijheid van meningsuiting?
"Nee. Nou, ja, bedreiging vind ik niet kunnen. Maar van mij mag je de Holocaust best ontkennen. En als jij echt gelooft dat negers dommer en luier zijn dan witte mensen, waarom zou je dat niet mogen zeggen?"

Waarom bent u steeds zo boos?
"Ik ben niet boos. Ik vind dat vriendelijkheid enorm wordt overschat. Ik weet ook wel dat ik makkelijker iets gedaan krijg als ik het aardig vraag, maar ik zit er niet op te wachten dat iemand iets voor mij doet. Ik vind het ­belangrijker om daar te drukken waar het pijn doet."

'Als jij echt gelooft dat negers dommer en luier zijn dan witte mensen, waarom zou je dat niet mogen zeggen?' Beeld Cindy Baar

Dat klinkt boos.
"Luister, ik kan ontzettend geïrriteerd raken van ­gezeur en ik snap dat ik een boos imago heb. Dat kleeft vrouwen sowieso sneller aan, maar dat interesseert me ook al bijzonder weinig. Negen van de tien keer gaat het over de toon. Nou, dan weet je: daar zijn geen argumenten meer. Zeggen ze: het kan toch wel wat rustiger? Ja, dat kan, alleen bereik je niet zoveel met beleefd zijn."

Wat bereikt u?
"Als ik een compliment krijg, is dat meestal van mensen die zich via mij beter gehoord voelen. Ik vraag me weleens af: surf ik mee op de tijdgeest of geef ik er mede vorm aan? Dat laatste is wat aanmatigend om over jezelf te zeggen, maar ik heb niet alleen maar meninkjes. Ik heb ontzettend veel aan het licht gebracht."

Zoals?
"In Vught zit een groep terroristen vast onder de losse verzamelnaam De Ware Religie. Ik heb van al die jongens hun namen onthuld en aangetoond dat er een gifslang onder ons is. En die hele toestand met Erdogan en de ­Nederturken. Dat heb ik in 2013 al voorspeld op GeenStijl. Ik ben niet tegen om het tegen zijn. Ik zie dingen waarvan ik denk: dat is echt schadelijk voor ons als Nederland."

Bent u weleens bang voor de consequenties van uw woorden?
"Ik heb weleens last, maar je moet niet overdrijven. Neem die haatmails van Sylvana Simons. Laat ik duidelijk zijn: dat is verschrikkelijk en ik keur het echt af, maar zo'n show als zij ervan maakt. ­Iedereen met een mening krijgt ermee te maken. Of je nu linksig bent als Asha ten Broeke of rechtsig als Dominique Weesie."

U kijkt er niet langer van op?
"Ik vind het erg, maar verbaasd? Nee. Ze pakken je altijd ergens op. Ik ben niet erg dun, dat krijg ik in Bargoense bewoordingen te horen. Een ander is zwart of heeft een bril. Als je Joods bent, ben je helemaal de lul."

Het is toch jammer dat een mooi medium als het internet is veranderd in een open riool.
"Vroeger werd in de sportkantine over roetmoppen gepraat. Ik geloof niet dat mensen slechter zijn geworden. Ze schreeuwen gewoon steeds harder om nog een beetje te worden gehoord."

"Je kunt een bericht plaatsen dat mevrouw Simons beter haar heil kan zoeken in een land waar ze niet iedereen een racist hoeft te noemen. In de stroom der dingen valt dat niet meer op, dus schrijf je: ze moeten die lelijke aap met de pakjesboot terugsturen."

Maakt u zich weleens zorgen over uw dochters van zeventien en negentien?
"Zoals iedere ouder. Maar je moet de dingen loslaten. De volgende generatie heeft zijn eigen strijd. Ik heb niet de illusie dat ik de wereld voor hen als een gespreid bedje kan achterlaten."

De wereld die u beschrijft is geen fijne wereld.
"Dat klopt, maar als ik geloofde dat er toch geen reet aan te doen is, had ik al die stukken niet geschreven. Wat ik doe is eigenlijk heel idealistisch en hoopvol."

Het komt goed?
"Met de eerste generatie gastarbeiders dachten we dat die hier tijdelijk kwam en hebben we niets gedaan aan ­integratie. Nu al die vluchtelingen komen, hebben we de kans het opnieuw te doen en deze keer goed. Ik ben er ­helemaal niet tegen dat hier buitenlanders wonen. Het zal me een rotzorg zijn. Zolang we maar niet gaan weg-met-onzen."

Waar komt uw betrokkenheid vandaan?
"Wie zal het zeggen? Mijn vader is kunstenaar en werkte ook in het bedrijfsleven, mijn moeder is tbs-­psycholoog. Ze zijn niet politiek actief, terwijl ik vroeger op het Barlaeus Gymnasium heel linksig was. Ik geloofde dat we met zijn allen heel leuk multicultureel konden ­samenleven. Misschien is de reden dat ik me druk maak dat ik er eigenlijk nog steeds in geloof."

Waarom heeft u eigenlijk uw school niet afgemaakt?
"Geen zin meer. Het was een leuke tijd, maar het ­curriculum vond ik maar matig. Ik was best zoet. Als ik spijbelde, ging ik naar de bibliotheek op de Prinsengracht om daar Engelse poëzie te lezen. Of medische handboeken, die vond ik ook heel interessant."

"Op mijn zeventiende ging ik het huis uit en kreeg al snel een gezin. Ik heb ­altijd gewerkt. In de horeca en als dieren­artsassistent. Hartstikke leuk. Als het niet zo slecht betaalde, zou ik het zo weer doen."

Lezen uw dochters uw stukken?
"Nee, ze hebben hun eigen leven. Als ze hun klasgenootjes over mij horen, kijken ze weleens iets terug op ­televisie."

Zijn ze het met u eens?
"De oudste niet, maar we kunnen er normaal over discussiëren. Ze vinden het soms merkwaardig wat ik doe, al denk ik niet dat ze zich voor me schamen als ik op tv ben. Ze zijn er niet trots op, maar het is gewoon wat ik doe."

"Soms is dat vervelend. Ik vind het prettig dat ze een andere achternaam hebben dan ik, want ik wil niet dat ze last van me krijgen als ze straks ergens solliciteren."

Annabel Nanninga

Amsterdam, 6 november 1977

Nanninga is columnist, verslaggever en commentator, onder meer voor The Post Online, WNL, Powned en RTLZ. Ze bezocht het Barlaeus Gymnasium. Ze werkte eerder bij G+J uitgevers en GeenStijl.

Nanninga woont in Amsterdam. Ze woont samen en heeft twee dochters.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden