Anita voelt zich thuis op links

Vernon Anita in duel met Lucas Biglia (L) van Anderlecht tijdens de Europa League-wedstrijd in de Amsterdam Arena. Foto ANP Beeld
Vernon Anita in duel met Lucas Biglia (L) van Anderlecht tijdens de Europa League-wedstrijd in de Amsterdam Arena. Foto ANP

Van alle vaste waarden in het elftal van Ajax is Vurnon Anita de grootste verrassing. Een rechtsbenige middenvelder als linksback; hij had het zelf niet kunnen verzinnen. En toen kwam bondscoach Bert van Marwijk ook nog met een verrassing.

Het is een lange weg geweest, van Ajax E1 naar een basisplaats in het eerste elftal. ''Je beseft dat niet als jong voetballertje: dat elk seizoen je laatste kan zijn. Gelukkig maar. Anders is de lol er snel af,'' zegt Anita (21).

Als zevenjarige kreeg hij te horen dat hij zich wat sneller moest aanpassen aan het niveau dat bij een zevenjarige speler van Ajax hoort, maar dat was niet zo gek: hij kwam net van de amateurs. Daarna ging het crescendo. Alle eindgesprekken, een jaarlijks terugkerend fenomeen in de Amsterdamse voetbalschool, waren positief. ''Ik ben nooit twijfelgeval geweest.''

Op zijn zestiende kreeg hij zijn eerste contract. Niet veel later debuteerde hij zelfs in het eerste, uit bij FC Groningen, onder trainer Danny Blind. De eredivisie maakte in 2006 kennis met Anita: een kleine middenvelder met een groot sporthart, fel, nauwelijks uit zijn evenwicht te brengen en meer taakbewust dan frivool.

Hij was een belofte die echter veel te lang bleef aanhikken tegen zijn echte doorbraak. Te groot voor het servet, te klein voor het tafellaken. Er waren op zijn positie altijd anderen die beter waren, of meer ervaren, of die wél in het plaatje van de trainer pasten. Maar hij mocht ook nooit naar een andere club. Anita was de ideale twaalfde man: geen zeurkous, een voetballer met een positieve grondhouding en overal inzetbaar.

Daarom baalde hij zo van het vertrek van Marco van Basten. ''Ik was vorig seizoen het elftal ingeslopen. Weliswaar door blessures van anderen, maar ik stond er tenminste in. Op het middenveld, met Eyong Enoh en Ismaïl Aissati. Twee maanden later stapte de trainer op en wist ik dat ik weer helemaal van voren af aan moest beginnen.''

De eerste weken van de voorbereiding op het nieuwe seizoen tastte Anita in het duister: wat vindt trainer Martin Jol van mij? Kent hij me wel? Ben ik goed genoeg voor hem? En voor welke positie kom ik in aanmerking? Hij stelde de vragen alleen aan zichzelf en moest dus geduldig afwachten wat Jol voor hem in petto had. Toen de eerste oefenwedstrijden zich aandienden, werd het snel duidelijk: Anita vocht met Daley Blind om de positie van tweede linksback, als stand-in voor Urby Emanuelson.

Hij had veel verwacht, en op sommige ontwikkelingen misschien stiekem gehoopt, maar dit scenario zat er niet tussen. ''Ik had nog nooit linksback gestaan.''

Linksback, hoe doe je dat? Hij vroeg het Gregory van der Wiel, de rechtsback, die eigenlijk ook middenvelder is. Hij vroeg het Oleguer, die bij Barcelona een tijdje vleugelverdediger was. Anita ging met hun tips aan het werk, slagvaardig als altijd. ''Ik zit wat dat betreft heel eenvoudig in elkaar. Dan ga ik bikkelen en laten zien dat ik het kan. Die mentaliteit heb ik, gelukkig. Ik ben nooit in gevecht met mezelf.''

Je moet niet te veel met je laten sollen, soms is het verstandig met je vuist op tafel te slaan, maar dat had Anita waarschijnlijk niet gebracht waar hij nu is. Want Emanuelson werd aanvaller, de als linksback aangetrokken Thimothée Atouba zakte al na een paar weken door zijn hoeven en Blind is sinds januari verhuurd aan FC Groningen. ''Weet je wat grappig is?,'' zegt Anita. ''Ik ben rechts en sta linksback bij Ajax. Daley is links en staat rechtsback bij Groningen.'' Vanavond hoopt Anita met Ajax de KNVB-beker te winnen. ''Dat zou een beloning zijn voor het team.'' Een persoonlijk compliment kreeg hij van bondscoach Bert van Marwijk, die hem opnam in een voorselectie van het Nederlands elftal. Een ruime selectie overigens, met nog een aantal 'debutanten' waaruit Van Marwijk tijdens de komende trainingsstages misschien nog één of twee spelers pikt met wie hij zijn WK-selectie kan aanvullen. Anita maakt zich dan ook weinig illusies. ''Ik zie dit vooral als een bekroning van een goed seizoen.''

Want een goed seizoen was het voor hem, al heeft hij het een paar maal moeilijk gehad. Tegen Moussa Dembélé van AZ had hij het een helft zwaar te verduren, en tegen Leonardo van NAC. Vooral op de echte rechtsbuitens, de dribbelaars, de onvoorspelbare tegenstanders kreeg hij soms weinig vat. Maar Anita is een snelle leerling. ''Het is toch vaak een kwestie van op de juiste plek staan. Een pasje naar voren, een pasje naar links. Wanneer geef je een tegenstander iets meer ruimte? Wanneer dek je juist heel kort? Dat moet je allemaal ervaren. Ik vind dat ik me deze positie behoorlijk eigen heb gemaakt. Ik voel me er thuis.'' (DICK SINTENIE)

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden