PlusNieuws

Amsterdamse woningen ten koste van sport? ‘Ze spelen Stratego met velden’

Training bij Hockeyclub Westerpark (AMHC).  Beeld Dingena Mol
Training bij Hockeyclub Westerpark (AMHC).Beeld Dingena Mol

Sportpark Spieringhorn wordt bedreigd door de oprukkende stad: nieuwbouwwoningen hebben volgens de gebruikers van het complex meer prioriteit dan de verenigingen. ‘Ze spelen Stratego met velden.’

Marc Kruyswijk

Aan de lopende band worden er appartementencomplexen opgeleverd bij Station Sloterdijk. Wat vroeger nog een rafelrand van de stad was, een plek waar de stad geleidelijk overging in een soort landelijk gebied, wordt hoe langer hoe meer onderdeel van Amsterdam. Stedelijk, en niet zo’n beetje ook: wonen, werken en recreëren moet hier het credo worden.

Het is dan ook een van de plekken waar de gemeente haar pijlen op heeft gericht voor woningbouw. Schaarse grond die beter benut moet gaan worden, een rijpe bodem om in te zetten ten behoeve van de groei van de stad en de toenemende vraag naar nieuwe woningen.

Overal in Amsterdam

Maar zoals overal het geval is, schuurt de uitbreidende stad ook hier met de situatie zoals die zich in de loop van de afgelopen decennia heeft gevormd. Kijk naar IJburg, waar met man en macht naar ruimte wordt gezocht voor sportaccommodaties, die er strikt genomen niet is op de nieuwe eilanden. Neem AFC, dat zich als een klein Gallisch dorpje weet te handhaven te midden van een oprukkende Zuidas.

Iets vergelijkbaars speelt zich af ten westen van Sloterdijk, waar sportpark Spieringhorn al sinds jaar en dag een thuis biedt aan voetballers en hockeyers. Maar de stad rukt op, ook hier: op en rondom het complex moeten in de komende jaren 3500 tot 7500 woningen verrijzen. De verenigingen voelen zich bedreigd, want hoe passen zij in de plannen van de gemeente?

‘Terug naar vijf velden’

Bij DWS, de roemruchte club die vooralsnog het verst van Sloterdijk af ligt, zijn de zorgen enorm. Voorzitter Remco de Jong heeft alle begrip voor de woningbouwplannen. “Maar met de verenigingen wordt geen rekening gehouden. Samen met buurvereniging SDW hebben we nu zeven velden, maar in de toekomst krijgen we er slechts vijf terug. Volgens de gemeente is dat voldoende, maar voor ons is dat veel te weinig: wij zijn een prestatieclub, onze leden trainen drie, vier keer in de week. Dat past gewoon niet.”

Ook SDW zit met de herontwikkeling van Spieringhorn in de maag. Volgens voorzitter Age Bol zijn de verenigingen het slachtoffer van ‘gestratego’ met velden. “Bij nieuwe woonbuurten hoort groen, dus zegt de gemeente dat dit sportpark het groen is. Wij hebben 42 teams rondlopen, we groeien met vijf elftallen per jaar. We zitten nu al krap, maar straks moeten we echt een stop afkondigen. Dat is niet te rijmen met de sportieve ambities die Amsterdam ook heeft.”

En de hockeyers van AMHC Westerpark, die nu nog tussen de voetbalclubs in zitten, kunnen straks ook geen kant meer op, zegt voorzitter Steven de Bruijn. “We hebben 1600 leden en groeien door naar 1800 straks. Onze vijf velden zijn in de toekomst niet meer genoeg, helemaal als de nieuwe woningen die nu worden gebouwd straks in nog meer nieuwe leden gaan resulteren. Die groei kunnen we niet opvangen. En onze jonge leden worden ouder, die kunnen geen veld meer delen. Straks moeten we teams gaan afschalen.”

‘Sport wordt afgestreept’

“Wij hebben niet meer zo veel te bieden aan nieuwe leden,” zegt De Bruijn, die daarin bijval krijgt van de voetbalclubs. Er is enorm veel animo om lid te worden van een voetbalvereniging, zegt De Jong van DWS. “Maar de gemeente heeft wonen en ontwikkelen prioriteit gegeven. Ze voldoen aan de sporteisen door van Spieringhorn een park te maken met sportvelden. Fitnessapparaten erin, een mountainbikeparcours en ze kunnen de sport afstrepen. Ze zetten de hekken open en plots is een sportpark groen geworden. De grond is meer waard als je vanuit je huis uitkijkt op een park met sportmogelijkheden, dan op een sportpark.”

DWS en SDW, clubs met een eigen gezicht en cultuur, moeten eventueel ook een clubhuis gaan delen straks. Zeer tegen het zere been van beide. Bol van SDW: “Dat is praktisch nauwelijks te organiseren. Wat als een van de clubs vertrekt of failliet gaat? Je wil als club heel erg je eigen huis hebben.”

Ondertussen ergeren de clubs zich aan het feit dat ze geen duidelijkheid hebben over de toekomst. Bol, van SDW: “Er wordt niet naar onze inbreng geluisterd. We zouden graag ons clubhuis aanpakken, maar omdat alles onzeker is, zitten we hier nu vast in een achenebbisj accommodatie. De gasrekening is enorm, maar we kunnen het nu niet verbeteren.”

Velden moeten intensiever benut

De komst van zoveel woningen maakt een andere benadering onvermijdelijk, aldus een woordvoerder van de gemeente. Optimaler benutten van Spieringhorn dus. “Door sportparken niet langer als ruimtelijk groen te beschouwen, maar als vrijetijdsvoorziening, liggen er legio kansen om deze uit te laten groeien tot voorzieningen in de stad, iconen, waar iedereen trots op is. Stedelijke sportvoorzieningen moeten intensiever worden gebruikt.”

Volgens de woordvoerder is er lang gerekend aan de herontwikkeling. “Het klopt dat de voetbalverenigingen straks minder velden hebben, maar in plaats van vier natuur- en drie kunstvelden zijn er straks alleen nog maar kunstgrasvelden. Die kan je vijf keer intensiever bespelen.”

De verenigingen honen die benadering weg. Volgens De Bruijn van de hockeyers maakt de gemeente zich schuldig aan ‘spreadsheet management’. Bol zegt dat het vooral ‘boekhoudkundige trucs’ zijn. “Schuiven met velden, terwijl de verenigingen een grote maatschappelijke waarde hebben. Wij zitten bij de gezinnen achter de voordeur, als club zijn wij een melting pot. Maar straks moeten we nee zeggen tegen mensen uit onze buurten.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden