Plus PS

Amsterdamse pubers in de natuur: 'Het is een inspiratiebron'

Pubers die in Amsterdam opgroeien, zien meer stenen dan groen. De een zoekt de reuring in de stad op, de ander komt juist tot rust in de natuur. Vijf portretten van natuurfans. 'Mijn doel dit jaar is om een perfecte ijsvogel te zien.'

Joep Boode Beeld Mark van der Zouw

'Ik noteer er mijn filosofische gedachtes'

Joep Boode (18) neemt na zijn vwo-­examen een tussenjaar en werkt bij
een restaurant.

"Zo'n tien keer per jaar ga ik naar het Amsterdamse Bos om te wandelen. Alleen. In het begin vond mijn vader dat wel vreemd. Dan vroeg hij als ik thuiskwam: 'Ben je echt niet met die of die vriend geweest?' De tijd gaat zo langzaam als je door het bos loopt."

"Laatst ben ik in tweeënhalf uur van de ene kant naar de andere kant van het bos gelopen en het voelde alsof ik een heel avontuur had beleefd. Soms neem ik een boek mee of ik noteer in een notitieboekje filosofische gedachtes die in me opkomen. Heel hip ga ik dan in het gras tegen een boom aan zitten. De natuur is voor mij een inspiratiebron."

'Als ik vis, kan ik mijn gedachten op nul zetten'

Koen Sipma (18) woont bij zijn ouders in Leiderdorp en volgt de hbo-opleiding business studies in Den Haag. Hij komt tijdens het visseizoen geregeld naar Amsterdam om te vissen.

"Ik vis in de grachten van Haarlem en Utrecht, maar die van Amsterdam zijn het meest visrijk. Roofvissen kunnen zich verschuilen achter alle troep in het water, zoals fietsen en winkelkarretjes. Ze slaan toe als een prooi langszwemt. Ik vis met kunstaas en vang hier vooral baars, maar ook snoekbaars en snoek."

"Twee jaar geleden nam een vriend uit Leiden me voor het eerst mee naar de Amsterdamse grachten. Sindsdien ben ik verliefd op de stad, ook om hier te vissen. Ik heb een groep mensen leren kennen die net als ik graag in de grachten vist. Vooral twintigers, ik ben de jongste. Ze komen uit het hele land. We spreken af op het CS en werpen direct daartegenover de hengels uit."

"Saai op een stoeltje zitten wachten tot de dobber ondergaat, doen we niet. We zijn constant in beweging met werpen en ophalen. Zo lopen we de hele stad door. We vissen in alle grachten en in het IJ."

"Ik ga ook vaak in mijn eentje. Tijdens het vissen kan ik mijn gedachten op nul zetten. Hier zijn altijd mensen, waardoor het nooit eenzaam voelt. De Amsterdamse wateren zijn openbaar, je hebt er wel een algemene VISpas van Sportvisserij Nederland voor nodig."

"Vaak vragen mensen ons: 'Valt hier iets te vangen dan?' We laten dat dan op foto's zien. Het geeft een enorme kick als je een prachtig getekende of grote vis vangt. Vorige zomer haalde ik een snoekbaars van 72 centimeter uit het IJ."

Koen Sipma Beeld Mark van der Zouw

'Leuk om te zien wat er allemaal onder water leeft'

Laura-Jo Lykles (14) zit in de derde klas van het Amsterdams Lyceum. Ze houdt van alles wat met het strand te maken heeft.

"Twee jaar geleden ben ik voor het eerst met vakantie geweest met jongerennatuurorganisatie NJN, naar Ameland, later nog naar Terschelling en de Grevelingen. Je kunt elke dag kiezen uit excursies: vogelen, planten, fossielen, strand. Ik kies zo veel mogelijk het strand. We fietsen daarheen, leggen onze spullen ergens neer en gaan schelpen zoeken, snorkelen en korren. "

"Bij korren trek je een sleepnet door het water en stellen we vast welke dieren we hebben gevangen. Al snel herken je de meest voorkomende soorten, zoals de platvis bot, zeedruif of zeemeloen. Ik vind het leuk dat je zo kunt zien wat onder water allemaal leeft, net als bij het snorkelen."

"In het Grevelingenmeer is het zicht minder ver dan bijvoorbeeld in Spaans of Frans water, maar je ziet wel veel mooi gekleurd koraal. Ik had dat niet verwacht in Nederland. Ook zie je krabben, oesters, mosselen, zeewier, anemonen en soms zeesterren."

"Schelpen zoeken is ook heel leuk. Sommige zijn supermooi. We vonden een keer pleistocene kleppen, een heel bijzondere soort die alleen op dat stuk strand voorkwam."

"Sommige jongeren op het kamp zijn hardcore natuurliefhebbers. Op Terschelling hebben we bijvoorbeeld een keer de berendruif gevonden, een plant die maar op drie plaatsen in Nederland groeit."

"Mijn klasgenoten zouden het, denk ik, heel vies vinden om een zeedruif op te pakken. Zeedruif zijn kwalletjes. Op een NJN-kamp hebben we ze zelfs een keer gegeten: een soort gelatine met zeesmaak. De mensen uit mijn klas zouden me raar aankijken als ik dat zou vertellen."

Laura-Jo Lykles Beeld Mark van der Zouw

'Een vogel goed in beeld krijgen, geeft een geluksgevoel'

Maya Erasmus (13) zit in de tweede klas (thuisonderwijs). Vogels kijken en foto­graferen is haar grootste hobby.

"Vogels kijken doe ik vaak in de Hortus, met mijn verrekijker en mijn camera. Vaak ga ik alleen. Laatst ben ik drie kwartier bezig geweest om een goudhaantje op de foto te zetten. Die bewegen zo snel! Als ik een vogel goed in beeld heb, overkomt me een geluksgevoel. Vooral als het een zeldzame soort is."

"In de Hortus zitten goudhaantjes, winter­koninkjes, boomkruipers, en soms een hele groep staartmezen. Ik ga ook naar het Wertheimpark, maar daar zijn de bomen superhoog wat vogels fotograferen een stuk lastiger maakt. Ook zijn vogels daar schuwer. Sommige foto's post ik op Instagram, die het best gelukt zijn, laat ik afdrukken."

"Eens per maand ga ik op een vogelexcursie voor kinderen. Ik ben altijd de oudste. Ik ken niemand van mijn leeftijd die vogels kijkt - heel jammer. Ook jammer is dat veel mensen denken dat vogels kijken maar niks is."

"Tegenwoordig hoor ik wat er zingt: een winterkoninkje, roodborst, merel, pimpel- of koolmeesje. Als ik een vogel zie die ik niet ken, zoek ik hem op in een vogelboek. Zoals laatst, toen ik voor het eerst een tapuit zag op Marken."

"Mijn lievelingsvogel is de ijsvogel. Sinds kort weet ik een plek in Frankendael waar ijsvogels broeden. Ik wil daar dagen gaan zitten om goede foto's te schieten. Dat is mijn doel van dit jaar: een perfecte ijsvogel zien en fotograferen."

Maya Erasmus Beeld Mark van der Zouw

'Als iemand over planten begint, begin ik te ratelen'

Jóia Boode (20) volgt de docentenopleiding biologie aan de Hogeschool van Amsterdam. Ze houdt vooral van planten.

"Al sinds de brugklas weet ik dat ik biologie wil studeren. Ik had een heel leuke biologiedocent en in de vierde ontdekte ik dat ik planten erg leuk vind. Veel mensen vinden ze saai, maar planten communiceren met elkaar. Ze hebben systemen om elkaar te helpen. Als iemand over planten begint, begin ik meteen vrolijk te ratelen. Door mijn studie hoop ik die liefde te kunnen overdragen op andere generaties."

"De natuur geeft mij de ruimte om tot rust te komen. Er is geen prestatiedruk. Het is de enige plek waar ik mijn hoofd kan leegmaken. In de stad heb je altijd overal mensen om je heen."

"Ik ga graag naar het Amstelpark, Oosterpark of ik wandel langs de Amstel. Soms ga ik bij het IJ op een bankje zitten met uitzicht over het water. 's Avonds, tegen de schemering, zit ik vaak op het balkon. Dan doe ik mijn ogen dicht en luister ik naar de vogels."

Jóia Boode Beeld Mark van der Zouw
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden