Amsterdamse huisarts helpt op Lesbos: 'Je kijkt het leed recht in de ogen'

De Amsterdamse huisarts Lette de Moor (36) maakt sinds een paar weken deel uit van het medische team van Stichting Bootvluchteling op het Griekse eiland Lesbos. 'Je kijkt het leed recht in de ogen.'

Dagelijks komen op Lesbos tientallen bootvluchtelingen aan Beeld anp

In een aangrijpend bericht op de Facebookpagina van de Nederlandse stichting vertelde De Moor gisteren over een reddingsactie. Samen met haar collega's was de huisarts door de Griekse kustwacht opgeroepen. Er moest met spoed medische hulp worden verleend aan twee kinderen die uit het water waren gehaald.

Het eindigt in een drama. Het ene kindje wordt vrijwel direct dood verklaard door een collega. De Moor is nog anderhalf uur bezig met het reanimeren van het andere kindje, een meisje van 5 jaar, maar moet opgeven. 'Na 1 uur in het water, 6 schokken en vervolgens 1,5 uur reanimeren, stoppen we. De pupillen lichtstijf, het lichaam nog steeds ijskoud. Het kleine meisje is overleden', schrijft ze.

Het is voor De Moor dagelijkse realiteit sinds ze begin oktober besloot niet langer vanachter haar televisie in Amsterdam toe te kijken naar hoe de ramp zich op Lesbos voltrekt. 'De laatste week hebben we hier drie grote rampen meegemaakt. Het begon met een boot met tweehonderd mensen die omsloeg. Toen hebben we zes kinderen gereanimeerd. Of ze het hebben overleefd weet ik niet. Je moet je voorstellen dat ze als anonieme kinderen halfdood op de kade liggen zonder dat bekend is wie de ouders zijn. Je kan daarom nooit meer achterhalen of ze het hebben gehaald.'

Drenkeling na drenkeling
Voorbereid op het reanimeren van kinderen was De Moor wel, maar niet op het feit dat drenkeling na drenkeling aan wal wordt gebracht, dat sinds een paar weken - door het herfstweer is de zee onstuimig - de realiteit is. En dan heeft ze het nog niet eens over de tientallen vluchtelingen die levenloos aanspoelen op het strand. 'Afgelopen week hebben we nog drie mensen moeten reanimeren, die het uiteindelijk gelukkig hebben gehaald. Vervolgens spoelden er nog twintig dode mensen aan. Onwerkelijk.'

De Moor noemt de omvang van de crisis op het Griekse eiland, waar dagelijks duizenden vluchtelingen per boot arriveren, choquerend. 'Je kijkt het leed rechtstreeks in de ogen. Elke dag komen er boten aan met mensen die totaal in paniek hun kinderen in je armen drukken. En dan is er nog het medische gedeelte. Er zijn veel mensen met oorlogswonden die slecht zijn behandeld. En dan zijn er nog de talloze vluchtelingen met een trench foot, wat we vooral kennen van soldaten in de Eerste Wereldoorlog die wekenlang met hun voeten in het water stonden.'

Knullig
De vrijwilligers van Stichting Bootvluchteling zijn sinds afgelopen zomer actief op onder andere de Griekse eilanden Kos en Lesbos om vooral de kwetsbare groepen vluchtelingen, vrouwen, kinderen en zieken, die per boot op de eilanden aankomen praktische en medische hulp te bieden. De stichting werkt vanuit een hotel en heeft een improvisorische tent op het strand gezet om snel medische hulp te kunnen bieden. Volgens De Moor is de situatie allesbehalve ideaal. 'De tent staat op een helling met een stenen bodem. Het is een beetje knullig allemaal, maar we doen wat binnen onze mogelijkheden ligt. Europa laat het over aan de lokale Griekse overheden en vrijwilligers.'

Volgende week keert De Moor terug naar Amsterdam, omdat ze weer aan het werk moet. 'Ik vind het enorm moeilijk om het achter te laten. Het is hier nog steeds een chaos en ik heb het gevoel dat ik iets bij heb kunnen dragen om dat te verbeteren. De hulp kan allemaal veel beter worden georganiseerd, maar dat heeft tijd nodig. Toch is het misschien ook goed om even afstand te nemen. Het is loodzwaar werk, emotioneel maar ook fysiek.'

Lette de Moor verleent medische hulp aan een vluchteling Beeld Eigen foto
De provisorische medische post van Stichting Bootvluchtelingen Beeld Eigen foto
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden