PlusInterview

Amsterdams modelabel Daily Paper verovert de wereld

Jongeren lopen weg met streetwearmerk Daily Paper. Ook internationaal. Daarom openen de drie Afrikaans-Nederlandse eigenaren een winkel in New York, al is de opening uitgesteld. Hussein Suleiman (30) blijft een rasondernemer: ‘Erger dan je geld kwijtraken is nooit iets proberen.’

Daily Paper-winkel in Amsterdam. De opening van de nieuwe winkel in New York is tijdelijk uitgesteld vanwege de coronacrisis.Beeld Daily Paper

Eigenlijk had Hussein Suleiman nu elke ochtend voor het raam van zijn appartement in de Lower East Side van Manhattan moeten staan. Daar, op de veertiende verdieping, heeft hij een prachtig panoramisch uitzicht op de iconen van New York. One World Trade Center, Empire State Building en ook delen van Harlem en The Bronx liggen aan zijn voeten.

Hij kan er deeltijdwonen dankzij het succes van Daily Paper: het modelabel telt sinds de oprichting acht jaar geleden al 180 verkooppunten in 29 landen en alleen al op het hoofdkantoor in Amsterdam werken 55 mensen. Namen als One Directions Liam Payne (de Britse singer-songwriter), Grammy-winnares Koffee (de Jamaicaanse reggae-artieste) en hit-rapper Young Thug mogen tot de fans worden gerekend van de shirts, hoodies en andere streetwear met opvallende prints en opdruk. Simpel en strak vormgegeven - voortgekomen uit de hiphop-, surf-, skatecultuur.

Dankbaar

De in Somalië geboren Suleiman houdt er in de VS een ander ochtendritueel op na dan in Nederland. “Ik sta op, kijk uit over de stad en zeg good morning. Ook al hoort niemand dat. Het is mijn manier om dankbaarheid te tonen. Voor deze reis, voor onze onderneming. Dat ik in New York mag zijn. Ik ken de stad van films natuurlijk. Al op jonge leeftijd wist ik: ooit woon ik daar. Dat ik die stap echt heb gemaakt, dat ik er door mijn creativiteit middenin sta, is te gek.’’

Vanuit zijn appartement is het maar een paar minuten lopen naar de nieuwe Daily Paper-winkel. Suleiman en zijn vrienden en mede-ondernemers Jefferson Osei (31) en Abderrahmane Trabsini (30) kozen ervoor dit paradepaardje in Lower East Side te vestigen vanwege de sfeer en creativiteit die er hangt. “Over het algemeen wordt de wijk Soho als hip gezien. Wij vinden de buurt rondom ons pand veel vernieuwender. Op het gebied van design, moderne kunst, streetfashion en hiphop gebeurt er van alles. Het bruist hier.’’

Beeld Daily paper

Alleen nu even niet. De coronacrisis legt ook New York lam. Suleiman kon onlangs nog net op het vliegtuig naar Nederland stappen, de opening van de zaak is tot nader order uitgesteld. Ongelooflijk jammer, vinden ze bij Daily Paper, maar het is niet anders. Dus bevindt Suleiman zich, na jaren van vrijwel elke week op een vliegtuig stappen, dichter bij de mensen die hij chronisch te weinig zag. Zijn vrienden in Amsterdam-West bijvoorbeeld. Zijn familie met wie hij op 2-jarige leeftijd Somalië ontvluchtte. En misschien zijn relatie? Daar vertelt hij niks over. “Dat is privé.’’

“Vanwege de burgeroorlog in mijn geboorteland zijn we hiernaartoe gekomen. Ik ben nooit meer terug geweest, hoewel ik graag zou willen. Maar dan moet er eerst een langere periode volgen zonder grote aanslagen. Wat ook niet gemakkelijk is, is dat als ik naar Somalië reis ik Amerika niet meer in mag. Dat is bijzonder onhandig met Daily Paper.’’

Schoenen van Will Smith

Zijn liefde voor kleding in het algemeen en streetwear in het bijzonder bestaat al lang. Van geld dat hij verdiende met bijbaantjes zocht hij naar dat ene speciale item. Naar de schoenen van Will Smith in The Fresh Prince of Bel-Air bijvoorbeeld. Of naar een shirt van een rapper. Hij importeerde jacks en broeken voor vrienden. En wisselde later Bouwkunde aan de hogeschool in voor de studie International Business toen hij ontdekte dat zijn toekomst niet in architectuur, maar bij kleding lag.

Samen met Osei en Trabsini begon hij in 2008 een blog over hiphop, sport en mode en om die te promoten besloten ze in 2012 shirts te verkopen met daarop het Daily Paper-logo. Zelfs zijn moeder moest ervoor betalen, zegt hij. Door de populariteit en het plezier erin wisten ze: dit is het begin van een groter avontuur.

Suleiman: “We vroegen ons wel af of nog een extra kledingwinkel nodig is. Is er al niet genoeg op de wereld? Dus zeiden we tegen elkaar: als we zelf met collecties komen, moeten we iets toevoegen aan het modelandschap. We woonden alledrie in Amsterdam-West maar komen uit verschillende Afrikaanse landen. Osei komt uit Ghana, Trabsini uit Marokko. Op school leerden we over het Romeinse Rijk, de Tweede Wereldoorlog en de Duitse en Italiaanse geschiedenis, maar niets over Somalië, Marokko en Ghana, de kolonisatie van Afrika en de subculturen van het continent. Of wat zich daar afspeelt.

“Ja, in het Journaal kwamen onderwerpen voorbij als hongersnood, geweld, ziektes. Alleen maar negatief nieuws. Ik groeide op met een soort afkeer van waar ik vandaan kom. Terwijl mijn roots belangrijk zijn, ik wil me trots voelen. Daarbij ontdekte ik: we leven in een grijs gebied. Ik ben Nederlands opgevoed, zie mezelf als alle andere Nederlanders. Met z’n drieën horen we ook niet echt bij die Afrikaanse culturen. We zitten er tussenin, in een derde cultuur. Met onze kleding, de ontwerpen, de prints en het materiaal - soms met spreuken van artiesten zoals van Nigeriaanse rappers - willen we het verhaal vertellen van de zoektocht naar die identiteit, waarbij we vooral focussen op positieve ontwikkelingen, op mensen inspireren en kracht geven. Niet iedereen koopt bij ons vanwege dit verhaal, een heleboel mensen vinden wat we maken gewoon mooi.’’

Eigen kast

Zijn eigen kledingkast is ‘best wel’ uitgebreid. Zo hangen er alleen al zo’n vijftig voetbalshirts van verschillende clubs. Verder natuurlijk veel stukken van het eigen merk - Daily Paper komt dit jaar met 230 nieuwe items - en van lokale labels. Arte uit Antwerpen noemt hij ‘cool’, net als Bonne Amsterdam en de sokken van Zeedijk 60. “Ik test natuurlijk veel van ons eigen merk, maar eigenlijk wil ik naar een minimalistische levensstijl waarbij bij wijze van spreken alles in een koffer past. Ik wil meer en vaker rouleren. Daarom geef ik veel weg, ik stuur heel veel naar Somalië.

“Hoe minder ik bezit, hoe kleiner mijn fysieke en mentale ballast en dus ook mijn zorgen. Bovendien ben ik een soort van gierig. Ik heb een proefrit in een mooie auto gemaakt, maar dacht: nee, er komen straks misschien krassen op en daarover zou ik me slecht voelen. Mijn enige grote uitgave is mijn appartement. Verder koop ik kunst van artiesten die mij hebben beïnvloed: Takashi Murakami en Piet Parra. Oorspronkelijk was dat voor mijn huis, maar hun werk hangt nu in ons hoofdkantoor, zodat meer mensen er plezier van hebben.’’

Ambitieus

Suleiman en zijn zakenpartners zijn ambitieus. Uitbreiden op internationale schaal hoort daarbij, vindt hij. Het echte speelveld is Amerika, dat niet zozeer op Afrika is gericht als wel op streetwear. Black creatives -acteurs, artiesten, ontwerpers - spreken er een groot publiek aan. “Daar liggen de kansen en ook de risico’s. Ons voordeel is dat we niet met investeerders werken. Wij beslissen zelf hoe, waar en in welk tempo we ons geld besteden. We doen veel onderzoek en kijken goed naar de online-verkopen. Ondernemen is risico nemen. En erger dan je geld kwijtraken is nooit iets proberen. The journey is the blessing. Dat wij dit kunnen en mogen doen, is toch fantastisch?’’

Zijn moeder van 60 vroeg laatst of zij nog gezien kon worden in Daily Paper. Hij vindt van wel. Vooral met truien, trenchcoats en kleinere accessoires, omdat de basis supersimpel is en voor iedereen draagbaar. En, zegt hij: “Ze hoeft er niet meer voor te betalen. Ze mag alles pakken wat ze wil.’’

Reclamecampagne collectie 2020. Beeld Daily Paper
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden