Column

Amsterdam kan wel wat van de naakte vrijheid van Berlijn gebruiken

Jeroen Wollaars, verslaggever bij NOS Nieuws, schrijft wekelijks op woensdag een column in Het Parool over media en de ontwikkelingen in de digitale wereld. Voor tips is hij te bereiken op j.wollaars@parool.nl.

Jeroen Wollaars Beeld Floris Lok

Oké. Coming-out. Ik zeg altijd dat ik mijn beste vrienden uit de coffeeshop ken, maar dat is niet zo. Niet dat we niet naar de coffeeshop gingen, maar we hebben elkaar ontmoet op een voorloper van internet die in vergetelheid is geraakt. Het heette Fidonet en het werkte met modems, inbellen, bulletin board systems en allerlei andere dingen van vroeger.

Als we elkaar een berichtje stuurden, was het afhankelijk van hoe vaak de tussenliggende stations bij elkaar inbelden hoe lang het duurde voor je het binnenkreeg. Soms moest je dagen wachten. Nerdererig wordt het niet, en daar schaamden we ons best voor. Want welk meisje wil nou een nerd?

Ik denk dat ik de eerste computerporno via dat netwerk binnenkreeg. Gemaakt van ASCII-tekens, de universele letterset van alle computers. Met puntkomma's, dubbele punten en enige fantasie kon je een heel eind komen. Begin jaren negentig duurde het nog altijd 21 seconden voor zelfs een kuis plaatje als hieronder binnenkwam. Er waren ook bewegende varianten. Iemand heeft ooit Deep throat ver-ASCII-d, een 55 minuten durend orgasme van rondspringende lettertekens dat door je oogharen en dankzij het puberbrein nog enigszins lustopwekkend was. Het hielp ook erg als je erbij blowde.

Maar over porno kijken praten? We deden het niet. We doen het niet. Terwijl bijna alle mannen porno kijken, en zo ongeveer de helft van de vrouwen. In mijn omgeving is het in elk geval geen gespreksonderwerp. Ik denk zelfs dat het één van de laatste taboes is. En in een stad die preutser wordt denk ik niet dat dat taboe snel overboord zal gaan.

Schaamte is inderdaad terug. Zoals wij ons vroeger schaamden omdat we computers interessant vonden en iedereen zich schaamt om over porno te praten, zo schaamt de stad zich steeds meer voor bloot. In mijn sportschoolsauna moet ik tegenwoordig zelfs badkleding dragen, want stel je voor dat expats worden geconfronteerd met een goed stuk Noord-Europese naaktheid.

Ik tik dit in Berlijn, waar ik vanaf 1 januari ga wonen en werken. En waar de Körperkultur zo is ingeburgerd dat niemand buigt voor expats. In de sauna ben je naakt. Punt. Die houding mogen we in Amsterdam best wat meer hebben.

Maar Duitse porno kan ik iedereen afraden - daar durf ik best eerlijk over te zijn.


Wil je reageren op dit artikel? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Computerporno zoals het vroeger uitzag: Jeroen Wollaars in ASCII-tekens. Beeld Het Parool
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden