Plus

AMC-baas vertrekt: 'Ik moet toch eens een keertje weg'

Na ruim dertig jaar AMC verlaat Marcel Levi (51) - vanaf 2010 voorzitter van de raad van bestuur - zijn ziekenhuis voor een droombaan in Londen.

Marcel Levi: 'Ik ga weg uit Amsterdam met pijn in het hart'. Beeld anp

U wordt bestuursvoorzitter van vijf academische opleidingsziekenhuizen verbonden aan het University College London, de UCLH. Hoe kwam deze functie op uw pad?
"Af en toe komt er een aanbieding of een suggestie voorbij. Toen deze baan werd geopperd, heb ik gezegd: ik doe het niet, het is te vroeg. Maar ze bleven toch een beetje aandringen. Ik zei: 'Ik kan pas in 2017'.

Ik had gedacht dat ze daarmee waren afgepoeierd, maar een half jaar later zeiden ze: 'We wachten wel'. Uit beleefdheid ben ik langsgegaan om te gaan praten en toen zag ik ook hoe supergaaf het daar is. Daarna dacht ik: ik doe het gewoon. De enige reden om het niet te doen is Amsterdam en het AMC, maar daar moet ik toch eens een keertje weg. Ik zit daar meer dan dertig jaar. Dan ga ik maar nu."

Waarom wilde u niet wachten tot na de fusie van AMC met VUmc?
"De kans is heel erg groot dat het in het eerste kwartaal van 2017 gaat gebeuren. Ja, weet je, daarna begint een twintigjarenproject. Ergens moet ik toch een keer het stokje aan een ander overdragen. Dit is misschien best wel een mooi moment. Een nieuw iemand kan vanaf de start van die bestuurlijke fusie al zijn energie en ideeën erin kwijt."

Is het niet juist een ongelukkig moment? De Nederlandse Zorgautoriteit (NZA) buigt zich er nu over. In het najaar moet er nog een fusieverzoek worden ingediend bij de Autoriteit Consument en Markt (ACM)?
"Wij verwachten dat we op korte termijn een uitspraak krijgen van de NZA en verwachten dat de ACM weinig redenen zal hebben de fusie niet goed te keuren. Ik heb er hartstikke veel vertrouwen in dat het goed gaat komen en dat deze stap daar helemaal geen invloed op zal hebben."

'De enige reden om het niet te doen is Amsterdam en het AMC' Beeld Linda Stulic

Hoe moeten we UCLH plaatsen?
"In de Europese top heb je Oxford, Cambridge en UCLH in Londen. Het is een heel krachtige universiteit die verbonden is met vijf academische ziekenhuizen. Ik dacht natuurlijk: wat kan ik daar nu aan toevoegen?

In de Engelse gezondheidszorg, en zeker de academische, is het helemaal niet gebruikelijk dat artsen en hoogleraren een bestuursfunctie bekleden. Dat wordt altijd door economen of bedrijfskundigen gedaan. Maar dit centrum heeft juist een heel andere bestuursfilosofie."

In het AMC werkt u één dag in de week als internist. Zit dat er nog in?
"Jawel, dat ga ik daar zeker ook doen. Dat heb ik uitgebreid met ze besproken. Dat vonden zij heel erg leuk en past goed in de 'professional in the lead' filosofie. Zeker één dag in de week patiëntenzorg en ik ga een stukje research daar voortzetten."

U heeft ongetwijfeld met meer dan gemiddelde interesse naar de Brexit gekeken?
"Ja, dat was even een moeilijk moment. De datum waarop ik de beslissing definitief zou nemen, was twee dagen na het referendum. Ik had er nog nooit over nagedacht dat die stemming zo uit zou vallen. Ik moest wel even op mijn achterhoofd krabben, maar dacht: uiteindelijk maakt het voor de gezondheidszorg en voor research niet zo vreselijk veel uit."

Maar er is toch veel Europese steun, vooral voor medisch onderzoek?
"Absoluut, dat is wel een zorg. Maar er lijken toch verschillende oplossingen te zijn. Kijk naar Zwitserland, dat is ook geen EU-land en dat doet mee aan het Europees onderzoekssysteem, en doet het eigenlijk ook heel goed. Dat is een beetje wat die Engelsen ook in hun achterhoofd hebben."

U bent erg verknocht aan Amsterdam, aan Ajax, uw dagelijkse fietstocht naar het AMC.
"Ik heb vandaag aan iedereen verteld dat ik wegga. Dat is met pijn in het hart, ik kan niet anders zeggen. De mensen in het AMC ken ik al heel lang, daar ga ik wel enige tijd voor nodig hebben om daar overheen te komen.

En de patiënten. Ik ken sommige mensen al wel 25 jaar, van kinds af aan. Ze zijn nu volwassen en hebben een eigen gezin. Eerlijk gezegd denk ik dat het afscheid van de patiënten me nog het zwaarst zal vallen."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden