Plus

Als Noorderling eindelijk ook Amsterdammer

Ik hoor er als Noorderling eindelijk bij dankzij de Noord/Zuidlijn, ik ben een echte Amsterdammer, schrijft Paroolverslaggever Lorianne van Gelder.

Station NoorderparkBeeld Rink Hof

Ik kom uit Noord. Dat leverde nogal wat gefrons op vroeger. Nooit bezoek van vriendinnen uit 'de stad'. Lange fietstochten naar mijn school in Zuid. Soms terloops de opmerking dat ik als noorderling toch geen echte Amsterdammer ben.

Van een Noord/Zuidlijn kon ik alleen maar dromen, elke keer als ik een telaatbriefje haalde bij de conciërge. De ontelbare keren wachten bij de pont, of als het GVB staakte: fietsen door de IJtunnel. Mensen die alleen op bezoek komen met de auto, of als het echt lekker weer is.

Ik woon nog steeds in Noord. Ik kijk al jaren naar graafmachines, strepenzetters, bouwers en meters. En denk al jaren: zouden die ooit afkomen? Ik fiets naar de Zuidas en klok ruim 50 minuten.

Maar dan, langzaam wordt het steeds echter. Een station verrijst bij mij om de hoek, aan het Noorderpark, dat ooit Florapark heette en waar ik als kind niet mocht komen. Verderop, bij halte Noord, is een station gebouwd dat lijkt op de moderne stations van grote Europese steden. En dat naast het altijd verguisde en deprimerende winkelcentrum Boven 't Y.

Stuiter van plezier
Elke dag fiets ik langs de ov-chippoortjes van station Noorderpark en tel de dagen af. Nog 234, nog 114, volgende maand, volgende week!

Ik mag mee op een proefrit en stuiter van plezier. Het voelt alsof ik een prijs heb gewonnen.

Boven in station Noord kijk ik uit over de nieuwbouw van Elzenhagen en het Noorderkwartier. Over het stadsdeelkantoor, het winkelcentrum. Ik herken Noord niet meer terug. Iedereen wil hier nu wonen. Regelmatig hoor ik mensen gefrustreerd klagen dat er geen huis meer te vinden is in dit gewilde stadsdeel.

Ik stap in de metro en zie de auto's langsflitsen. We komen aan bij Noorderpark, de halte die straks de mijne is, de laatste stop voor het IJ.

Grotestadsmens
Dan duiken we het donker in en ik kan mijn enthousiasme nauwelijks in toom houden. We gaan onder het IJ door, dat onoverbrugbare water, die eeuwige grens, en duiken op op het Rokin, vier minuten later. Gauw maak ik een rekensom hoe lang ik er op de fiets over had gedaan. Toch zeker 20 minuten. Ik voel me een grotestadsmens, een Parisienne die de Seine ­onderdoor rijdt. En dan moeten de Vijzelstraat en De Pijp nog komen.

Daar onder de Ferdinand Bolstraat loop ik zo de Albert Cuypmarkt op. Ik kom daar nooit meer, te veel gedoe, te ver, te druk, maar zo is het wel heel makkelijk.

Nauwelijks een kwartier later staan we op het Europaplein. Ik loop het plein voor de RAI op en vraag me af waar ik ben. Wat voelt de stad ineens compact. Station Zuid is dan nog even dicht, maar ik fantaseer hoe die vrienden uit Zuid in een kwartier naar Noord komen.

Ik hoor er eindelijk bij, ik ben een echte Amsterdammer.

Volg alles over opening en de eerste dag van de Noord/Zuidlijn in ons liveblog.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden