Als ik vroeg sterf, is dat mijn eigen schuld

Theodor Holman

Laatst zag ik twee hersenscans van dezelfde hersens. Op de ene zag je weinig activiteit, op de andere veel. Daaronder de tekst: 'Hersenactiviteit na een half uur wandelen.' Mensen met genetische aanleg voor alzheimer - ik dus - werd aangeraden elke dag een half uur te wandelen.

Ja, is goed.

Een week geleden was ik voor darmonderzoek bij de specialist. Na enkele vervelende onderzoeken werd me ernstig aangeraden mijn levensstijl te veranderen. Minder drinken, veel afvallen, veel vezels, veel water, etc. etc.

Ik knikte tegen de specialist. Gisteren was het de cardioloog.

'Die bloeddruk blijft te hoog,' zei hij. 'Wat moet ik daartegen doen?' vroeg ik schaapachtig.

'Je zou eens kunnen beginnen tien, vijftien kilo af te vallen.'

Hij gaf me het zoveelste geneesmiddel dat ik elke dag moet slikken. 'Ik zal eraan werken,' zei ik toen ik zijn spreekkamer verliet.

Ik moest daarna snel door naar de fysiotherapeut, want ik heb al tijden last van een pols die het niet meer doet, en van drie constant slapende vingers. Dat komt vanuit mijn rug.

'Het zit hier ook helemaal vast,' zei de fysiotherapeute.

Ze kneep, duwde en rekte mijn rug. Ik hoorde mijn botten kraken.

'Je bent ook erg stijf,' zei ze.

Ik dacht aan twee dichtregels van Gerard Reve: 'Het enige dat nog stijf staat/ zijn m'n gewrichten.'

'Heb je de oefeningen met het koord en de fietsband gedaan?' vroeg de fysiotherapeute.

'Een beetje wel,' loog ik. 's Avonds zat ik voor de tv en las ik een boek.

Ik kreeg eerst een niesaanval, omdat ik allergisch ben, en daarna de gewone dagelijkse hoofdpijn.

'Theodor, we moeten wandelen,' zei Moor. 'Wil je dat echt?' vroeg ik. 'Een klein rondje,' zei Moor.

'Oké, straks.'

Ik wachtte een uur en wandelde toen rond het huis.

Ik ben verantwoordelijk voor mijn eigen lichaam. Klopt. Als ik vroeg sterf, is dat mijn eigen schuld. Klopt ook. (Niet aan denken nu.) Door mensen zoals ik worden de zorgkosten hoger. Klopt ook. Mensen zoals ik zouden meer ziektekostenpremie moeten betalen. Klopt, en wil ik trouwens best doen.

Thuis ging ik weer zitten.

Als schreeuwende kleuters, die ik niet tot bedaren kon brengen, speelden Schaamte en Schuldgevoel in mijn hersens.

Ruimte genoeg.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden