Column

Als feiten haat aanwakkeren, is er misschien daadwerkelijk iets mis

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column uit Het Parool.

Beeld Jean-Pierre Jans

In Keulen, Hamburg en Stuttgart vonden massa-aanrandingen en massaberovingen plaats.

In Die Welt staat: 'Plötzlich spürte ich eine Hand an meinem Po, dann an meinen Brüsten, schliesslich wurde ich überall begrapscht.'
Een zin die je kunt begrijpen zonder hem te vertalen.
Die Welt haalt ook een getuige aan die stelt dat de daders van Noord-Afrikaanse afkomst waren. Zowel in Duitsland als in Nederland is men huiverig dit te melden, want men wil geen vreemdelingenhaat aanwakkeren.

Ziedaar het dilemma.
Moeten de media bepaalde zaken verzwijgen omdat door het onthullen ervan de gevolgen ernstiger kunnen zijn?

Ik denk dat wanneer een krant, of welk nieuwsmedium ook, dit expres verzwijgt, het recht van bestaan van dit medium betwijfeld kan worden.
Als feiten haat aanwakkeren, dan heb je geen duidende opinie meer nodig; dan is er misschien daadwerkelijk iets mis. Als onze moraal ondersteund moet worden door een onvolledige weergave van de gebeurtenissen, dan deugt die moraal niet.

Natuurlijk snap ik de redenering: de verkrachters waren misschien asielzoekers; zie je wel dat asielzoekers vieze aanranders zijn, die willen we hier niet, we verjagen ze. Dat verjagen hoort niet. Maar aanranden en beroven hoort ook niet. Die vrouwen hadden beschermd moeten worden, en straks die asielzoekers ook, mocht het komen tot wraakacties. Er zijn nog altijd meer asielzoekers die niet aanranden dan wel. De daders moeten worden opgespoord en achter slot en grendel worden gezet.
Stel dat er inderdaad wraakacties komen, is het dan toch niet enigszins de schuld van die krant? (Ik hou het even bij een krant.)

Het zou toch ernstig naïef zijn dat te denken. Er wordt gesproken over tachtig slachtoffers. Die moeten dan ook hun mond houden over dat Noord-Afrikaanse uiterlijk. Van hun echtgenoten, vrienden en familieleden wordt hetzelfde gevraagd. Die mogen niets twitteren, niets op Facebook zetten, zich niet laten interviewen. Zou er echt één slachtoffer zijn die denkt: ja, ik ben weliswaar verkracht en beroofd, maar om de lieve vrede zwijg ik maar?

Als die krant meldt wat hij weet en gewoon journalistiek pleegt, is er niets aan de hand. Dat is juist zijn plicht.

En of er wat gebeurt, is nooit zeker. Persoonlijk vind ik het executeren van 47 zogenaamde terroristen in Saudi-Arabië zeer kwalijk.
Nederland stuurt een 'ambtenaar mensenrechten' om te vragen hoe het zit.

Wilt u reageren op deze column? Dat kan. Scroll een beetje naar beneden om een reactie te plaatsen of stuur een mail.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden