Recensie

Als een koning over het snoeiharde ijs in het Olympisch Stadion (****)

Met de messen op scherpte rijd je als een koning. Omringd door commercie, dat wel, maar schaatsen in het Olympisch Stadion is een sensatie.

De ijsbaan in het Olympisch StadionBeeld Dingema Mol

Tevreden tikt de ijsmeester van het Olympisch Stadion met de punt van zijn schoen op het ijs. Een denkbeeldig onregelmatigheidje wordt gladgestreken, maar het is duidelijk: aan de baan ligt het niet. Die zit er strakker dan strak in. Snoeihard ijs, zes centimeter dik. Geen scheurtjes, geen oneffenheden. Bijna zonde om op te schaatsen.

Koning
En ach, wat rijdt dat lekker. Te glad voor botte schaatsen, maar met de messen op scherpte rijd je als een koning. Elke klap is raak, heet het op televisie. Zó voelt dat dus.

Het zijn niet de Vinkeveense Plassen, maar het is wel het Olympisch Stadion. Het is niet de Jaap Edenbaan, maar wel de Coolste Baan van Nederland. Die naam is een beetje jammer, maar de baan en de entourage maken veel goed.

Gezelschap
Wie zijn rondjes draait, passeert op de tribunes metershoge posters van de beste schaatsers die Nederland heeft voortgebracht. Sven Kramer natuurlijk, maar ook Ireen Wüst en van langer geleden bijvoorbeeld winnaar van de Elfstedentocht Reinier Paping. Het is fijn gezelschap om een avondje mee te schaatsen.

Gisteravond werd de tijdelijke baan officieel geopend. Normaal is de bijna negentig jaar oude kolos de thuishaven van duizend Phanosatleten, maar nu even niet. Tot en met 2 maart heersen hier noren en ijshockeyschaatsen, koek en zopie, Zamboni's en ijsmeesters. Terwijl Schiphol deze avond het vliegverkeer naar de Buitenveldertbaan manoeuvreert, kunnen in het stadion de eerste rondjes worden gedraaid.

Eerder op de middag teisterden duizenden scholieren de baan al, maar zoals Rintje Ritsma, één van de drijvende krachten achter de baan, al zei: het heeft geen zichtbare schade opgeleverd aan de ijsvloer. 'Het ijs houdt zich goed.'

Commercie
Wie Ritsma zegt, denkt aan geld. De man die de commercie introduceerde in de schaatssport, heeft met zijn compagnons veel bedrijven weten te interesseren voor een bijdrage. En commercieel is het dus. Veel reclame-uitingen, bedrijven die investeerden willen hier graag in contact komen met toekomstige klanten.

De bedoeling is met name jongeren enthousiast te krijgen eens wat vaker de schaatsen onder te binden. Jammer is dat het daardoor allemaal wel erg lawaaiig is. De lichtmasten zijn voor de gelegenheid blauw en roze gekleurd en de foute muziek vanaf het middenterrein geeft het gevoel in een disco te zijn beland. Tussen twee nummers van Pharrell komt zelfs Koos Alberts voorbij.

Maar niet geklaagd: het commerciële geweld delft echt het onderspit tegen de sensatie van het schaatsen in een stadion. Zonder dak, maar met een tribune. Bovendien is de ijzige wind in je gezicht veel lekkerder dan de frituurwalm die in veel schaatshallen hangt.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden