Als de dood de zin van het leven is

Jaren was het tweeregelige versje van Toon Hermans uit mijn geest verdwenen, maar na 'het familiedrama' in Laren schoot het me te binnen. 'Wat heb je aan je miljoenen, Piet, / als je pissen moet en je kan het niet.'

In elk artikel over het tragische gebeuren werd namelijk terloops vermeld dat de heer Schmittmann van ABN Amro na zijn ontslag acht miljoen euro had meegekregen. Dat geld had hem overduidelijk niet gelukkig gemaakt. Of misschien hém juist wel.

Een bevriende psycholoog vertelde mij over deze drama's: 'Het gaat altijd om liefde of geld.' Dat klinkt logisch. Hij of zij is plotseling verliefd geworden op een ander en raakt wanhopig, omdat het om diverse redenen onmogelijk is uit het huwelijk stappen - je begrijpt de innerlijke strijd. Zo ook als iemand schulden heeft gemaakt en weet: dit komt nooit goed. Je hoort zelden - hoewel het wel voorkomt - dat mensen zeggen: 'We zijn zo gelukkig; ­laten we stoppen met ons ­leven.'

In de jaren zeventig, toen ik een tijdje in Frankrijk woonde en nog niet zo goed Frans sprak, las ik in een oude krant over een jongen en een meisje die zo ongelooflijk verliefd op elkaar waren geweest dat ze besloten hadden - want beter kon het nooit worden - uit het leven te stappen. Het bericht ontroerde me diep.

Maar toen ik met een uit Nederland opgestuurd Lilliput-woordenboekje de door mij uitgeknipte teksten wat beter vertaalde, bleek het over een film te gaan - ik geloof een Zweedse - die de journalist vroeger had gezien... (Mocht u weten over welke film dit gaat; ik ben al sinds 1971 naar dit verhaal op zoek.)

De realiteit in Laren was ­zeker anders. Wanhoop, jaloezie, wraak, een besef van groot falen; wanneer moord plus zelfmoord als enige oplossing wordt gezien, is het verstand verbijsterd en ben je in de omgekeerde wereld terechtgekomen, waar de zin van het leven de dood is.

Ik ken toevallig mensen - onder wie mijn ouders - die op een bepaald moment van hun leven moord en zelfmoord overwogen. Dat was tijdens de oorlog. 'Wat weerhield je?'
'Schaamte,' zei mijn vader.
'Goed dat je het niet gedaan hebt,' zei ik.
Mijn vader haalde toen zijn schouders op. 'Daarna schaamde ik me voor mijn schaamte.'
Er werd niet meer over gesproken.

 
Bij familiedrama's gaat het altijd om liefde of geld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.