Column

Alles wat je moet weten over het leven, zit verborgen in dat doelpunt

Mano Bouzamour
Mano Bouzamour Beeld Floris Lok
Mano BouzamourBeeld Floris Lok

Op tweede kerstdag is er geen krant; dus dit zal mijn laatste column van 2014 zijn. Ik blik terug op hét moment van het jaar. Ik neem u mee terug naar de zomer. Oranje tegen Spanje. Nooit eerder zo'n fantastische voetbalwedstrijd gezien. De legendarische zweefduik van Van Persie zal ik nooit vergeten.

Maar het moment waar ik het over wil hebben, het moment dat mij diep heeft ontroerd, het moment dat mij in een barretje ergens aan de Caribische zee heeft laten janken van blijdschap en vreugde en om het feit dat ik getuige mocht zijn van zo'n pure schoonheid: het moment dat Arjen Robben de 5-1 scoorde. De schitterende assist van de scherpe Sneijder sneed door wat Spanjaarden heen.

Robben holde erachteraan maar stond wel 8,5 meter achter de centrale verdediger Sergio Ramos. Een andere Spanjaard sprintte naast hem. Even leken ze Robben in de tang te hebben. Maar hij rende ze eruit met 37 km per uur (met de bal aan zijn voet!) en brak het Fifa-wereldrecord met de snelste sprint aller tijden.

Wanhopig seinde Ramos de keeper om uit zijn doel te komen: ultiem zwaktemoment. Robben kapte tot drie keer toe de keeper keurig weg; hij liet de doelman grazend in het gras achter. Inmiddels stond bijna de complete verdediging het doel te verdedigen, maar Arjen schoot de bal met sublieme overtuiging loepzuiver in de kruising.

Ik keek ernaar, de tranen biggelden over mijn zonverbrande wangen. Ik kreeg college in levenswijsheid. Alles wat je moet weten over het leven, zit verborgen in dat doelpunt. Ik zag vastberadenheid in de zuiverste vorm. Wilskracht, daadkracht, techniek, discipline, doorzettingsvermogen, bevlogenheid, schoonheid, snelheid en vakmanschap.

Er zullen tegenstanders zijn die je niet willen laten scoren. Als je goed oplet, komen de kansen voorbij - de assist van Sneijder - maar je moet wel het veld op. Het gaat ook om voorbereiding. Hoeveel trainingen, hoeveel uren sprinten heeft hij wel niet achter de rug voordat hij dat record verbrak en Spanje te kijk zette? Dat doelpunt was emotioneel zwaar beladen. Hij stond weer oog in oog met de klotekeeper die vier jaar daarvoor met zijn tyfusteen voorkwam dat wij wereldkampioen werden.

Hoe vaak zal Robben wel niet over dat moment hebben zitten tobben? Wat een hel. Hoe vaak zou hij hebben gedacht: ik wil het godverdomme nog één keer in mijn leven overdoen. Niets zou hem stoppen dit keer. No way. This was his day. Elke keer als ik het fragment terugkijk op YouTube, word ik even eraan herinnerd hoe mooi je het leven kunt ombuigen. Vier jaar geleden was hij de absolute verliezer. Vier jaar later de absolute winnaar. Soms verlies je, soms win je. Laten we 2015 ingaan op de manier waarop Arjen Robben die kans benutte.

m.bouzamour@parool.nl

Wil je reageren op deze column? Dat kan! Scroll (een beetje) naar beneden om een reactie te plaatsen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden