Review

Alles van waarde ****

null Beeld

Regie: Frans Bromet

Als er een prijs bestond voor het zichtbaar maken van de onopvallende Nederlander, zou Frans Bromet hem krijgen. De tv- en documentairemaker heeft tientallen reportages en films gemaakt, maar iedereen herinnert zich als eerste de serie Buren, waarin Bromet burenruzies ontleedde.

Dat de man, bij wie zijn gortdroge interviewtechniek zijn handelsmerk werd, zelf ook een uitstekende mopperaar is, is te zien in zijn documentaire Alles van waarde. Daarin bekvecht hij met zijn dochter Laura over de stand van zaken in Nederland.

Bromet ergert zich groen en geel aan de managerscultuur. Laura, gemeenteraadslid voor Groen Links in Waterland en later ook Groen Links-fractiemedewerker in de Tweede Kamer, vindt het allemaal wel meevallen. De twee zijn aan elkaar gewaagd.

Als Bromet zich erover opwindt dat bij de publieke omroep netmanagers alles voor het zeggen hebben, merkt zij droogjes op dat hij ook bij een commerciële zender kan werken: 'Daar hebben ze geen netmanagers.'

En als Bromet uit de doeken doet tegen welke gruwelijke bureaucratische hindernis hij nu weer is aangelopen, zegt zij het raar te vinden dat hem dat altijd overkomt en haar nooit.

Maar Alles van waarde is meer dan een amusant steekspel tussen een vader, die zichzelf een realist vindt, en een dochter, die zich een optimist noemt.

Bromet onderbouwt zijn stelling dat managers de samenleving verstieren. De tot op de minuut nauwkeurig vastgestelde verzorgingstijd van een MS-patiënt is een akelig voorbeeld van treurige regelzucht. Dat de directeur van een scholengemeenschap niet weet hoeveel miljoen 'zijn' nieuwe schoolgebouw kost, stemt ook niet vrolijk over managers.

Maar zo scherp is de film, waarin Bromet ook terugblikt op de afgelopen veertig jaar van zijn leven - huwelijk, kinderen, werk - niet altijd. Als hij met Bob Rooyens, de regisseur van legendarische tv-shows, waaronder die van Willem Ruis, klaagt over het omroepbeleid, doet dat denken aan de mopperende mannetjes in de Muppet Show. Maar Bromet spaart ook zichzelf niet.

Als Laura hem verwijt dat hij wel klaagt, maar niets doet om de wereld een beetje te verbeteren, valt hij stil. Alles van waarde is vintage Bromet: onder de oppervlakte gaat het over het onuitroeibare gehannes in gezinnen en de samenleving. Niet eerder werd het politieke bij hem zo persoonlijk. Amusant en ontroerend. (Jos van der Burg)

null Beeld
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden