Column

Allemaal blazen om de zeepbel in de lucht te houden

Theodor Holman
Theodor Holman Beeld Wolff
Theodor HolmanBeeld Wolff

De Zwaluwenberg. Dat het nog bestaat! In 1946 werd dit landgoed in bruikleen gegeven aan prins Bernhard als Inspecteur-Generaal der Krijgsmacht. Mijn oom die bij het leger zat (drie sterren), zou tegen mijn vader hebben gezegd: "Maar dat is natuurlijk zijn neukhome."

Neukhome. Als kind vergeet je, om verschillende redenen, zo'n woord niet, en elke keer als wij bij Hilversum naar onze tante Patty gingen en langs De Zwaluwenberg kwamen, liet mijn vader dit woord met genoegen in de Ford Taunus rondzweven, tot mijn moeder zei: "Moet dat nou, zo grof waar junior bij is?" Ik werd junior genoemd.

En nu logeren de formerende partijen er: Rutte, Buma, Pechtold en Segers.

Ik merk dat de formatie aan het wegdrijven is. Ik hou van politiek, zeker ook van de Nederlandse, maar deze formatie lijkt nergens meer over te gaan. Natuurlijk, er zijn grote ethische problemen die handelen over leven en dood, euthanasie, abortus, weet ik veel, maar ik was veertig jaar geleden al over deze problemen uitgedacht.

Het komt op mij over of de heren met hun grootmoeder moeten dansen, terwijl de leuke meisjes begerig langs de kant staan. Wéér een goocheltruc verzinnen om die ethische dilemma's te omzeilen; wéér commissies instellen, wéér problemen herformuleren, wéér aanpassingen verrichten.

Het zal allemaal wel tot het democratische proces be­horen, maar het is ook stomvervelend.

En om even op dat democratische proces terug te komen: het zoeken van consensus zal ongetwijfeld een fraaie verworvenheid zijn, maar democratie begint zo steeds meer te lijken op een oefening in het krijgen van een slappe ruggengraat. En dat is nu net wat je niet wilt.

Nu ben ik ook niet van de Sterke Persoonlijkheid die ons allemaal even zal vertellen hoe het moet. Maar ik ben wel voor nuchtere daadkracht. Het lijkt nu of er gewerkt wordt aan een regering waar aan geouwehoer een mystieke betekenis wordt gegeven. 'We doen erg ons best om eruit te komen.' Eigenlijk weet je dan: het wordt niets. Ze blazen met z'n allen tegen een zeepbel om die in de lucht te houden, maar zodra er één te hard blaast, knapt ie.

Aldus wordt op De Zwaluwenberg, terwijl de rest van de wereld siddert, beeft en met de tanden klappert, aan de saaie punten en komma's van een domineesrede gezogen.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden