Plus Woonzaken

'Alleen reguleren werkt tegen de tsunami op de koopmarkt'

De oververhitte woningmarkt is hét thema van de verkiezingen. Wat merken de lijsttrekkers van de grote partijen zelf van de gekte? Rutger Groot Wassink van GroenLinks: 'Groter wonen kunnen wij alleen in Noord, Nieuw-West of Zuidoost.'

Rutger Groot Wassink: 'Reguleren, dat is de enige manier om de tsunami van kapitaal op de koopmarkt tegen te gaan.' Beeld Marc Driessen

Hoog boven het Westerpark torent de Pontsteiger uit. Het icoon van de nieuwe wijk Houthaven wekt bij Rutger Groot Wassink (43) een dubbel gevoel op, zegt hij tijdens een wandeling door het park.

Aan de ene kant staat 'het schijthuis', zoals het gebouw in de volksmond heet, voor dynamiek en vernieuwing. Eigenlijk voor de belofte van de stad.

"Het staat, met zijn miljoenenappartementen, ook symbool voor het grootkapitaal dat de stad instroomt." En daarmee voor de ontwikkelingen rondom het Westerpark, in de Spaarndammer- en de Staatsliedenbuurt.

Ten goede
Twee volksbuurten met een linkse geschiedenis van arbeiders, Domela Nieuwenhuis en de kraakbeweging, die bol staan van dynamiek en vernieuwing, maar ook is ontdekt door het grote geld.

Groot Wassink woont bijna veertien jaar in de Staatsliedenbuurt en heeft die zien veranderen. Ten goede. "Dit is een gemengde wijk met sociale huur- en koopwoningen. Alle inkomensgroepen wonen hier."

Het kantelpunt van deze vooruitgang is wat hem betreft wel bereikt. "We moeten alles op alles zetten om het karakter van deze buurten te behouden. Hier mag geen sociale huurwoning meer verdwijnen, het horecabeleid moet restrictief zijn om buurtcafés te behouden. Het gaat om de leefbaarheid van dit deel van de stad. Dat is moeilijk, maar wel een opdracht aan het volgende college."

Echte GroenLinksbuurt
Groot Wassink is geboren in Doetinchem, studeerde in Utrecht en ging samenwonen in Amsterdam. "Wij hadden een diepe wens om in Amsterdam te wonen. We waren uitgekeken op Utrecht en gevoelig voor de belofte en dynamiek van de grote stad."

Het stel begon in 2004 met huren en kocht twee jaar later een appartement aan de Haarlemmerweg, waarmee de twee voet aan de grond kregen in de Amsterdamse koopmarkt.

"Als we toen geen hypotheek hadden genomen, was het ons in 2014 ook niet gelukt ons huidige huis te kopen. Mijn vriendin is zzp'er en ik was toen net gestopt bij de Tweede Kamerfractie van GroenLinks. Dat was te weinig voor een volledig nieuwe hypotheek."

Hij sloeg toe op het juiste moment. In 2014 waren de huizenprijzen in Amsterdam gedempt door de eurocrisis. "Wij zouden dit huis nu niet meer kunnen betalen."

Ze wonen nu, met twee kinderen, in een appartement van 110 vierkante meter in de zogenoemde 'ecowijk', een echte GroenLinksbuurt: autovrij, veel groen, linkse bewoners die taarten bakken voor de buren. "Een dorp in de stad."

Openbreken
Inmiddels zijn de prijzen geëxplodeerd, een volgende stap zit er niet meer in. "Als we groter willen wonen, kan dat alleen in Noord, Nieuw-West of Zuidoost. Maar wij zijn in deze buurt geworteld. Gelukkig wonen we al best groot, onze kinderen kunnen hierin prima puberen."

Het is het lot van veel gezinnen die in Amsterdam wonen en hier willen blijven; een groter huis is onbetaalbaar. Het politieke debat gaat veelal over sociale of middeldure huur, terwijl juist de koopmarkt op slot zit.

"Wij hebben als politiek inderdaad te weinig aandacht voor kopers. Het gaat juist om een goede verhouding tussen goedkope en middeldure huur en koopwoningen. Ik vind dat de overheid moet ingrijpen, meer moet reguleren. Dat is de enige manier om de tsunami van kapitaal op de koopmarkt tegen te gaan."

Groot Wassink pleit voor financiële hulp aan kopers. Amsterdam zou dan meebetalen en een aandeel krijgen in de woning. De eigenaar kan de gemeente dan uitkopen, in een tempo dat past bij de financiële huishouding. "Met dit soort constructies kunnen we de markt openbreken."

Beeld Laura van der Bijl/Het Parool

'Wij slapen in de kast'

Rutger Groot Wassink ging in 2004 ­samenwonen in De Kempenaerstraat (1). De eigenaar van het huis ging naar ­Israël, oorspronkelijk voor een jaar, maar ze bleef langer weg. De huur: 650 euro per maand.

"Het was een klein huis, van 40 vierkante meter met één slaapkamer. We waren direct verliefd op deze woning en bouwden een bedstee in het tuinhuisje. Dus elke avond liepen we in onze pyjama's door de tuin daar naartoe."

In 2006, de oudste zoon in aantocht, ging Groot Wassink op zoek naar een grotere woning. Zijn vriendin, hoogzwanger, liep tijdens een avondwandeling langs een woning aan de Haarlemmerweg (2), die te koop stond.

Ze kreeg een klik met de Iraanse bewoonster, omdat ze zelf een paar woorden Farsi spreekt. "De volgende dag zouden ze kijkers krijgen, maar als wij de vraagprijs zouden bieden, konden wij het huis krijgen." Groot Wassink betaalde 234.000 euro voor een appartement van 80 vierkante meter op de vierde etage.

Kinderen waren de drijfveer voor verhuizingen, dus toen de tweede was geboren, begon de zoektocht naar een ruimer huis. Op het schoolplein ontmoette zijn vriendin een moeder die na een scheiding kleiner wilde wonen. En zo kwam het tot een huizenruil.

Groot Wassink betaalde in 2014 320.000 euro voor een huis van 110 vierkante meter op de Water­keringweg (3). De woning telde oorspronkelijk twee slaapkamers, maar door een bedstee te bouwen in de meterkast is daar een derde bij­gekomen. "Wij slapen in de kast."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden