Plus

Alberta

Alberta is een vrolijk humoristisch portret van een man die zich in een hopeloos liefdesavontuur stort. Aan het einde vliegt de film echt uit de bocht als het realisme verandert in kluchtig absurdisme.

De getrouwde veertigplusser Freek, een snelle reclameman, valt voor twintiger Alberta Beeld Alberta

De films van Eddy Terstall staan bol van mannen die zich in onverstandige avonturen met vrouwen storten. De lust wint het daarin altijd van het verstand en Terstall kijkt met een milde komische blik naar het gedoe dat dit oplevert.

Dat is ook het geval met Alberta, na Meet Me in Venice de tweede (Engelstalige) film die Terstall met ex-reclameman Erik Wünsch schreef. Voor het eerst deden de twee ook samen de regie.

Midlifecrisiscliché
Het uitgangspunt van Alberta is vintage Terstall. De getrouwde veertigplusser Freek (Daniël Boissevain), een snelle reclameman, die uitgekeken is op zijn vak ('Ik probeer mensen spullen te verkopen die ze niet nodig hebben'), valt voor twintiger Alberta (Jamie Grant). Ze geeft hem het gevoel dat hij leeft, zegt hij met een groot midlifecrisiscliché.

Tegen zijn vrouw (Eva Duijvestein) liegt hij dat hij in zijn eentje een tijdje in de Canadese natuur tot rust wil komen, waarna de weg vrij is om met ­Alberta de liefde te vieren in een boshut in de Canadese Rocky Mountains.

Als door Freeks blinde verliefdheid de werkelijkheid begint door te schemeren, ziet hij dat hij gevallen is voor een zweverig type, dat naakt om bomen danst en met zwerfkeien knuffelt. Een vrouw die blind valt voor de quasiwijsheden van een plotseling opduikende Canadees, die zich Dragonfoot noemt. Alberta ziet in hem een wijze spirituele indiaan, met wie zij best een paar dagen op stap wil.

Humoristisch portret
Alberta is lange tijd een vrolijk humoristisch portret van een man die zich in een hopeloos liefdesavontuur stort, waarin meligheid, zoals ook altijd in het werk van Terstall, nooit ver weg is. De lolligheden van de geregeld opduikende twee Canadese politieagenten hadden beter uit de film kunnen worden gesneden.

Aan het einde vliegt de film echt uit de bocht als het realisme verandert in kluchtig absurdisme. We bevinden ons niet meer in een komische zedenschets, maar in het absurdistische universum van Van Warmerdam. Een onbegrijpelijke stijlbreuk, die de film uit het lood slaat. Laten we het einde vergeten.

Alberta

Regie Eddy Terstall en Erik Wünsch
Met Daniël Boissevain, Jamie Grant, Eva Duijvestein
Te zien in De Balie, Eye, Filmhallen, Ketelhuis

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden