Plus

Akwasi Frimpong eindelijk naar de Spelen? 'Ik ben geen clown'

Al vijftien jaar droomt Akwasi Frimpong van de Olympische Spelen. Na mislukte pogingen als sprinter en bobsleeër hoort de geboren Ghanees of hij in februari op de skeleton mag meedoen in Pyeongchang.

Akwasi Frimpong in actie op de baan van Königssee Beeld Getty Images

Akwasi Frimpong zal zaterdag waarschijnlijk slecht slapen. Nerveus zal hij enkele keren wakker schieten om uiteindelijk op blote voeten naar zijn computer te sluipen om de nieuwste versie van de wereldranglijst skeleton op te bekijken. Een plek bij de eerste zestig is genoeg om zich te kwalificeren voor de Olympische Spelen van volgende maand in Zuid-Korea.

"Ik moet het met eigen ogen zien, anders geloof ik het niet," zegt Frimpong (31), die tegenwoordig woont en traint in het Amerikaanse Salt Lake City. "Mijn vrouw zegt waarschijnlijk dat ik rustig moet blijven liggen omdat ik het toch wel heb gehaald, maar dat gaat niet. Als ik de bevestiging eindelijk krijg, ga ik gillen, 'tsjakkaaaa' schreeuwen en haar heel hard kussen en omhelzen."

De Ghanees, die in 1995 met zijn moeder in de Bijlmer terechtkwam, doet zijn verhaal op de plek waar het ooit begon. Als illegale vreemdeling in Nederland kwam Frimpong langs in het kantoor van Peter Jansen, verbonden aan het Johan Cruyff College naast de RAI. Jansen gaf Frimpong tegen de schoolregels in de kans een opleiding en zijn toenmalige sport atletiek te combineren. Gretig en gedisciplineerd doorliep Frimpong zijn schooljaren.

Gebogen door het leven
Terwijl Frimpong vertelt over zijn ambities, houdt hij zijn smartphone onafgebroken in zijn rechterhand. De sporter is wereldnieuws. Iedereen wil iets van hem. Om alle media-aandacht te coördineren heeft hij een assistent moeten aanstellen. In nog geen week tijd stond Frimpong verslaggevers van bijna alle televisiezenders en kranten van Nederland te woord. "Kijk, nu krijg ik een appje van CNN. Of ze mij met hun camera mogen volgen de komende maanden."

Ook in de Verenigde Staten zijn ze onder de indruk van zijn verhaal. Als vreemdeling in Nederland kreeg hij pas na dertien jaar een Nederlands paspoort. Al die jaren kreeg hij elke zes maanden een gele brief van de Immigratie- en Naturalisatiedienst (IND) waarin stond dat hij het land moest verlaten.

In de Bijlmer bleef zijn sporttalent niet onopgemerkt. Frimpong rende het snelste van iedereen. Dat resulteerde in 2003 in het sprintkam­pioenschap van Nederland waarbij hij sneller bleek te zijn dan alle kinderen van het land. Frimpong trainde hard, werd beter en beter en stond op de drempel van de Olympische Spelen van 2012 in Londen. Door een peesblessure ging het mis bij de kwalificatie.

"Ik ging gebogen door het leven," zegt hij over die tijd. "De klap was gigantisch en ik wilde mijn leven het liefst op pauze zetten. Mijn ogen keken alleen nog maar naar de grond. De onzekerheid met de IND had me een geestelijk trauma opgeleverd. Met mijn moeder, broers en zus had ik eigenlijk jaren in een soort isoleercel geleefd. Ik was moe, van het gevecht met de IND en de weg naar de Spelen. Ik had een nieuwe uitdaging nodig."

Donkere man op het ijs
Die uitdaging kwam van het Nederlandse bobsleeteam, dat in Frimpong met zijn acceleratievermogen de ideale man zag voor de vierde ­positie in de slee. Frimpong twijfelde en herinnerde zich een gebeurtenis uit zijn jeugd. Als jongetje had hij zich naast zijn woning in de flat Kikkenstein op het ijs begeven. Een oudere, donkere vrouw had hem van de vijver getrokken. "Dat doen wij Afrikanen niet!" had ze hem bestraffend toegesproken.

Frimpong: "Een donkere man op het ijs? Kon dat eigenlijk wel? Ach, waarom ook niet. I believe in miracles, man."

Hij bleek ook voor de bobslee talent te hebben, maar opnieuw viel hij op het laatste moment buiten de olympische selectie. Samen met zijn Amerikaanse vrouw verhuisde hij daarop naar de Verenigde Staten om er vervolgens de beste stofzuigerverkoper van het land te worden.

Maar gelukkig als ondernemer, hoeveel hij ook verdiende, werd hij niet. En dus besloot Frimpong voor de derde keer in een andere sport de Olympische Spelen te willen halen. Ditmaal op een kleine slee, liggend op de buik met het hoofd 10 centimeter boven het ijs, met 140 kilometer per uur naar beneden.

"Ik besef dat deze verhaallijnen niet misstaan in de nieuwste Disneyfilm," zegt Frimpong. "Daar waak ik voor. Ik wil gezien worden als een serieuze sportman. Ik ambieer de hoofdrol in een succesvol sportverhaal, niet zoals in Cool Runnings met de Jamaicaanse bobsleeërs. Ik ben geen clown die een trucje doet."

Goud in 2022
Aanvankelijk stippelde Frimpong een route uit die moest leiden tot deelname op de skeleton bij de Winterspelen van 2022 in Peking. Maar ineens bleek vier jaar eerder zelfs mogelijk. Zijn vrouw, met wie hij in april een dochter kreeg, hoopte dat het met de deelname aan de Spelen van 2018 afgelopen zou zijn met zijn sportieve eerzucht.

Akwasi Frimpong. Als illegale vluchteling uit Ghana kwam Akwasi Frimpong in 1995 in de Bijlmer terecht. Zijn sporttalent bleef er niet onopgemerkt Beeld Akwasi Frimpong

"Daar hebben we lang over gediscussieerd," zegt Frimpong. "Uiteindelijk heb ik haar een beetje moeten manipuleren met de verkooptrucs die ik heb geleerd bij het verkopen van stofzuigers om haar te overtuigen dat ik doorga tot Peking. Gelukkig heb ik inmiddels sponsoren die het financieel mogelijk maken. Bovendien wil ik voor mijn dochter Ashanti het levende bewijs zijn dat met wilskracht je altijd moet geloven in de grootste dromen."

Aan de olympische gedachte 'meedoen is belangrijker dan winnen' heeft Frimpong in 2022 geen boodschap meer. Pyeongchang is een bonus voor de olympische ervaring, Peking is voor goud.

Tegen die tijd is Frimpong 35 jaar oud en in vergelijking met zijn concurrenten op de skeleton nog altijd relatief onervaren. Om kans te maken op het podium in Peking moet Frimpong volgens zijn eigen theorie 10.000 runs hebben gemaakt. Na anderhalf jaar in de sport staat hij nu op 180 afdalingen. Die wetenschap tempert zijn verwachtingen geenszins. "If it was easy, everybody was doing it."

Als Frimpong de komende nacht groen licht krijgt om deel te nemen, volgen in elk geval twee ­afdalingen in Pyeongchang. Dan wordt hij pas de tweede Ghanees die uitkomt op Olympische Winterspelen.

Daarna hoopt hij in zijn geboorteland wintersporten op de kaart te zetten. Vanwege het ontbreken van kennis en trainingsfaciliteiten zijn Ghanese wintersporters schaars. Maar als het aan Frimpong ligt, wordt er met zijn inzet een opwaartse lijn ingezet. "In Ghana loopt veel talent rond. Wacht maar, wij komen eraan. Africa is rising, man."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden