Afwerkplek

Beeld Het Parool/Maarten Steenvoort

Woensdag hield Dijsselbloem de Huis van Europalezing. Zelden een ijzingwekkender bericht uit het Haagse dolhuis gelezen.

De lezing begint met een aanmatigende wederdoop van de Europese Unie. Dijsselbloem zou graag het woordje 'unie' - 'klinkt als iets dat in de bestuurskamer is besloten' - vervangen door 'gemeenschap'. Dat suggereert namelijk iets dat 'van onderop' tot stand is gekomen, iets 'van de mensen zelf' zeg maar. Om vervolgens in een lezing van 2032 woorden 22 keer het woord gemeenschap in de mond te nemen.

Wie houdt nu wie voor de gek? Iedere oetlul weet toch dat als de EU iets niet is, dat een gemeenschap is. Laat staan 'een warme', laat staan 'van de mensen zelf', om maar te zwijgen van 'van onderop'. De EU is van meet af aan een eliteproject geweest dat bij het electoraat op zijn best op geen-verzet-is-instemming kon rekenen. En sinds de introductie van de euro is de EU verworden tot een hardvochtige statenbond die miljoenen burgers heeft veroordeeld tot de bedelstaf en democratie heeft vervangen door technocratie.

Nog ongerijmder wordt het als Dijsselbloem over de crisis begint. Die is namelijk over, daar zijn we sterker uitgekomen, en dat komt door de voortvarendheid van onze regeringsleiders. "We hebben solidariteit getoond, zijn onze verplichtingen nagekomen en hebben onze verantwoordelijkheid genomen." Deze bestuurdersriedel is zo ver verwijderd van de crisisrealiteit van stupiditeit, kortzichtigheid, opportunisme, pure paniek en onvoorstelbare omgevingsschade, dat je het niet eens meer liegen kunt noemen. Klinkt meer als de reisgids van een malafide touroperator.

Maar de angel zit in de staart. Daar verhaalt Dijsselbloem van een reis naar Letland, waar hij zag dat domweg volharden in rücksichtslose begrotingstekortreductie leidt tot groei en werkgelegenheid. "Terwijl de werkloosheid in 2010 nog twintig procent bedroeg, zal zij volgend jaar zijn gehalveerd." Om Letland in één moeite door een 'good practice' te noemen, die de andere lidstaten tot voorbeeld strekt.

Iedere politicus vergroeit enigszins met het ambt dat hij of zij vervult, maar dit slaat werkelijk alles. Letland is een land dat net als de meeste voormalige Sovjetstaatjes wordt bestuurd door oud-communisten die friedmaniaans marktfundamentalisme paren aan stalinistische onverschilligheid jegens het wel en wee van de eigen bevolking. Werknemers zijn er vogelvrij, de ambtenarensalarissen zijn er gehalveerd, de armoede is er stuitend. En het Noord-Europese grootbedrijf heeft er vrij spel.

Een Nederlandse sociaaldemocraat die de rest van Europa wil omploegen tot een neoliberale afwerkplek - dan ben je niet de weg kwijt, dan ben je bekeerd - tot de Partij van het Kapitaal.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden