Plus

AFC IJburg: van voetballen op molshopen naar een eerste elftal

In november viert AFC IJburg zijn 10-jarig jubileum. Kroon op het werk is de komst van het eerste seniorenelftal, met vier jongens uit de eigen jeugd. 'We lopen hier al langer rond dan het bestuur.'

De trotse eigen kweek van AFC IJburg 1: (vlnr) Pim Dekker, Mirko Karamat Ali, Jesse van der Sluis en Rick Imming, met in het zwart fysiotherapeut Niels Heemskerk Beeld Elmer van der Marel

Allard van der Sluis richt zijn armen naar de hemel als hij het schot van zijn zoon rakelings naast ziet gaan. "Jammer, Jesse!" Een glimlach. "Was toch leuk geweest als hij het eerste doelpunt had gemaakt."

In de tien jaar dat zijn zoon bij AFC IJburg speelt, heeft Van der Sluis haast geen wedstrijd gemist. Als hij niet langs de lijn stond als coach, dan was het wel als teammanager of vlagger.

Het begon allemaal met de voetbalschool van Marco Medik, waar ouders op IJburg hun kinderen tussen de vier en zes jaar oud konden opgeven voor voetballes.

Medik en Van der Sluis verzorgden samen de trainingen op een stuk land dat nauwelijks een voetbalveld mocht heten. "Bij Decathlon had ik twee kleine doeltjes gekocht, " vertelt Van der Sluis, "en dan fietste ik hier met alle spullen in de bakfiets naartoe.

Gebrek aan kleedkamers
Op 21 november 2008 was de oprichting van AFC IJburg een feit, hoewel de wedstrijden bij gebrek aan officiële velden, kleedkamers en een kantine nog bij Zeeburgia en later DRC in Durgerdam werden gespeeld.

Inmiddels liggen er drie kunstgrasvelden, staat er een clubhuis en zijn de oude containers vervangen door kleedkamers en een materiaalhok.

Vlak voor de zomer diende zich een nieuwe mijlpaal aan, toen de club voor het eerst een seniorenteam inschreef bij de KNVB. Het was nog even spannend of ze wel genoeg spelers zouden hebben, maar door actief werven werden spelers uit alle hoeken van de wereld gevonden.

Acht nationaliteiten
Letterlijk. Op deze donderdagavond waarop het team zijn allereerste oefenwedstrijd speelt - tegen Swift - telt bestuurslid Michiel van Baarsen acht nationaliteiten, onder hen een Zweed, een Brit, een Pool en een Dominicaan; de meesten expats die in Amsterdam werken.

Maar het bijzonderst is het Nederlandse viertal, dat bij de club opgroeide. "Het is onze eerste lichting, ik vond het voor hen en voor de club belangrijk dat ze hier konden blijven," zegt Van Baarsen. "Ik hoop dat jeugdspelers tegen ze op gaan kijken," vult secretaris Jasper Lamers aan. Hij houdt zijn mobiel bij de hand. "Dat eerste doelpunt moet natuurlijk wel gefilmd worden."

Als het na 20 minuten al 3-0 voor Swift staat - een team uit de vierde klasse - lijkt de kans klein dat doelpunt er vanavond komt. Van Baarsen: "Onze jongens beginnen volgens de regels van de bond in de vijfde klasse. Dat lijkt me ook wel verstandig."

Wensenlijstje
Als het rustsignaal klinkt en het inmiddels 4-0 staat, haalt het drietal met een biertje in de hand herinneringen op over de drempels die genomen moesten worden. Van Baarsen: "Kun je je voorstellen dat we hier een paar jaar geleden op zaterdagochtend nog konijnenholen stonden dicht te scheppen?"

Dat is sinds de aanleg van de drie omheinde kunstgrasvelden verleden tijd. "Heel soms glipt er nog weleens eentje tussendoor, maar dat kan weinig kwaad."

De E1 in 2009. Boven, uiterst links vader Allard van der Sluis met naast hem Rick Imming. Gehurkt, tweede van links Mirko Karamat Ali en vierde van links Jesse van der Sluis Beeld Michiel Van Den Berg

De angst voor verzakkingen door de vuilnisbelt onder het terrein, bleek ongegrond. Op het wensenlijstje staan nog wel extra parkeerplaatsen, want met 1100 leden bij de voetbalclub en 1500 bij de naastgelegen hockeyvereniging zijn de huidige 42 volstrekt onvoldoende.

Nieuw clubhuis
Verder wordt druk gespaard voor een nieuw clubhuis, dat het huidige, waarvan het contract in 2023 afloopt, moet vervangen. Lamers: "Een scorebord en omroepinstallatie zou ook leuk zijn. We hebben het eerste elftal niet voor niets zondagmiddag om 14.30 uur - primetime - ingedeeld."

Halverwege de tweede helft stopt hij zijn mobiel in zijn zak. Het blijft 4-0, Swift doet het rustig aan en bij IJburg zijn ze kapot. Het eerste doelpunt moet dit weekeinde, bij de start van de bekercompetitie dan maar vallen.

"Een driedubbele whisky, alsjeblieft," zegt trainer Joshua Moi Thuk Shung als hij zich aan de bar meldt. Nee hoor, hij is eigenlijk best tevreden over de uitslag. "Het had erger kunnen zijn.

Puzzelen
Die Zweed heeft het goed gedaan op doel. Bovendien zou het niet eerlijk zijn als mijn verwachtingspatroon is dat we meteen alles zouden winnen. Met zoveel nieuwe jongens erbij wordt het de komende tijd nog even puzzelen."

Moi Thuk Shung, vorig jaar trainer van Onder 19, is blij met de komst van het eerste elftal. "Dit betekent veel voor de club. Je hoopt natuurlijk dat het voetbal blijft groeien, zoals dat door de jaren heen is gebeurd bij echte Amsterdamse clubs als DWS."

Container als kantine
Hij tikt Pim Dekker op de schouder. "Niet vergeten, hè, iedereen krijg vanavond een drankje." Dekker knikt en neemt plaats aan een van de lange zwarte tafels. De 20-jarige verdediger is blij dat hij terug is op het oude nest, nadat hij ­vorig jaar moest vertrekken omdat hij te oud was geworden voor een jeugdteam.

"Dit voelt als thuiskomen. Zelfs als we niet hoeven te trainen, gaan we hier weleens een middag naartoe om met elkaar te voetballen."

Hij wijst naar zijn teamgenoten Van der Sluis, Rick Imming en Mirko Karamat Ali, met wie hij vanaf de C'tjes samen heeft gespeeld.

Van der Sluis: "We begonnen op een hobbelveld met konijnenholen en molshopen."

Dekker: "Best gevaarlijk, eigenlijk, maar het heeft ons hard gemaakt."

Tegenstanders
Karamat Ali: 'Toen we nog die oude kleed­kamers hadden en een container als kantine, zag je de tegenstanders naar elkaar kijken met een blik van wat doen we hier?"

Ja, Karamat Ali is best trots dat hij hier als speler van de eerste generatie rondloopt. "Ik vind het een mooi gevoel dat mensen weten dat ik er vanaf het begin bij ben geweest."

"We zitten hier langer dan het huidige bestuur," zegt Van der Sluis lachend, die Karamat Ali al in de F'jes leerde kennen.

Vanwege hun bijzondere band met de club hebben ze van hun trainer alle vier een basisnummer gekregen. Van der Sluis, die een bijbaantje heeft bij een sportzaak op IJburg, heeft ze er hoogst persoonlijk opgedrukt.

Ter herinnering aan elk seizoen heeft hij al zijn oude shirtjes bewaard. Ze liggen in een doos met het plan ze ooit op te hangen. Het zal nog even duren voor ook dit shirt erbij komt te liggen. "Voorlopig ga ik hier niet weg."

1100 leden

Opgericht op 21 november 2008 heeft AFC IJburg inmiddels 1100 leden

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden