Achteraf denk ik dat Johan vermoedde dat ik een pikant Indisch hapje voor hem was

Héél erg lang geleden - ergens midden jaren zeventig van de vorige eeuw - kwam ik uitgever Johan Polak tegen in de De Lairessestraat. Hij kon niet geloven dat ik een boek over Oscar Wilde onder mijn arm droeg. Achteraf denk ik dat Johan vermoedde dat ik een pikant Indisch hapje voor hem was.

Terwijl we beiden naar lijn 16 liepen, vroeg hij of ik ook de verzen van Jacques Perk kende. Die kende ik, waardoor Johan bijna begon te huilen van ontroering. Toen vertelde hij me dat Oscar Wilde en Jacques Perk elkaar mogelijk hadden gekend. Ik heb dat altijd onthouden.

Toevallig kwam ik dit ook tegen in een heerlijk boek dat ik nu aan het lezen ben: In dit gevreesd gemis - Het leven van Willem Kloos, geschreven door Bart Slijper. Dit boek brengt de Tachtigers tot leven. Hadden Kloos en Perk 'naar vriendschap zulk een mateloos verlangen?'

Kloos had dat verlangen misschien wel, Perk minder. Maar dat doet er niet toe. Elke pagina is een genoegen om te lezen en ik zou graag de eerste bladzijde in haar geheel hebben geciteerd als dat mogelijk was geweest, want dan had u meteen geweten waarom iedereen dit boek moet lezen.

Ik heb hier in huis vele, vele gedichten van Kloos. Sommige zijn briljant, de meeste niet te lezen - maar ik ben bereid Kloos op grond van zijn beste werk te beoordelen. Dan is hij een groot dichter. Maar wie leest hem nog? Het valt mij op dat ik eigenlijk meer geniet van de biografie van Slijper dan van Kloos' gedichten.

Hoewel ... Mijn eerste boek met gedichten van Kloos kocht ik in 1969. Ik was toen zestien jaar! Ik streepte destijds stoer aan wat ik mooi vond. Dat was bijvoorbeeld een regel zoals: 'Mijn stemming is als van een stilstaand water.' Dat sonnet vond ik zo prachtig dat ik naast de laatste regel schreef: 'Groots!' Die laatste regel luidde: '(...) En dat der Muze wil, mijn eenge vreugd is.'

Geen idee waarom de zestienjarige Theodor dat groots! vond. Achter in dit dichtbundeltje (een bloemlezing, met ook toen al artikelen over zijn leven) schreef ik in potlood: 'Leven als de Tachtigers!' Zoals Kloos, Verweij en Perk leefden, wilde ik namelijk ook leven. Dat zalige boek van Bart Slijper laat mij dat leven alsnog leven. Groots! Theodor Holman

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden