Ten slotte

'Achter dat mooie gezicht van Karlijn (25) ging een briljant brein schuil'

Karlijn Keijzer (25) en haar vriend Laurens van der Graaff (30) konden optimaal stralen. Intens gelukkig de lens in kijken. Big smile, glimmende ogen. De energie, levenslust en verliefdheid spat van de foto's af. 'Als er een ding is waar iets van troost uit is te halen, is het dat Laurens en Karlijn op hun allerverliefdst, allergelukkigst en hoogstwaarschijnlijk al kroelend naast elkaar zaten toen het noodlot toesloeg', schrijven de vrienden Boudewijn van Opstal en Elisabeth Kleipool in een In Memoriam.

Karlijn en haar geliefde Laurens. Beeld ap

De wrange werkelijkheid is dat Karlijn en Laurens op weg waren naar Indonesië voor een vakantie waar zij op bezoek zouden gaan bij Boudewijn - roeicoach van het nationaal team van Indonesië - en Elisabeth, een jeugdvriendin van Karlijn. 'Ze waren ons vooruit gereisd. We zouden elkaar maandag op het vliegveld weer ontmoeten. In deze periode hadden we elkaar toch niet gezien, dus voor mijn gevoel zouden we elkaar maandag gewoon weer treffen. Dat maakt het heel surrealistisch,' zegt Van Opstal.

De dood hoorde ver weg te blijven bij dit koppel. Ver van de intelligente en sprankelende Karlijn én ver van de energieke, sportieve Laurens, die volgens zijn vrienden alles vol overgave deed. 'Vol gas'. Of zoals Propria Cures in een mooi portret van oud-redacteur Laurens schetst: 'Voor mensen die Laurens kenden was het geen verrassing dat er een luchtdoelraket aan te pas moest komen om dat machtige lijf van hem tot stilstand te brengen'.

Groot gat
Het plotse overlijden van Karlijn en Laurens slaat een groot gat in Amsterdam: bij roeivereniging Skøll waar het stel elkaar heeft leren kennen en waar ze nog altijd zeer actief waren, op de Geert Groote School waar Laurens les gaf, bij de VU waar Karlijn in 2012 haar MSc-studie Drug Discovery & Safety cum laude heeft afgerond, in café de Groene Vlinder waar het stel vaak te vinden was, bij Propria Cures dus waar Laurens tot vorig jaar redacteur was.

Helemaal tot in Amerika wordt Karlijn gemist. Ze werkte bij Indiana University aan haar PhD in Computational Chemistry en dat zij in het neergeschoten toestel zat werd door USA Today, ABC News en andere Amerikaanse media gebracht alsof de uitmuntende student een van 'hen' was. The Washington Post meldt dat Keijzer lange dagen doorbracht in het lab waar ze bezig was met het testen van medicijnen tegen kanker en Alzheimer. 's Ochtends trainde ze met het roeiteam. Maar, waar ze volgens de Washington Post ook zeker aan herinnerd zal worden is haar entree op een verkleedfeestje: verkleed als gigantische maiskolf.

Briljant
Ze was briljant, concluderen haar vrienden in de In Memoriam. 'Karlijns looks zetten veel mensen op het verkeerde been, maar achter dat mooie gezichtje ging een briljant brein schuil; zo slim en wijs. Karlijn was een enorm talent en een opvallende verschijning in haar vakgebied'. Over twee jaar zou Karlijn haar PhD afronden, en dan zou ze terugkomen naar Amsterdam, full time terug naar Laurens met wie ze in Zeeburg woonde.

De vrienden sluiten hun In Memoriam af met de troostende vaststelling: 'Karlijn en Laurens zullen altijd die enorm verliefde, niet van elkaar af kunnen blijvende, bom geluk blijven. Nooit zullen ze in de sleur terecht komen van naast elkaar op de bank zitten, langs elkaar heen leven of geen goede gesprekken meer met elkaar voeren. Laurens en Karlijn zullen altijd de liefde blijven die iedereen wil zijn, die iedereen wil hebben en iedereen wil houden'.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden