Column

Ach, wat heb je nodig om gelukkig te zijn?

Theodor HolmanBeeld Wolff

Er was een tijd dat ik er elke dag langs fietste, dat hoekhuis dat al vele jaren verlaten scheen te zijn op de hoek van de Marnixstraat/Leidsekade, met dat gedichtje van Emily Dickinson op de gevel; het blauwgrijze vlak met daarop de letters in wit is in de loop der tijden wat afgebladderd, maar het gedicht is nog altijd goed leesbaar:

To make a prairie, it takes a clover and one bee,
One clover, and a bee
And revery.
The revery alone will do,
If bees are few.

Monter fietste of liep ik dan voort, met soms ook nog de keuze links, richting Leidseplein, of rechts de Leidsekade op - links of rechts om Americain, als het ware.

Onlangs stonden ineens de ramen van het huis wijd open: bouwvakkers waren aan de slag, puinstof woei naar buiten, ook dit pand ontkomt niet aan renovatie. De grote vraag is: overleeft Emily Dickinson de vastgoedhausse of is haar hetzelfde lot beschoren als haar bij?

Ik denk dat ik het antwoord weet.

In de krant stond dat overal in Europa de prijzen van de huizen aan het dalen zijn, maar dat het nog onzeker is of dat in Amsterdam gaat gebeuren.

Ik denk dat ze nog een tijdje stijgen, maar ik weet net zo veel van dit soort zaken als mijn hond. (Die woont trouwens fantastisch voor het werk dat hij doet.)

Maar ik zie, als ik langs de grachten fiets, Russen geïnteresseerd kijken naar de grachtenpanden die te koop staan, ik hoor van makelaars dat ze opdrachten hebben van Chinezen om naar leuke pandjes te kijken en ik hoorde onlangs van een leeftijdgenoot: "We hebben dat pand inderdaad voor veel te veel geld gekocht."

"Maar we hadden het geld, gaan toch niet meer verhuizen en we wilden in Amsterdam zijn. Voor de kunst, de cultuur en de ziekenhuizen. En de kinderen kunnen de boven­woning krijgen als ze in Amsterdam willen wonen. En dat willen ze."

Ze betaalden 9000 euro per vierkante meter en waren meer dan twee miljoen kwijt!

Voor kunst, cultuur en de ziekenhuizen.

Dus denk ik niet dat de prijzen vooralsnog zullen dalen.

Ach, wat heb je nodig om gelukkig te zijn? Een bij, een klavertje en wat dromerijen?

En vergeet ook niet een dikke portemonnee mee te nemen om je dromen waar te kunnen maken.

Theodor Holman (1953) is columnist, schrijver, televisie- en radiomaker. Elke dag, uitgezonderd zondag, lees je hier zijn column. Lees al zijn columns terug in het archief.

Reageren? t.holman@parool.nl

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden