Ach jeetje, nu moet die familie Dimitrov ook haar tuighuisje uit

Theodor Holman

Ach jeetje, nu moet die familie Dimitrov ook haar tuighuisje uit. Ze hebben een gigantische huurschuld opgebouwd en zich aan geen enkele afspraak gehouden. Ook was de boel alweer zo uit de hand ­gelopen dat Jeugdzorg de kinderen opnieuw uit huis had moeten halen. En dat terwijl het gezin al betrokken was geweest bij inbraak, intimidatie, afpersing en diefstal.

Wat nu? vraagt iedereen zich af. Waarom voldoet straf hier niet? Dat kan ik maar niet begrijpen. Straf is toch bedoeld om, als je die hebt ondergaan, weer tot zinnen gebracht in de samenleving terug te keren? Ik begrijp dat het gezin al straf heeft gehad. Dus moet het méér straf krijgen.

Maar wat als meer straf nu niet mogelijk is? Dan betekent dit dat het gezin niet met behulp van ons Wetboek van Strafrecht te disciplineren valt. In dat geval zou je toch eenvoudig kunnen constateren dat de Dimitrovs gestoord zijn. En dan kunnen we ze toch in een gesticht plaatsen? Waarom zijn we daar zo ­terughoudend in?

De familie reageert gestoord. Je kunt redeneren: maar er zijn zo veel mensen die hun huur niet betalen en niet goed voor hun kinderen zorgen. Die zijn toch niet meteen gek? Misschien, maar door het gedrag dat de Dimitrovs nu vertonen, kun je toch weten dat ze niet alleen een gevaar voor de ­samenleving, maar ook voor zichzelf vormen. Je hoort mensen vaak zeggen: jij bent geen psychiater; je kunt niet beoordelen of die mensen een echte geestelijke stoornis hebben.

Dat vind ik raar. Als ik iemand zie wiens been los naast zijn hoofd ligt, en er veel bloed is, durf ik in elk geval wel de diagnose aan dat hier wellicht sprake is van een ­gebroken been. Zie ik een ­lichaam waarvan de kop en de romp zijn gescheiden, dan kan ik ook wel, zonder patholoog-anatoom te wezen, constateren dat de patiënt is overleden.

Zo kan ik op grond van de hoeveelheid krantenberichten analyseren dat de familie ­Dimitrov rijp is voor intensieve psychiatrische begeleiding. Waar moeten ze trouwens anders heen? Je zou ze het land kunnen uitzetten, maar niet alleen vind ik dat een zwaktebod (waarom is dat dan niet eerder gebeurd?), ook ontken je daarmee dat deze mensen ziek zijn. En zieken hebben recht op hulp. Dus stel ik een gesloten inrichting en zware antidepressiva voor.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2023 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden