Aanbieders wijkverpleging verplicht samen aan de slag

Vanaf 1 januari 2021 moeten aan­bieders van wijkverpleging in het hele land verregaand samenwerken. Geen oudere of zieke mag dan nog tussen wal en schip vallen.

Minister Hugo de Jonge van VolksgezondheidBeeld ANP

Daarover hebben het ministerie van Volksgezondheid, zorgverzekeraars, gemeenten, patiëntenorganisaties, beroepsverenigingen en zorgaanbieders een deal gemaakt. Zo willen ze bereiken dat de tekorten aan goede zorgverleners in de wijkverpleging ­afnemen. Ook moeten cliënten en hulpverleners in de wijk altijd weten bij wie ze terechtkunnen.

Er komt in elke wijk een overzicht voor wijkverpleging overdag, in de avond, nacht en het weekend en de cliënt krijgt voortaan zorg van een ­behapbaar team. Bekendheid en vertrouwdheid met iedereen die in huis komt, staan voorop. Zorgverleners moeten de hulp ook goed afstemmen.

Het einddoel: alle aanbieders van wijkverpleging zorgen er samen met partners voor dat elke zorgvraag van een cliënt wordt ‘opgepakt’. Als dat niet lukt, moet snel elders passende zorg worden gevonden; zo nodig met hulp van de verzekeraar. Verder dienen aanbieders de wijk waarin ze actief zijn, op hun duimpje te kennen.

“Als de wijkverpleegkundige meer bezig is met ergens komen dan ergens zijn, en als huisartsen en ziekenhuizen met het telefoonboek op schoot het ene na het andere bureautje moeten bellen om wijkverpleging voor een patiënt te regelen, vermorsen we kostbare menskracht,” zegt minister Hugo de Jonge van Volksgezondheid.

Ongezonde prikkel

Vorig jaar maart constateerde de minister al dat losse nieuwe aanbieders, soms van bedenkelijke kwaliteit, als paddenstoelen uit de grond schieten. Voor de deur van zorgflats staan nu regelmatig auto’s van meerdere bedrijfjes. Die versnippering komt de kwaliteit niet ten goede, vindt hij. Daarnaast wordt de zorg momenteel per uur vergoed; een ongezonde prikkel om te veel zorg te leveren.

De minister wil daarvan af. Het moet voor zorgaanbieders altijd rendabel zijn om goede zorg te geven aan cliënten, ongeacht of die lichte of zwaar­dere problemen hebben. Het tarief wordt daarom afhankelijk van het zorgprofiel van een cliënt. Dat zal wel op zijn vroegst vanaf 2022 gebeuren, bleek recent uit een Kamerbrief.

Als aanbieders er samen niet uitkomen, nemen de zorgverzekeraars en gemeenten het initiatief over om in een contract tot afspraken te komen. Als laatste redmiddel kan zelfs met hulp van topambtenaren of de minister een dispuut worden vlotgetrokken. De Jonge: “Zorgaanbieders en verzekeraars moeten daarvoor over hun eigen schaduw heen springen. Het is niet meer iedere zorgaanbieder voor zich of elke zorgverzekeraar alleen voor de eigen verzekerden.”

Een hele klus

De voorgenomen samenwerking vereist dat zorgaanbieders elkaar nu al gaan vinden en dat de neuzen dezelfde kant op komen te staan. Dat zal in wijken met grote aantallen zorgaanbieders nog een hele klus zijn, geeft ook de minister toe.

De betrokken partijen benadrukken in het akkoord sowieso dat elke wijk de ruimte houdt om zelf de invulling en uitvoering van de teams voor wijkverpleging te bepalen. Dat zal steeds gebeuren op basis van de lokale situatie en de ervaringen.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden