Review

A separation *****

Regie: Asghar Farhadi
Met: Leila Hatami, Peyman Moaadi, Shahab Hosseini


In de openingsscène van de indrukwekkende Iraanse Gouden Beerwinnaar A separation van Asghar Farhadi zitten een man en een vrouw voor de rechter. De vrouw wil een scheiding, en de toestemming van haar man om hun elfjarige dochter mee naar het buitenland te nemen, waar ze hoopt dat een betere toekomst ligt.
De man wil zijn dochter niet uit het oog verliezen, maar hij kan niet mee naar het buitenland, want hij heeft de zorg voor zijn demente vader op zich genomen.

Zeg het maar, wie heeft gelijk? Mogelijk alle twee, maar het wordt snel duidelijk dat ieder zich in het eigen gelijk heeft verschanst en daarmee elke oplossing in de weg staat. Het eerste slachtoffer is de dochter (prachtig gespeeld door Sarina Farhadi), die het geworstel van haar ouders met een groeiende droefheid gadeslaat.

De zaak wordt aanzienlijk gecompliceerder als vader Nader (Peyman Moaadi) een hulp voor zijn vader inhuurt, omdat hij overdag naar zijn werk op de bank moet. De huishoudster Razieh komt uit de arme buitenwijken van de stad, is zwanger, en verbergt haar nieuwe baan voor haar echtgenoot, een gefrustreerde werkeloze, die op de hielen wordt gezeten door schuldeisers.

Al op de eerste werkdag komt de hulp voor een dilemma te staan; de oude man plast in zijn broek. Mag zij als vrouw de vreemde man wel verschonen? Hoe verhoudt compassie zich tot de strenge religieuze regels? Ze belt uiteindelijk eerst haar imam om zeker te weten dat ze geen zonde begaat.

Farhadi verweeft in zijn complexe en subtiele scenario het lot van de twee families. Het is bovenklasse versus onderklasse en een liberaal-islamitisch wereldbeeld versus een strikte beleving van de Koran. De rijke vrouw drapeert de doek losjes en elegant over haar haar; de ander bindt een doek strak om haar gezicht. Uit de loop van het verhaal blijkt overigens dat uit welke maatschappelijke, religieuze of morele windstreek men ook komt, het eigenbelang prevaleert.

Het komt tot een strijd tussen de families als vader Nader in een vlaag van woede de hulp het huis uit werkt, ze van de trap valt en daardoor een miskraam krijgt. Zelfs bij dit incident is het lastig voor de toeschouwer om een kant te kiezen. Was het zijn schuld dat ze viel, wist hij eigenlijk wel dat ze zwanger was en bovendien, was zijn woede niet gerechtvaardigd - ze heeft tenslotte het huis verlaten en de hulpeloze vader aan bed vastgebonden?

De zaak komt voor de rechter en neemt met elke zitting een andere wending; iedereen heeft op zijn eigen manier gelijk, maar niemand is in staat over het ego heen te stappen en de juiste beslissingen voor de betrokken kinderen te nemen.

A separation is een meesterlijk vertelde, indrukwekkend geacteerde film. Het is op een ander niveau een nauwelijks verhuld portret van een verdeeld land - die 'scheiding' uit de titel kan op vele manier geïnterpreteerd worden.

En het is een moedige film, gemaakt onder een bewind dat twee collega's van Farhadi vrijwel zonder enige aanleiding tot jarenlange gevangenisstraffen veroordeelde.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden