Plus

Miss Black Hair 2016

Zondag strijden veertien vrouwen om de Miss Black Hair NL Verkiezing 2016, waarbij het draait om natuurlijk haar in kroes en krul. En om zelfacceptatie. Want daarin schuilt tenslotte echte schoonheid. 'Ik ben trots op mezelf en dat durf ik nu ook te zeggen.'

"Op school en in videoclips leek het alsof de jongens daarvan hielden. Ik kreeg het idee dat glad haar de norm was en begon me af te vragen of ik wel geaccepteerd zou worden. Ik had een weave en extentions, maar had het op een gegeven moment zo vaak ontkroesd dat het afbrak. Ik besloot locks te nemen. Dat is heel makkelijk; het zit nu zoals ik vanochtend ben opgestaan."
"Ik wil graag eenheid scheppen onder donkere vrouwen: naturel of niet, het is beide mooi, het één is niet beter dan het ander. Soms merk ik dat daar tweestrijd tussen bestaat."
"De misservaring is leerrijk en het heeft me ook als persoon veranderd. Ik ben begonnen met het complimenteren van wildvreemden; dat brengt mensen bij elkaar, merk ik. En ik durf me nu meer uit te spreken. We zijn sterke vrouwen en dat kan ik nu ook gewoon zeggen."" data-height="989" data-width="763" height="989" width="763" alt="Charissa Pinas (29) studeert sociaal pedagogische hulpverlening en woont in Zuidoost.
"Ik wilde vroeger net als mijn vriendinnetjes ook gewoon head&shoulders-shampoo gebruiken, maar dat ging niet. In de buurt waar ik ben opgegroeid was ik een van de weinige donkere meisjes en kon ik me niet goed identificeren met de anderen. Ik hield niet van mijn eigen haar en wilde liever het westerse, gladde haar."
"Op school en in videoclips leek het alsof de jongens daarvan hielden. Ik kreeg het idee dat glad haar de norm was en begon me af te vragen of ik wel geaccepteerd zou worden. Ik had een weave en extentions, maar had het op een gegeven moment zo vaak ontkroesd dat het afbrak. Ik besloot locks te nemen. Dat is heel makkelijk; het zit nu zoals ik vanochtend ben opgestaan."
"Ik wil graag eenheid scheppen onder donkere vrouwen: naturel of niet, het is beide mooi, het één is niet beter dan het ander. Soms merk ik dat daar tweestrijd tussen bestaat."
"De misservaring is leerrijk en het heeft me ook als persoon veranderd. Ik ben begonnen met het complimenteren van wildvreemden; dat brengt mensen bij elkaar, merk ik. En ik durf me nu meer uit te spreken. We zijn sterke vrouwen en dat kan ik nu ook gewoon zeggen." Beeld Dingena Mol" src="https://images0.persgroep.net/rcs/_9KQpsR3V2cj3uwupJHqhdIpn6k/diocontent/138450250/_fitwidth/763?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.8" loading="lazy">
Charissa Pinas (29) studeert sociaal pedagogische hulpverlening en woont in Zuidoost.
"Ik wilde vroeger net als mijn vriendinnetjes ook gewoon head&shoulders-shampoo gebruiken, maar dat ging niet. In de buurt waar ik ben opgegroeid was ik een van de weinige donkere meisjes en kon ik me niet goed identificeren met de anderen. Ik hield niet van mijn eigen haar en wilde liever het westerse, gladde haar."
"Op school en in videoclips leek het alsof de jongens daarvan hielden. Ik kreeg het idee dat glad haar de norm was en begon me af te vragen of ik wel geaccepteerd zou worden. Ik had een weave en extentions, maar had het op een gegeven moment zo vaak ontkroesd dat het afbrak. Ik besloot locks te nemen. Dat is heel makkelijk; het zit nu zoals ik vanochtend ben opgestaan."
"Ik wil graag eenheid scheppen onder donkere vrouwen: naturel of niet, het is beide mooi, het één is niet beter dan het ander. Soms merk ik dat daar tweestrijd tussen bestaat."
"De misservaring is leerrijk en het heeft me ook als persoon veranderd. Ik ben begonnen met het complimenteren van wildvreemden; dat brengt mensen bij elkaar, merk ik. En ik durf me nu meer uit te spreken. We zijn sterke vrouwen en dat kan ik nu ook gewoon zeggen."
Beeld Dingena Mol
"Lang was ik heel erg op zoek naar mezelf, en mijn broer zag dat. Hij heeft eigenlijk het laatste zetje gegeven en me naar de kapper gebracht. 'Doe maar gemillimeterd,' zei hij. Hij zag ook dat het natuurlijke juist heel mooi is. Het is nu eigenlijk alweer een beetje lang."
"Tijdens de verkiezing ga ik gewoon het podium op en laat ik zien wie ik ben en waar je kunt komen als je je eigen weg volgt. Voor mijn gevoel heb ik al gewonnen. Ik ben de strijd met mezelf aangegaan en ik accepteer mezelf nu helemaal. Als baby lag ik maanden in de couveuse, toen zeiden ze al dat ik een strijder was. Ik ben trots op mezelf en dat kan ik nu ook tegen anderen zeggen."
"Veel mensen kiezen al snel voor het veilige, voor wat iedereen heeft, om maar geaccepteerd te worden. Ik zou meisjes willen begeleiden om juist niet zoals anderen te worden, maar vooral zichzelf."" data-height="988" data-width="763" height="988" width="763" alt="Gerani Groenbast (20) is coupeuse en studeert voor filiaalmanager. Ze woont in Zuidoost.
"Mijn moeder is anderhalf jaar geleden overleden na een lang ziekbed. Zij was heel erg trots op haar natuurlijke haar en na haar overlijden ben ik dat ook meer gaan waarderen. Zij is mijn kracht geweest, dus ik sta er morgen een beetje voor haar en een beetje voor mezelf."
"Lang was ik heel erg op zoek naar mezelf, en mijn broer zag dat. Hij heeft eigenlijk het laatste zetje gegeven en me naar de kapper gebracht. 'Doe maar gemillimeterd,' zei hij. Hij zag ook dat het natuurlijke juist heel mooi is. Het is nu eigenlijk alweer een beetje lang."
"Tijdens de verkiezing ga ik gewoon het podium op en laat ik zien wie ik ben en waar je kunt komen als je je eigen weg volgt. Voor mijn gevoel heb ik al gewonnen. Ik ben de strijd met mezelf aangegaan en ik accepteer mezelf nu helemaal. Als baby lag ik maanden in de couveuse, toen zeiden ze al dat ik een strijder was. Ik ben trots op mezelf en dat kan ik nu ook tegen anderen zeggen."
"Veel mensen kiezen al snel voor het veilige, voor wat iedereen heeft, om maar geaccepteerd te worden. Ik zou meisjes willen begeleiden om juist niet zoals anderen te worden, maar vooral zichzelf." Beeld Dingena Mol" src="https://images0.persgroep.net/rcs/2jGawsSBujfXpyP34chEaYlW1s8/diocontent/138450255/_fitwidth/763?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.8" loading="lazy">
Gerani Groenbast (20) is coupeuse en studeert voor filiaalmanager. Ze woont in Zuidoost.
"Mijn moeder is anderhalf jaar geleden overleden na een lang ziekbed. Zij was heel erg trots op haar natuurlijke haar en na haar overlijden ben ik dat ook meer gaan waarderen. Zij is mijn kracht geweest, dus ik sta er morgen een beetje voor haar en een beetje voor mezelf."
"Lang was ik heel erg op zoek naar mezelf, en mijn broer zag dat. Hij heeft eigenlijk het laatste zetje gegeven en me naar de kapper gebracht. 'Doe maar gemillimeterd,' zei hij. Hij zag ook dat het natuurlijke juist heel mooi is. Het is nu eigenlijk alweer een beetje lang."
"Tijdens de verkiezing ga ik gewoon het podium op en laat ik zien wie ik ben en waar je kunt komen als je je eigen weg volgt. Voor mijn gevoel heb ik al gewonnen. Ik ben de strijd met mezelf aangegaan en ik accepteer mezelf nu helemaal. Als baby lag ik maanden in de couveuse, toen zeiden ze al dat ik een strijder was. Ik ben trots op mezelf en dat kan ik nu ook tegen anderen zeggen."
"Veel mensen kiezen al snel voor het veilige, voor wat iedereen heeft, om maar geaccepteerd te worden. Ik zou meisjes willen begeleiden om juist niet zoals anderen te worden, maar vooral zichzelf."
Beeld Dingena Mol
"Mijn haar is mijn sieraad, het is mijn kroon. Ik heb alles gehad, maar naturel voelt het beste; daar voel ik me comfortabel bij. Dit is wat je hebt meegekregen. Hetzelfde geldt voor kleding met Afrikaanse prints en felle kleuren. Daarin voel ik me echt een prinses. Dan ben ik zo trots."
"Donkere vrouwen zijn prachtig, maar beseffen dat zelf vaak niet. Ik zou vrouwen willen laten zien dat ze mooi zijn, van buiten en vooral van binnen. Ik wil tegen ze zeggen: Kom op, we've got this. Het is zo belangrijk dat je kunt zijn wie je bent."
"Ik heb zin in de verkiezing zondag, maar ben ook behoorlijk zenuwachtig voor mijn speech, waarin ik vertel over mijn verleden. Ik heb best wat meegemaakt en stel me kwetsbaar op voor een groot publiek. Het is mijn manier om te laten zien dat ik gegroeid ben en ik wil anderen ook aanmoedigen zichzelf te zijn."" data-height="988" data-width="763" height="988" width="763" alt="Sientje Pascal (30) is werkzaam als hostess en woont in Almere.
"Ik las een keer een verhaal over een Afrikaanse stam waaraan je de trots kon aflezen aan het haar. Hoe hoger het haar, hoe trotser. Dat vond ik mooi, want je haar kan wat zeggen over wie je bent en hoe je je voelt. Geef iemand een compliment over het haar en diegene kan gaan stralen."
"Mijn haar is mijn sieraad, het is mijn kroon. Ik heb alles gehad, maar naturel voelt het beste; daar voel ik me comfortabel bij. Dit is wat je hebt meegekregen. Hetzelfde geldt voor kleding met Afrikaanse prints en felle kleuren. Daarin voel ik me echt een prinses. Dan ben ik zo trots."
"Donkere vrouwen zijn prachtig, maar beseffen dat zelf vaak niet. Ik zou vrouwen willen laten zien dat ze mooi zijn, van buiten en vooral van binnen. Ik wil tegen ze zeggen: Kom op, we've got this. Het is zo belangrijk dat je kunt zijn wie je bent."
"Ik heb zin in de verkiezing zondag, maar ben ook behoorlijk zenuwachtig voor mijn speech, waarin ik vertel over mijn verleden. Ik heb best wat meegemaakt en stel me kwetsbaar op voor een groot publiek. Het is mijn manier om te laten zien dat ik gegroeid ben en ik wil anderen ook aanmoedigen zichzelf te zijn." Beeld Dingena Mol" src="https://images0.persgroep.net/rcs/k_NGvyOIB3Sh-ZTFe--lzBjfCT4/diocontent/138450259/_fitwidth/763?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.8" loading="lazy">
Sientje Pascal (30) is werkzaam als hostess en woont in Almere.
"Ik las een keer een verhaal over een Afrikaanse stam waaraan je de trots kon aflezen aan het haar. Hoe hoger het haar, hoe trotser. Dat vond ik mooi, want je haar kan wat zeggen over wie je bent en hoe je je voelt. Geef iemand een compliment over het haar en diegene kan gaan stralen."
"Mijn haar is mijn sieraad, het is mijn kroon. Ik heb alles gehad, maar naturel voelt het beste; daar voel ik me comfortabel bij. Dit is wat je hebt meegekregen. Hetzelfde geldt voor kleding met Afrikaanse prints en felle kleuren. Daarin voel ik me echt een prinses. Dan ben ik zo trots."
"Donkere vrouwen zijn prachtig, maar beseffen dat zelf vaak niet. Ik zou vrouwen willen laten zien dat ze mooi zijn, van buiten en vooral van binnen. Ik wil tegen ze zeggen: Kom op, we've got this. Het is zo belangrijk dat je kunt zijn wie je bent."
"Ik heb zin in de verkiezing zondag, maar ben ook behoorlijk zenuwachtig voor mijn speech, waarin ik vertel over mijn verleden. Ik heb best wat meegemaakt en stel me kwetsbaar op voor een groot publiek. Het is mijn manier om te laten zien dat ik gegroeid ben en ik wil anderen ook aanmoedigen zichzelf te zijn."
Beeld Dingena Mol
"Ik ging naar een school met bijna alleen maar blanke leerlingen en voelde me soms een clown. Er werd constant gevraagd naar mijn haar en mensen wilden er steeds aan voelen of vroegen hoe het kon dat het zo bleef zitten. Dat was niet onaardig bedoeld, maar het benadrukte steeds dat ik anders was."
"Bij donkere mensen is het nog steeds best een beladen onderwerp, terwijl het niet meer zo zou moeten zijn dat je je haar verstopt of dat mensen zeggen dat het lelijk is als je het niet straight. Van blanke mensen krijg ik vaak positieve reacties, we moeten dus zelf wat beter in de spiegel kijken en meer waarderen wat we zien."
"Bij deze verkiezing gaat het om de boodschap. Eigenlijk staan alle missen min of meer voor hetzelfde, dus uiteindelijk winnen we allemaal een beetje."" data-height="989" data-width="763" height="989" width="763" alt="Olivia Ramdat (25) studeert toegepaste psychologie en woont in Almere.
"Ik luisterde veel naar reggae en als ik naar een optreden ging, zag ik vrouwen met naturel haar. Dat vond ik heel mooi. Dus nam ik zelf eerst een afro en daarna dreads. Ik hou eigenlijk helemaal niet van missverkiezingen, omdat het altijd zo over het uiterlijk gaat. Ik had het gevoel dat ik niet in dat plaatje paste. "
"Ik ging naar een school met bijna alleen maar blanke leerlingen en voelde me soms een clown. Er werd constant gevraagd naar mijn haar en mensen wilden er steeds aan voelen of vroegen hoe het kon dat het zo bleef zitten. Dat was niet onaardig bedoeld, maar het benadrukte steeds dat ik anders was."
"Bij donkere mensen is het nog steeds best een beladen onderwerp, terwijl het niet meer zo zou moeten zijn dat je je haar verstopt of dat mensen zeggen dat het lelijk is als je het niet straight. Van blanke mensen krijg ik vaak positieve reacties, we moeten dus zelf wat beter in de spiegel kijken en meer waarderen wat we zien."
"Bij deze verkiezing gaat het om de boodschap. Eigenlijk staan alle missen min of meer voor hetzelfde, dus uiteindelijk winnen we allemaal een beetje." Beeld Dingena Mol" src="https://images0.persgroep.net/rcs/kQyGYOVf9f8lsGjZjI-zFHNAAE8/diocontent/138450263/_fitwidth/763?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.8" loading="lazy">
Olivia Ramdat (25) studeert toegepaste psychologie en woont in Almere.
"Ik luisterde veel naar reggae en als ik naar een optreden ging, zag ik vrouwen met naturel haar. Dat vond ik heel mooi. Dus nam ik zelf eerst een afro en daarna dreads. Ik hou eigenlijk helemaal niet van missverkiezingen, omdat het altijd zo over het uiterlijk gaat. Ik had het gevoel dat ik niet in dat plaatje paste. "
"Ik ging naar een school met bijna alleen maar blanke leerlingen en voelde me soms een clown. Er werd constant gevraagd naar mijn haar en mensen wilden er steeds aan voelen of vroegen hoe het kon dat het zo bleef zitten. Dat was niet onaardig bedoeld, maar het benadrukte steeds dat ik anders was."
"Bij donkere mensen is het nog steeds best een beladen onderwerp, terwijl het niet meer zo zou moeten zijn dat je je haar verstopt of dat mensen zeggen dat het lelijk is als je het niet straight. Van blanke mensen krijg ik vaak positieve reacties, we moeten dus zelf wat beter in de spiegel kijken en meer waarderen wat we zien."
"Bij deze verkiezing gaat het om de boodschap. Eigenlijk staan alle missen min of meer voor hetzelfde, dus uiteindelijk winnen we allemaal een beetje."
Beeld Dingena Mol
"Toen ik de oproep voor de missverkiezing las, dacht ik aan alles wat ik heb meegemaakt. Het gaat hier niet om je mooie glimlach of wereldvrede, maar om zelfacceptatie. Daarom heb ik me opgegeven; om uit mijn schulp te kruipen en te laten zien hoe ik nu in het leven sta. Ik nam altijd aan dat wat de pesters zeiden waar was, nu weet ik dat het onzin is en dat ik gezien mag worden."
"Mijn vader en moeder zeiden van jongs af al tegen me dat ik trots moest zijn op wat de Lieve-Heer me heeft meegegeven. Het was dan ook uit den boze dat ik mijn haar niet naturel zou dragen. Daar ben ik nu blij om. Als ik nu naar mezelf kijk, ben ik trots op mijn haar en huidskleur. Dat wil ik jonge meisjes ook meegeven: je haar is misschien anders en niet zoals in de tijdschriften, maar het is echt niet lelijk en je kunt er zo veel mooie dingen mee doen."" data-height="988" data-width="763" height="988" width="763" alt="Queenie Berkleef (27) is werkzoekende en woont in Almere.
"Waar ik vandaan kom, werd ik niet echt geaccepteerd. Ik werd gepest vanwege mijn huidskleur, mijn haar en mijn 'negerneus'. Ik wilde blond, stijl haar en blauwe ogen; zo zag het populairste meisje van de klas eruit."
"Toen ik de oproep voor de missverkiezing las, dacht ik aan alles wat ik heb meegemaakt. Het gaat hier niet om je mooie glimlach of wereldvrede, maar om zelfacceptatie. Daarom heb ik me opgegeven; om uit mijn schulp te kruipen en te laten zien hoe ik nu in het leven sta. Ik nam altijd aan dat wat de pesters zeiden waar was, nu weet ik dat het onzin is en dat ik gezien mag worden."
"Mijn vader en moeder zeiden van jongs af al tegen me dat ik trots moest zijn op wat de Lieve-Heer me heeft meegegeven. Het was dan ook uit den boze dat ik mijn haar niet naturel zou dragen. Daar ben ik nu blij om. Als ik nu naar mezelf kijk, ben ik trots op mijn haar en huidskleur. Dat wil ik jonge meisjes ook meegeven: je haar is misschien anders en niet zoals in de tijdschriften, maar het is echt niet lelijk en je kunt er zo veel mooie dingen mee doen." Beeld Dingena Mol" src="https://images0.persgroep.net/rcs/-YcDwYuin6YN-DRpYlyrmVtSi3w/diocontent/138450267/_fitwidth/763?appId=93a17a8fd81db0de025c8abd1cca1279&quality=0.8" loading="lazy">
Queenie Berkleef (27) is werkzoekende en woont in Almere.
"Waar ik vandaan kom, werd ik niet echt geaccepteerd. Ik werd gepest vanwege mijn huidskleur, mijn haar en mijn 'negerneus'. Ik wilde blond, stijl haar en blauwe ogen; zo zag het populairste meisje van de klas eruit."
"Toen ik de oproep voor de missverkiezing las, dacht ik aan alles wat ik heb meegemaakt. Het gaat hier niet om je mooie glimlach of wereldvrede, maar om zelfacceptatie. Daarom heb ik me opgegeven; om uit mijn schulp te kruipen en te laten zien hoe ik nu in het leven sta. Ik nam altijd aan dat wat de pesters zeiden waar was, nu weet ik dat het onzin is en dat ik gezien mag worden."
"Mijn vader en moeder zeiden van jongs af al tegen me dat ik trots moest zijn op wat de Lieve-Heer me heeft meegegeven. Het was dan ook uit den boze dat ik mijn haar niet naturel zou dragen. Daar ben ik nu blij om. Als ik nu naar mezelf kijk, ben ik trots op mijn haar en huidskleur. Dat wil ik jonge meisjes ook meegeven: je haar is misschien anders en niet zoals in de tijdschriften, maar het is echt niet lelijk en je kunt er zo veel mooie dingen mee doen."
Beeld Dingena Mol

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden