Plus

9 artiesten over hun debuut in Paradiso: 'De eerste keer is als neuken'

Negen artiesten over hun debuut in Paradiso, als bezoeker dan wel artiest. 'De eerste keer optreden in Paradiso is als je eerste keer neuken: je bent zenuwachtig, maar het is heerlijk.'

Tim Knol: 'Inmiddels heb ik overal in Nederland opgetreden, maar Paradiso is dé zaal.' Beeld anp

Huub van der Lubbe (64), zanger

"Met De Dijk staan we dit jaar voor de 75ste keer in Paradiso. Het weekend voor kerst treden we er traditioneel drie avonden achter elkaar op, dus dat tikt aan. We hebben er ook eens vijf avonden gestaan, maar toen werd het net een vaste betrekking."

"De eerste keer dat we er speelden was in het voorprogramma van Raymond van het Groenewoud. Hij was al heel groot, wij begonnen net; we speelden met een soort kinderdrumstelletje. Paradiso ademt geschiedenis. Als je er optreedt, ben je je - zeker als het de eerste keer is - heel bewust van al die groten die je zijn voorgegaan."

"Als bezoeker moet mijn eerste Paradisoconcert een ­optreden van Herman Brood zijn geweest. Met een hele vriendengroep gingen we altijd kijken als hij in de buurt speelde."

"In Paradiso klom Robbie Bakfiets, die natuurlijk niet echt zo heette, maar door iedereen wel zo werd ­genoemd, telkens op het podium. Het eindigde met - ik vertel het zoals ik het me herinner - een vechtpartij met Broods manager Koos van Dijk. Brood zette meteen zo'n snel boogienummer in: If you're going to the city..."

Huub van der Lubbe Beeld Rink Hof

Angelique Houtveen (32), 3FM-diskjockey

"Mijn eerste keer Paradiso was geen concert, maar een dansfeest: Jamrock. Het was maart 2005, ik had net mijn rijbewijs, waardoor het makkelijker was ook buiten mijn toenmalige woonplaats Vianen uit te gaan."

"De jongens van Jamrock hadden al eerder feestjes met dancehall en reggae georganiseerd in de Brasil Bar in de Lange Leidse­dwarsstraat, nu gingen ze voor het eerst groot in Paradiso. Op de flyer stond: no hiphop, no R&B, strictly Jamaican music. Het was de tijd dat artiesten als Sean Paul opkwamen. Ik vond die muziek leuk, maar wist er nog niet veel van. In Paradiso ben ik echt verliefd op het genre geworden."

"Het was ook de avond waarop ik besloot dat ik zelf wilde gaan draaien. Ik was de laatste die 's ochtends vroeg de zaal verliet. Dit was heel anders dan de clubs die ik eerder had bezocht. Er werd waanzinnig gedanst, het publiek had een tomeloze energie."

"Tegenwoordig kom ik wekelijks in Paradiso. Mijn mooiste concerten beleefde ik daar. Het is er intiem en je merkt ook nog dat het een kerk is geweest; het heeft iets heiligs."

Angelique Houtveen Beeld Ernst Coppejans

Kees de Koning (46), eigenaar Top Notch

"Ik denk dat ik twaalf was, misschien al dertien. Ik luisterde op de radio graag naar het VPRO-programma Toga party, waarin ze ouderwetse rhythm-and-blues draaiden. Een feest dat ze organiseerden in Paradiso was mijn eerste keer daar. Er was een optreden van saxofonist Big Jay McNeely: heel opzwepend en wild, bijna een soort punk op de sax."

"Rond mijn vijftiende ging ik zelf voor de VPRO werken en ook schrijven voor muziekbblad Oor. Mijn jeugd speelde zich daardoor voor een groot deel af in Paradiso. Stetsa­sonic, Sepultura, Bobby Byrd, Nirvana: ik was overal bij."

"Het mooie was dat je elke keer weer een nieuwe wereld binnenstapte. Later ging ik er onder de naam B-Boy exravaganza zelf hip­hopavonden organiseren. Laatst kwam ik een ­opname tegen van een concert dat de Zangeres Zonder Naam in 1971 gaf in Paradiso. Dat was voor ik geboren werd, maar het voelde zo vertrouwd."

Kees de Koning Beeld Cindy Baar

Donnie (23), rapper

"Ik was veertien en De Jeugd van Tegenwoordig trad op. Dus ja, man, dat maakte diepe indruk allemaal. Ja man, zeker weten. Ook als Amsterdammer zijnde, weet je. Het is de mooiste zaal van het land, toch?"

"Ik stond daar vooraan bij De Jeugd en dacht: dit wil ik ook. In 2016 was het zover en stond ik in Paradiso in het voorprogramma van diezelfde Jeugd van Tegenwoordig."

"De eerste keer optreden in Paradiso is als je eerste keer neuken: je bent zenuwachtig, maar het is heerlijk. Ik had flink wat gedronken, maar was wel scherp. Als voorprogamma sta je vaak voor een halflege zaal, maar dit was meteen volle bak. Ja, dat is kicken hoor."

"Bij de Febo had ik van tevoren bamischijven gehaald die ik uitdeelde aan het publiek. Op 19 mei sta ik als hoofdprogramma in de grote zaal. Wordt leuk, zeker weten. Gewoon een gekke geile bende, weet je. Gezelligheid!"

Donnie Beeld Elza Jo

Tim Knol (28), singer-songwriter

"Een concert van de countryzanger Steve Earle leek mijn vader in 2000 wel een mooie gelegenheid mij voor de eerste keer mee te nemen naar Paradiso. We luisterden thuis veel naar Earle. Ik was nog maar tien jaar oud, maar echt al een fan."

"We hebben hem die dag twee keer zien optreden. 's Middags waren er opnames voor een tv-programma, waarbij hij midden in de zaal zat. Dat was een beetje folky. 's Avonds was het compleet tegenovergesteld: een keiharde, ruige rockshow."

"Steve Earle maakte zich in die tijd heel kwaad om George Bush. Ik begreep als jongetje geen hol van waar hij het over had, maar het kwam wel binnen."

"In 2010 stond ik voor het eerst zelf in de grote zaal, nadat ik eerder al wel eens met mijn bandje Be Right Back in de bovenzaal had gestaan. Inmiddels heb ik overal in Nederland opgetreden, maar Paradiso is dé zaal. Magisch om daar te staan."

Tim Knol Beeld Renate Beense

Eric van Eerdenburg (57), directeur Lowlands

"Ik ben in de jaren tachtig heel veel in Paradiso geweest, maar weet niet meer precies wat mijn eerste concert daar was. Met aan zekerheid grenzende waarschijnlijkheid was het een optreden van The Buzzcocks met in het voorprogramma The Gang Of Four. Dat was net voor ik in 1980 in Amsterdam kwam wonen. Vanaf dat moment ging ik soms drie keer in de week naar Paradiso."

"Het was de tijd van kraken, van punk en new ­wave. Paradiso stond daar middenin. De Melkweg, waar ik ook wel kwam, had toch nog een beetje een muffe hippiesfeer. ­Paradiso was echt vibrant. The Sound, U2, The Cure, van die bands die nog helemaal aan het begin van hun carrière stonden, traden er allemaal op."

"En nu niet meer voor te stellen: je kocht je kaartje gewoon 's avonds aan de deur. Ik kende de muziek van tevoren ook vaak niet eens; je liet je verrassen. Wat ik me ook nog herinner is dat links van de ingang, waar nu de receptie zit, een kantoortje was. Daar zat het voltallige personeel, een man of zes. Paradiso was nog lang niet het geoliede bedrijf dat het nu is."

Eric van Eerdenburg Beeld Linda Stulic

Matthijs van Nieuwkerk (57), tv-presentator

"De Beurs voor Kleine Uitgevers was mijn eerste bezoek aan Paradiso. Ik denk 1982 of zoiets. Ik kocht er een bundel met nogal vieze gedichten van een schrijver die A. Moonen heette, A punt Moonen moest je zeggen. Hij was niet bepaald gods geschenk aan de literatuur maar hij was in die tijd cult."

"Moonen zat in een groot zwart leren jack achter een tafeltje met een schurftige hond aan zijn voeten. Hij signeerde de bundel, ik dacht dat de titel Achterlangs was, met 'Ben jij mijn buitenkansje?' Ik maakte dat ik thuis kwam."

"Mijn eerste popconcert in Paradiso was Paul Young. Leeft die eigenlijk nog? Hij had in de jaren tachtig een paar grote hits, Wherever I Lay My Hat bijvoorbeeld. Lekkere blanke soul vond ik dat."

"Ik stond in een brandend heet ­Paradiso ergens veel te veel vooraan tussen meiden die alles woordelijk en smachtend meezongen. Waardeloos. Wist ik veel. Alle latere concerten heb ik vanaf het eerste balkon gezien. Beste ooit: Stray Cats."

Matthijs van Nieuwkerk Beeld anp

Pip Blom (21), popmuzikant

"De eerste keer dat ik in Paradiso kwam, was bij een concert van Lilly Allen. Het zou kunnen dat mijn ouders me eerder ook al eens mee hadden genomen, maar daar herinner me ik dan niets van."

"Naar Lilly Allen, die toen net de hit Smile had, was ik met mijn moeder. We zaten op het balkon, recht tegenover het podium op dat balkonnetje dat ze de pukkel noemen: de beste plek van de zaal. Ik herinner me het concert als heel sprookjesachtig, ik vond het prachtig."

"Een paar jaar later ging ik voor het eerst zelf naar een concert in Paradiso, van De Jeugd van Tegenwoordig, maar kwam mijn moeder me na afloop wel ophalen."

"Inmiddels heb ik zelf drie keer opgetreden in de bovenzaal: twee keer op een festival, een keer als hoofdact. Die keer op het festival Indiestad was het leukst."

"Eerder op de avond hadden we opgetreden in Dordrecht voor alleen de barman en de geluidstechnicus, maar in Paradiso was het vol en was iedereen heel enthousiast."

Pip Blom Beeld Harmen de Jong

Ernst Jansz (69), popmuzikant en schrijver

"Ik weet precies wanneer ik voor het eerst in Paradiso was: 30 maart 1968. Het was de openingsavond en ik trad op als lid van CCC Inc.."

"Die openingsavond was ongelofelijk. Psychedelische muziek, vloeistofdia's, echt underground. Ik was negentien en vond het geweldig."

"Er was ook een optreden van Kunst Baert Kracht, een creatie van Willem de Ridder: meisjes die dansten, maar wel geheel naakt. Ik was keurig opgevoed en durfde er eigenlijk niet naar te kijken."

"Ik wilde ook niet zo zijn als die jongens die zich met rode hoofden stonden te verlekkeren aan het vrouwelijk schoon. CCC Inc. was in de beginjaren het huisorkest van Paradiso. Ik heb ooit geteld dat we er wel 34 keer hebben gespeeld."

"Later heb ik er ook opgetreden met Doe Maar. Doodeng was het toen daarbij in 1983 de zaal werd belaagd door skinheads. Ik droeg in die tijd vaak rode bretels en dat mocht niet van die jongens. Ze vonden dat alleen zij die mochten dragen."

Lees ook: Zo viert Paradiso het vijftigjarig bestaan

Zelf een herinnering delen? Stuur ons je anekdote.

Ernst Jansz Beeld Dolph Cantrijn
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 de Persgroep Nederland B.V. - alle rechten voorbehouden