PlusBouwwoede

85 meter boven het Amstelkwartier: 'Iemand moet het doen'

De woningnood in Amsterdam is hoog. Daarom wil de gemeente door de hele stad duizenden nieuwe huizen bouwen - de plannen zijn vastgelegd in 'Koers 2025'. Wat moet daarvoor wijken?

Het Amstelkwartier gezien vanaf een hijskraanBeeld Marc Driessen

Om kwart over vier 's nachts gaat zijn wekker. Een uur later stapt Rick van Geloven (46) in zijn auto en rijdt hij van Eersel - een dorp met tienduizend inwoners in de buurt van Eindhoven - naar Amsterdam.

Tegen zes uur is hij op de bouwplaats. Dan drinkt hij een kop koffie, waarna de lange weg omhoog begint. Eerst zestig meter met de lift, daarna volgt een klim via de smalle ladder in het metalen frame van de kraan.

Daktuinen
"Wat een hobby, hè? Maar iemand moet het doen," zegt Van Geloven in zijn cabine op 85 meter hoogte. Het waait flink en de kraan gaat langzaam heen en weer, maar Van Geloven zit er comfortabel bij. Schoenen uit, korte broek aan. Met een soort joysticks en een ­pedaal bedient hij de kraan, die zo'n 32.000 kilo kan hijsen.

Vanaf hier zorgt Van Geloven ervoor dat alle bouwmaterialen op de juiste plek komen voor de constructie van @Home, de 73-meter hoge energieneutrale woontoren die langs de Spaklerweg verrijst.

Het is een van de vele projecten in het Amstelkwartier, een nieuwe woonwijk die nu razendsnel wordt ontwikkeld. Op de plek waar voorheen een ROC zat, staan nu al appartementen met keurige daktuinen. En op het voormalige Nuonterrein wordt ook flink gebouwd.

Ook goed te zien: dat wat in de volgende fases van Amstelkwartier, zoals voorgesteld in Koers 2025, verdwijnt. Het bedrijventerrein met de McDonald's en de Gamma, bijvoorbeeld. Maar ook het industrieterrein erachter, tot aan de Ring A10.

Flesje bier
"Nu rustig zakken Rick. Stop maar." Terwijl zijn collega's beneden via de portofoon aanwijzingen geven, vertelt Van Geloven hoe hij op zijn elfde voor het eerst in een kraan zat.

Op een vrijdagmiddag bracht hij een man uit Eindhoven, die hijskraanmachinist was, een flesje bier.

Die maandag daarop mocht hij mee. Sinds zijn zestiende werkt hij zelf op kranen - inmiddels al dertig jaar. Ooit werkte hij zelfs tien weken in China, om mee te helpen met de bouw van een windmolenpark.

Verrekijker
"Je hebt hierboven je eigen wereldje, maar je moet er wel tegen kunnen," zegt Van Geloven.

"Ik sta er zelf ook weleens van te kijken, hoor. Ik ben een gezelligheidsmens, altijd in voor een feestje. En dan zit ik hier soms de hele dag te zitten. Zonder dat ik een keer van mijn stoel afkom." Van Geloven is altijd blij als iemand naar hem zwaait, vooral kinderen doen dat nog wel­eens. Net zoals hij vroeger deed. Hij zwaait dus altijd terug.

De ligging van het AmstelkwartierBeeld Jorris Verboon/ Het Parool

Hij ziet zichzelf niet snel iets anders doen. Van het ­uitzicht op de vele bouwprojecten die hij doet, krijgt Van Geloven geen genoeg. Vaak heeft hij een verrekijker mee, om in de uren dat er niets te hijsen valt een beetje rond te kunnen kijken. Of hij luistert radio of kijkt televisie op zijn tablet. Een dutje heeft hij ook weleens gedaan.

Slapend rijk

"Je wordt slapend rijk daar," zeggen mensen weleens tegen me. "Maar ze vergeten dat het ook een verantwoordelijke baan is. Het is net een playstation met die joysticks, maar je moet wel weten wat je doet. Je werkt met mensen en je hijst tonnen. Een foutje is genoeg."

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden