Plus

5 paradepaardjes op theaterfestival De Parade

Vanaf vrijdag staat theaterfestival De Parade in de stad. Naast de zweefmolen en rosé biedt het programma voor elk wat wils. Laag en hoog, populair en elitair, hartverscheurend en hilarisch, van habitués en nieuwkomers. Vijf tips van Het Parool.

Toneelgroep Oostpool Beeld Sanne Peper

1. Kletsmajoor
"Dus dat." "Maar uiteindelijk bleek dat allemaal best mee te vallen." "Zo gezegd, zo gedaan..." In de voorstelling Kletsmajoor rijgen de acteurs Teun Luijkx en Vincent van der Valk de stoplappen aaneen.

Vier uur lang ratelen ze door, virtuoos, onder het motto 'ik klets dus ik ben'. Er valt nauwelijks een witje in het van trivialiteiten, gammele levenslessen en er niet toe doende uitweidingen aan elkaar hangende verhaal over - ja, waar gaat het eigenlijk over?!

De heren vertellen dat ze samen een show wilden maken, dat er iets uit moest, dat er een ei moest worden gelegd, maar bij de koffieautomaat hadden ze al door dat het helemaal niet zou gaan lukken en dat ze professionele hulp nodig hadden.

Die vonden ze - na een paar borrels - bij een psychiater, die hun voorstelt om bij wijze van experimentele therapie naar de Veluwe te gaan. Maar alleen als ze hem vertrouwen. Enzovoort etcetera. Robin Hood komt ook nog voorbij, en Noach, die denkt dat het hele plan met de ark een logistieke nachtmerrie gaat worden.

Kletsmajoor is oeverloos geouwehoer in optima forma. Beide acteurs zijn ­geweldig op dreef: Luijkx als de grootste praatjesmaker die zichzelf voortdurend alle credits geeft, Van der Valk als de droogkloot, die de situatie voortdurend gered blijkt te hebben. "Zo gezegd, zo gedaan!"

De vier uur durende, onnavolgbare klets is opgedeeld in een startceremo-nie, drie voorstellingen, kleedkamersessies en een slotceremonie - wie overal bij aanwezig is, kan daarna aan de beademing.
Vrijdag 12 t/m maandag 15 augustus

De Parade

Van vrijdag 12 tot en met zondag 28 augustus staat De Parade in het Martin Luther King Park. Toegang terrein: voor 16.00 uur gratis, daarna € 7,50 (vanaf 12 jaar). Op 7 augustus € 5,00. Voor de voorstelling dienen nog apart kaarten te worden ­gekocht.

De Jeugd van Tegenwoordig Beeld Jan Pieter Ekker

2. De Jeugd van Tegenwoordig presenteert Watskeburt?! The Deleted Scenes
In afwachting van de musical over De Jeugd van Tegenwoordig, die eind van het jaar in de theaters wordt verwacht, zijn op De Parade alvast 'the deleted scenes' te zien. Zónder Willie Wartaal, Vieze Fur, Faberyayo en producent Bas Bron, maar met poppen die als twee druppels lijken.

De voorstelling begint als een soort Griekse tragedie tussen wat non-­descripte decorstukken, maar net als je denkt dat je in de ­verkeerde tent ben gaan zitten, wordt ­Bewuste sabotage ingezet en volgt een hilarische voorstelling waarin twee jonge actrices en drie acteurs zich wisselend over de verschillende poppen ontfermen.

De Jeugd drijft de spot met zichzelf in een ijzersterke scène die speelt in het busje naar huis na een voorstelling. "Ging lekker bij mij. Ik ging lekker," zegt Faberyayo. "Wat bedoel je?' riposteert Vieze Fur. "Bij mij niet dan?! Dat bedoel je dan toch?"

Het emmert maar door - door de geweldige poppen, gefabriceerd door de makers van Spitting Image, en de dito acteurs waan je je even in het toerbusje. Tot het volgende nummer begint. Zo gaat het een half uur door, van de hak op de tak. Met geluidsfragmenten, waarin de Jeugd zelf te horen is, hits als Gekke boy, Mysterie van de koude schouder en
Futurophobia, klassieke muziek, rare dansjes en een ­hilarisch telefoongesprek van Willie Wartaal met zijn vriendin die wil weten waar hij blijft.

De fijne uitsmijter is Watskeburt?! (nu eens wel te verstaan): "Props voor de Heist Rocker... En de watskebuuurt!" "Parade laat je horen!! Ik wil handjes zien! Handjes in de lucht!! Laat je horen!"
Woensdag 17 t/m dinsdag 23 augustus

Saman Amini Beeld Erik van 't Hof

3. Saman Amini, Samenloop van Omstandigheden
Acteur en theatermaker Saman Amini, die op elfjarige leeftijd Iran ontvluchtte, heeft zijn levensverhaal al eerder verteld. In de veelgeprezen voorstelling ­Nobody Home van Daria Bukvic bijvoorbeeld, en in Giels ­Talentenjacht.

De asielzoekersproblematiek keert terug in Amini's Paradevoorstelling ­Samenloop van Omstandigheden, maar daarin combineert hij - met een bolhoedje op - zijn eigen verhaal met dat van een jochie dat minder fortuinlijk was tijdens de overtocht naar een beter leven.

Hoewel hij niet bij naam wordt genoemd, dwalen de gedachten dan direct naar het Syrische jochie Aylan Kurdi. Dat spoelde in de herfst van vorig jaar aan op een Turks strand, nadat het volgeladen bootje waarop zijn familie uit de kapot gebombardeerde Syrische grensplaats Kobani was gevlucht op een andere vluchtelingenboot was gebotst. "De een heeft geluk, de ander dikke vette pech."

Met overslaande stem praat, rapt en zingt Amini over zijn moeder en zijn afwezige vader, en hoe het is om in een vreemd land te wonen dat niet direct als 'thuis' voelt. En over dat jochie 'met longen vol zeelucht'. Op de achterwand van de tent worden zijn verhalen geïllustreerd met fraaie animaties van Huig van den Hoofdakker. Eerlijk én kunstig, authentiek en een tikje sentimenteel.
Dinsdag 16 t/m vrijdag 19 augustus

Nederlands Fotomuseum Beeld Fred Ernst

4. Eye Love You - Ed van Elsken in het Nederlands Fotomuseum
Een noviteit op de Parade: het Parademuseum. Daarin kun je, op comfortabele banken en luie fauteuils, kennismaken met het fijne oeuvre van de ­Amsterdamse provofotograaf Ed van der Elsken.

Op vier schermen tuimelen zijn fijne foto's over elkaar heen; ze worden via een draadloze koptelefoon voorzien van muziek en enkele kenmerkende uitspraken.

De Paradevoorstelling focust op Van der Elskens kleurenfotografie, die veel minder bekend is dan zijn zwart-witfoto's uit zijn baanbrekende fotoboek Eye love you, dat eerder dit jaar een herdruk kreeg. Het is een initiatief van het Nederlands Fotomuseum in Rotterdam, dat na Van der Elskens dood in 1990 zijn omvangrijke archief in handen kreeg.

Van de 45.000 kleurendia's was zo'n zeventig procent aangetast door schimmel, waardoor de kleuren vervaagden en de afbeeldingen verdwenen. Maar met een innovatieve methode is de schimmel verwijderd en werden de dia's in hun oude glorie hersteld.

Er is veel bloot te zien en veel liefde, maar in een hoog tempo komen ook oorlog voorbij, en armoede en geweld, moslimvrouwen en kunst. En er zijn meerdere beelden met opgestoken middelvingers, die betrapte of verbaasde voorbijgangers naar Van der Elsken opstaken. Daar kon de bijdehante Van der Elsken wel om lachen; de fotograaf was altijd in zijn element op straat, en de mensen zien hem zoals hij hen ook ziet.
Vrijdag 12 t/m zondag 28 augustus

Club Helmbreker Beeld Joke Schot

5. Club Helmbreker vertolkt Frank Sinatra's Watertown
In 1970 nam Frank Sinatra Watertown op, een 'conceptalbum' dat de boeken is ingegaan als een complete mislukking, maar tegenwoordig wordt beschouwd als een van de sterkste albums uit zijn oeuvre.

Er staan tien liedjes op, allemaal over het onderwerp waar Sinatra het beste over zingt: eenzaamheid. De plaat is vernoemd naar het plaatsje in Upstate New York, waar een door zijn vrouw verlaten man samen met zijn zoontjes woont. Hij mist zijn voormalige geliefde enorm, zo blijkt uit de tien liedjes die een soort niet-verstuurde brieven aan haar zijn.

Het album wordt in een rokerige tent integraal - 'van de eerste tot de laatste groef' - vertolkt door Club Helmbreker, een muziekcollectief bestaande uit Gerhardt (zang), Maurits Fondse (piano), Yorick van Norden (gitaar), Reyer Zwart (bas), Martijn Bosman (drum), Allard Robert (trompet), Judith Groen (cello), Asia Czaj (viool) en Hermine Deurloo (harmonica), dat eerder lof oogstte met online uitvoeringen van werk van Beck en Paul McCartney.

De Sinatrasongs worden in het Nederlands ingeleid door verschillende zangers, onder wie Anne Soldaat, Marijn Brouwers, Yorick van Norden en Berend Dubbe, die ieder een eigen interpretatie geven van The Voice.

De liedjes zijn soms hartverscheurend; met name The Train, waarin zijn vrouw, anders dan ze had toegezegd, niet met de trein is teruggekeerd naar Watertown: 'The train is slowly moving on / But I can't see you any place, and I know for sure I'd recognize your face / And I know for sure I'd recognize your face.'
Woensdag 24 t/m zaterdag 27 augustus

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden