Plus

Wachten op het gras in Ter Apel: ‘Hoe kan dit zo in Nederland?’

Cyril Rosman
Jiana (34) uit Syrië. Beeld VINCENT JANNINK
Jiana (34) uit Syrië.Beeld VINCENT JANNINK

Jiana: ‘We hoeven toch niet buiten te slapen?’

Jiana zit in de buurt van de poort van Ter Apel. Dicht tegen een vriendin en diens twee kinderen aan. “We zijn vanochtend aangekomen. Mijn man en dochtertje van 4 zijn nog in Syrië. Ik vond het vreselijk om zonder hen te vertrekken, maar in het gebied waar wij wonen is het nog gevaarlijk.”

Toen de twee vrouwen en kinderen zich vanochtend meldden bij de poort, mochten ze naar binnen. “Ze namen vingerafdrukken, toen moesten we weer naar buiten. Nu zitten we tussen vierhonderd mannen en hebben geen idee wanneer onze volgende afspraak is. Hoe kan het dit zo in Nederland? Als er te veel mensen komen, voer dan een asielstop in. Laat alleen nog families toe.” Haar laatste vraag: “We hoeven vannacht toch niet buiten te slapen met de kinderen?”

Abdullah Yahya (20) uit Jemen. Beeld VINCENT JANNINK
Abdullah Yahya (20) uit Jemen.Beeld VINCENT JANNINK

Abdullah: ‘Kleden van de Action’

Abddullah reist met zijn vader Esaam (43) en broertje Abdulrahman (17). “We hebben hier ons eigen huisje gemaakt,” lacht Abdullah. “We hebben twee kleden gekocht bij de Action. Op een zitten we, de ander hebben we tussen de hekken gehangen, als een soort dak.” Vader en zoons zijn Jemenieten, maar geboren in Saoedi-Arabië. “Daar ging het leven niet meer. We mochten niet meer naar school, konden geen normaal werk vinden.” Het gezin van zes reisde naar Turkije. Vader en de twee oudste zoons trokken door naar Europa, moeder is bij de jongste kinderen.

Liban Hassan (30) uit Somalië. Beeld VINCENT JANNINK
Liban Hassan (30) uit Somalië.Beeld VINCENT JANNINK

Liban: ‘Steeds wachten op nieuwe beslissingen’

Liban is pas 30 jaar, maar al vijftien jaar onderweg. Hij ontvluchtte de oorlog in Somalië, trok naar Zuid-Afrika om te werken. “Maar daar was het leven heel zwaar.” Hij belandde in Italië en vroeg asiel aan in Duitsland. “De meeste Somaliërs krijgen asiel, maar ik werd daar afgewezen. Dat is pech.” Hij bleef er zeven jaar hangen en leerde vloeiend Duits. “Ze lieten me steeds wachten op nieuwe beslissingen. Ik had er veel stress. Dus ben ik naar Nederland gekomen.” Nu slaapt hij al zes dagen onder een luifel op het gras.

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2022 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden