Lezersbrief

'Uitgeloot? Geef je dromen niet op!'

De wereld houdt niet op als je wordt uitgeloot voor de school van je eerste keuze, betoogt Stefan Molenaars in deze lezersbrief. 'Het gaat er bovenal om wie je bent als je straks echt volwassen bent.'

Stefan Molenaars: 'Uitgeloot worden is hartstikke jammer, maar geef alsjeblieft je dromen niet op.' Beeld Koen Suyk/ANP

Als vader van drie Amsterdamse kinderen heb ook ik het allemaal meegemaakt: de reacties van andere ouders op het schoolplein op de uitslag van de Cito-scores (waarbij we bij het vwo-advies van twee van onze kinderen meestal te horen kregen 'oh wat goed', alsof dit een prestatie van het kind zelf was) tot en met het stille, meelijwekkende zwijgen over het vmbo-t-advies voor het andere kind. De fietstochten naar de vele scholen op donkere winteravonden, waarbij je kind dan ineens honderduit begon te praten over een goedgevulde frisdrankautomaat in de kantine en ­totaal niet bezig was met het onderwijsconcept of andere hoogdravende zaken, tot en met het gedoe rond die loting.

Maar dít fenomeen was nieuw voor me: de VSA, de Stichting Vrije Schoolkeuze Amsterdam. In een wereld vol met bloedige oorlogen, politieke desintegratie, energievraagstukken en andere grote thema's, kiezen zij ervoor steun en troost te bieden aan teleurgestelde, vaak hulpeloze ouders die niet kunnen leven met de uitslag van de lotingsprocedure voor hun kind. Zo lezen we dat Riëtte van Winden, moeder van een elfjarige zoon, zelfs in paniek is. Haar zoon kan niet terecht op het Hype­rion en moet nu zijn dromen vaarwel zeggen.

Pardon? Is dat wat wij onze kinderen voorhouden? Dat de wereld ophoudt nu je niet naar de school kan waar je het allerliefst heen wil?

Beste, lieve zoon van Riëtte, ik vind het hartstikke jammer voor je, maar geef alsjeblieft het dromen niet op. En waarom zou je ook? Je wil iets doen met techniek, toch? Kijk eens of je in het buurthuis techniekcursussen kunt doen. Kies een maatschappelijke stage bij een fietsenwinkel, een architectenbureau of weet-ik-veel-wat. En als je oud genoeg bent, ga je een bijbaan zoeken die lekker technisch is. Als je achttien bent, kun jij gewoon naar de TU in Delft, die malen er echt niet om dat je op de school van je zesde keuze terechtkwam in plaats van het Hyperion.

Maar bovenal gaat het erom wie je bent als je straks echt volwassen bent. Jouw toekomstige werkgever, businesspartner én bovenal levenspartner kijken naar zoveel méér. Wie ben je echt, wat heb je te bieden en wat heb je geleerd van de uitdagingen en teleurstellingen in je leven? Als dit de grootste teleurstelling blijft, krijg je een geweldig leven. Go for it!

Stefan Molenaars, Amsterdam

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2019 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden