Recreatief gebruik van lachgas wordt verboden

Het aantal verkeersincidenten waarbij lachgas een rol speelt neemt toe: in 2016 waren er 50 meldingen, in de eerste zeven maanden van dit jaar 1000. Beeld ANP

Het recreatief gebruik van lachgas wordt verboden. Staatssecretaris Paul Blokhuis neemt maatregelen na een alarmerend rapport over de gevolgen van lachgasgebruik.

Lachgas wordt voortaan gezien als softdrugs en wordt opgenomen op lijst 2 van de Opiumwet. De beslissing van staatssecretaris Paul Blokhuis betekent een breuk met het huidige beleid, waarin het gebruik van lachgas niet als een groot probleem wordt gezien. In 2016 werd het gezondheidsrisico van lachgas door het RIVM nog beperkt geschat. Sindsdien zijn veel gezondheidsincidenten gemeld.

Onderzoekers van het Coördinatiepunt Assessment en Monitoring (CAM) onderzochten het roesmiddel in opdracht van het ministerie van Volksgezondheid. In het maandag gepresenteerde onderzoeksrapport staat dat lachgas een dusdanige aantrekkingskracht heeft op jongeren, dat opname in de Opiumwet gerechtvaardigd is.

Revalidatieartsen

Ook het bestrijden van excessief lachgas­gebruik moet een speerpunt zijn, omdat het kan leiden tot zenuwschade en verlammings­verschijnselen. Volgens het CAM zijn vijftien gevallen bekend van dwarslaesies door lachgas­gebruik in Nederland. In Amsterdam gaat het om drie mensen.

Revalidatieartsen waarschuwden al in mei van dit jaar: de afgelopen maanden was een duidelijke stijging te zien. Te veel gebruik van lachgas kan een vitamine B12-tekort opleveren; en juist die vitamine is nodig voor een goede werking van je zenuwstelsel. Ook lijkt het middel verslavend bij frequent gebruik.

“Het recreatief gebruik van lachgas heeft zich ontwikkeld tot een drugsprobleem,” zegt Blokhuis. Gebruikers ademen het gas in vanuit een ballon om vervolgens in een roes van een kleine minuut te raken.

Dat heeft niet alleen gevolgen voor de gezondheid – ook in het verkeer zijn vaker incidenten waarbij lachgas een rol speelt. In 2016 ging het om minder dan vijftig meldingen, in de eerste zeven maanden van dit jaar om duizend. Aangezien lachgas moeilijk is aan te tonen in bloed, adem, speeksel of urine van bestuurders, ligt het aantal verkeersincidenten waarbij lachgas een rol speelt waarschijnlijk hoger.

“Vooral de illegale verkoop van grote lachgastanks is zorgwekkend,” aldus Ton Nabben, drugsonderzoeker van de Hogeschool van Amsterdam en betrokken bij het CAM-rapport. “Het zet aan tot veel en langdurig gebruik.”

Daarom is volgens het Trimbos-instituut betere voorlichting aan jongeren over lachgasgebruik minstens zo belangrijk als een verbod. “Het problematische gebruik van lachgas, waarbij gebruikers in korte tijd heel veel ballonnen nemen, is in korte tijd flink toegenomen. Dat kan leiden tot ernstige gezondheidsklachten en risico’s van verslaving kunnen we niet uitsluiten,” aldus Laura Nijkamp, van het kennisinstituut voor verslaving.

Volgens Blokhuis is ‘de Opiumwet de juiste route om dit aan te pakken’. Toch zal het nog enige maanden duren voordat lachgas echt onder de Opiumwet valt. Er wordt een onderscheid gemaakt tussen het oneigenlijk en eigenlijk gebruik van het roesmiddel. Lachgas wordt niet alleen gebruikt om een minuut ‘lekker te spacen’, maar ook als drijfgas in slagroomspuiten en als pijnstiller bij bijvoorbeeld bevallingen.

Die verschillende toepassingen maken het moeilijk het middel wettelijk te bestrijden. Als lachgas onder de Opiumwet valt, moeten er uitzonderingen komen voor legale toepassingen, waarmee het een complexe maatregel wordt.

Slagroom bij de appeltaart

Staatssecretaris Blokhuis en minister Ferdinand Grapperhaus van Justitie en Veiligheid gaan de komende periode in gesprek met zowel de ‘eigenlijke’ aanbieders en gebruikers zoals groothandels, detailhandel, horeca en gas­producenten, als de Inspectie Gezondheidszorg en Jeugd, de politie en het Openbaar Ministerie.

De wet moet zo gekaderd worden dat alleen lachgas voor oneigenlijk, recreatief gebruik kan worden bestraft en de beschikbaarheid van medicinaal lachgas in de zorg niet door de maatregel wordt geraakt. Blokhuis: “We willen de aanbieders en gebruikers van lachgas, zoals het eigenlijk bedoeld is, hiermee niet onevenredig benadelen. Het moet immers gewoon blijven om een toef slagroom bij je appeltaart te kunnen bestellen.”

Het CAM stelt daarom tevens nieuwe wet­geving voor, of het aanpakken van lachgas in de Algemene Plaatselijke Verordening (APV) van gemeenten. Amsterdam doet dat al. De Amsterdamse Deniz Üresin van lachgasaanbieder Ufogas heeft bijvoorbeeld een miljoen euro aan boetes openstaan bij de gemeente vanwege de – vermeende – overtreding van de APV.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden