Oproep tot coronaherdenking: ‘Zo nodig je mensen uit hun verhaal te vertellen’

Het is hoog tijd dat Nederland een nationale coronaherdenking organiseert, vinden filmmaker Eddy Terstall, predikant Coen Wessel, pastoor Jan-Jaap van Peperstraten, auteur Henk Bakboord en imam Azzedine Karrat. ‘Bij de watersnoodramp duurde het vijftig jaar voordat de échte verhalen naar boven kwamen.’

null Beeld Hollandse Hoogte / Caspar Huurdeman Fotografie
Beeld Hollandse Hoogte / Caspar Huurdeman Fotografie

Schrijver Natasha Gerson bracht het diverse gezelschap na een Twitterdiscussie bij elkaar, met als doel verschillende groepen in de samenleving aan te spreken. Het vijftal doet een oproep aan de regering om een nationale coronaherdenking te organiseren. “In mijn kerk zullen mensen er van horen, maar we zijn geen actiegroep of iets dergelijks,” zegt Coen Wessel, predikant bij de protestantse gemeente Hoofddorp.

Waar Duitsland een kerkdienst had om de coronadoden te herdenken, Londen een muur met rode hartjes en Washington een park vol met witte kruisen, hield Nederland het in oktober bij een nationale dag van bezinning.

Dat is volgens Wessel niet genoeg. “Nu mensen het gevoel hebben dat het einde in zicht is, merk je dat ze het afgelopen jaar willen vergeten en de rottige tijd achter zich willen laten.”

Waarom is het zo belangrijk om te herdenken?

Wessel: “Als je herdenkt, sta je stil bij dingen die jou, de gemeenschap, Nederland of Europa hebben geraakt. Daardoor worden ze onderdeel van je bewustzijn en leefwereld. Er zijn nog steeds mensen die last hebben van de crisis en hiermee nodig je ze uit om hun verhaal te vertellen. Bij de watersnoodramp in 1953 in Zeeland kwamen de échte verhalen pas na vijftig jaar naar boven. En pas in de jaren zestig kwam er aarzelend aandacht voor het onvoorstelbare leed van de Jodenvervolging in de oorlog. Daarom is het zo belangrijk om bij het leed van de coronapandemie stil te staan. Maar herdenken is ook laten zien dat we er nog niet zijn, sommige mensen hebben nog veel last van de crisis.”

Wat willen jullie herdenken?

“Dat er een ramp is geweest, dat mensen zijn gestorven en ziek zijn geweest. Dat er dierbaren zijn verloren, dat mensen economische schade hebben geleden. Ook is het goed om stil te staan bij het feit dat we als samenleving en regering niet altijd even goed hebben gereageerd. Sommige dingen moeten we niet herhalen.”

Wat kunnen we leren van de crisis?

“In het begin werd er ontzettend gekoerst op ziekenhuizen, terwijl de verpleeghuizen werden vergeten. Kermisexploitanten kwamen als laatst aan bod bij de versoepelingen, maar ondertussen gingen er wel duizenden mensen naar voetbalwedstrijden in het kader van Fieldlab. We zagen het bij voorrang op vaccinatie en beschermingsmiddelen: in een crisis krijgen de mensen met de minste macht de hardste klappen. Verder is de samenleving vrij gepolariseerd geraakt. Een grote groep voelde zich in zijn vrijheid aangetast, anderen vonden de maatregelen niet ver genoeg gaan. Het is tijd om het land weer te verenigen. Ik denk dat 99 procent van de mensen wel te verenigen is.”

Hoe zou zo’n herdenking eruitzien?

“Nationaal georganiseerd, ergens na de zomer. Bij wijze van spreken met een toespraak van de koning. Verder denken we bijvoorbeeld aan een werkonderbreking en stilstaande treinen. Ook op scholen moet er aandacht voor komen: er zijn kinderen die hun grootouders hebben verloren.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden