Nielson.

Plus Klapstoel

Nielson: 'Ik heb blijkbaar een bravehendrik-imago'

Nielson. Beeld Harmen de Jong

Nielson (Niels Littooij, 1989) is popzanger. Dankzij zijn hit IJskoud en zijn finaleplaats bij Wie is de Mol? is hij een van de meest geboekte artiesten voor dit festivalseizoen. Zondag speelt hij op het Bevrijdingsfestival van Almere.

Dordrecht

"Ik kom uit een gezin van zes broers en een halfbroertje. Mijn ouders scheidden toen ik 9 was na 19 jaar huwelijk. Mijn vader is hertrouwd. Daar is dat zevende broertje van."

"We waren altijd enorm hecht thuis. Tot de scheiding. Daarna werd het even zoeken natuurlijk. De rechter bepaalde dat de oudste drie jongens bij mijn vader zouden wonen. De jongste drie, onder wie ik, bleven bij mijn moeder. Ik wilde toentertijd juist bij mijn oudere broers blijven en woonde voor mijn gevoel in het verkeerde huis. Ik had er moeite mee dat die keuze voor mij was gemaakt. Op mijn 14de heb ik alsnog zelf de stap genomen."

"Het waren geen leuke jaren. Dat lag niet aan mijn ouders, hè. Zij hebben het goed gedaan door er geen vechtscheiding van te maken. Maar ik heb wel een deukje in mijn vertrouwen opgelopen. Ik werd een beetje een loner. Op school kon ik prima meekomen, maar na de bel vertrok ik meteen naar huis. Ook omdat ik met m'n broertjes het huishouden draaide. Mijn moeder werkte 90 uur per week als vrachtwagenchauffeur. Ze wilde per se de sportvereniging en de vakantie voor ons kunnen betalen."

Praiseband

"Ik ben opgegroeid in de gereformeerde kerk. Daar begon ik natuurlijk in het kinderkoor. Daarna schoof ik door naar de praiseband. Ik drumde, mijn vader zong en mijn broer speelde er bas. Zo hebben we tien jaar lang de zondagsdiensten begeleid. Ik geloof nog steeds in God, maar heb weinig meer met de kerk. Al die regels die mensen rondom het geloof hebben bedacht, vind ik lastig. Net als die traditionele opvattingen over homoseksualiteit en gelijkheid tussen mannen en vrouwen."

"Ik zie God nu vooral als ik optreed. Als het me lukt om een hele zaal met één liedje in vervoering te brengen, denk ik: dit gaat buiten mij om. Op die momenten ben ik ontzettend dankbaar dat ik dit werk mag doen."

Het is een nacht

"Van Guus Meeuwis, ja. Met dat liedje heb ik veel geld verdiend als straatmuzikant. Of het kwam omdat ik een schattig, wat chubby jongetje was óf omdat ik goed zong, weet ik niet. Van het opgehaalde geld kocht ik Pokémon-kaarten of nam ik de hele familie mee naar McDonald's. Ik had het liedje uit mijn hoofd geleerd in de Suzuki Alto van mijn moeder. Daarin draaide ze eigenlijk altijd muziek van Guus. Alleen John Denver of Elvis kwamen er af en toe tussen. Bijna ongelooflijk dat ik Guus later heb leren kennen en heb opgetreden bij hem in het PSV-stadion. Na afloop deed hij me een gitaar cadeau. Zo'n mooi ding dat ik hem nooit mee durf te nemen naar optredens."

Giel Beelen

"In mijn tienertijd heb ik als rapper vaker aan talentenjachten meegedaan. Daar was ik wel klaar mee. Maar De Beste Singer-Songwriter van Giel leek me anders: ik kon er mijn eigen liedjes spelen. Ik had Beauty & de Brains al af en had ook al een manager. Misschien kan het programma een springplank zijn, bedacht ik. Dat het zo goed zou uitpakken had ik nooit verwacht. Douwe Bob werd weliswaar winnaar, maar Beauty & de Brains haalde de top 10 en was maandenlang op de radio."

Huwelijk

"Soms hoor ik dat ik zo jong ben getrouwd. Vind ik wel meevallen. Ik was 26. Maar luister, op dat moment waren Hanna en ik al tien jaar samen, hè! Misschien gebeurt het in de rock-'n-roll niet zo vaak dat je met je jeugdliefde trouwt, maar ik ben er hartstikke gelukkig mee. Hanna heeft weinig met het wereldje waarin ik verkeer, gaat bij voorkeur niet mee naar prijsuitreikingen of festivals enzo. Vind ik prima. Hebben we elkaar wat te vertellen als we thuiskomen."

Mental coach

"Ik had nooit gedacht dat ik daar zo van zou opknappen. Het begon na de tweede keer dat ik in de Afas Live speelde, begin 2017. Ik zong liedjes waarvan ik dacht: het levert succes op, maar ik geniet niet meer. Van die conclusie raakte ik nogal van de wijs. Waarom stond ik studentenliedjes te zingen, terwijl ik een volwassen, getrouwde man ben? De gebeurtenissen die het meeste indruk op me maakten, haalden mijn liedjes niet. Ik verlangde naar diepgang, maar wist niet hoe ik die moest bereiken."

"Ik werd lichtgeraakt, had nergens zin meer in en was 15 kilo zwaarder geworden. Mijn manager koppelde me aan Dennis, een coach. Ik wilde hem over mijn laatste vijf jaar vertellen, maar bleek letterlijk driekwart vergeten. Daar schrok ik van. Kennelijk had ik nauwelijks om me heen gekeken of ervan genoten. Dennis helpt me mijn perfectionisme in goede banen te leiden. Als je elke keer die 10 van jezelf verlangt, loopt er veel uit op een ­teleurstelling."

IJskoud

"De tekst gaat over die keer dat Hanna het uitmaakte. Jaren geleden, hoor. Maar ze heeft me toen enorm laten schrikken. Hoewel het toen redelijk definitief leek, zijn we er gelukkig uitgekomen. Ik heb er wel voor moeten vechten. Ik ben een loyaal type. Als ik me aan iemand hecht, raak je me niet meer kwijt. Een mooie ­eigenschap, maar soms ook lastig, want je krijgt die onvoorwaardelijkheid niet altijd terug. Ik werd op die manier hard geraakt door iemand van wie ik dacht: met haar kan ik de wereld aan, die zou zoiets nooit doen. Die tekstregels zijn ongefilterd in het liedje terechtgekomen."

"Nog steeds denk ik als ik hem hoor: wow, wat is deze goed gelukt. Ik ben er fucking blij mee. En: het is de eerste keer dat een treurig liedje van mij een hit is geworden. Ik denk dat mensen voelen dat het oprecht is."

Autotune

"Ja, was is dat daarmee? Die software om je stem te bewerken gebruik ik al vanaf mijn eerste album, hoor. De laatste tijd ook live, ja. Het aura van valsspelen snap ik wel. Zo is het vast ook begonnen: om mensen die niet goed kunnen zingen, een handje helpen. Het heeft ook veel artiesten geholpen zich te ontwikkelen. Neem Ronnie Flex. Hadden wij ooit die liedjes uit zijn creatieve geest gehoord als hij zich had laten tegenhouden doordat hij niet Nederlands beste zanger is? Voor mij is auto­tunen simpelweg een bewuste soundkeuze. Ik wilde klinken als de interna­tionale popmuziek van nu. Nou, noem me maar een moderne plaat zonder. ­Justin ­Bieber en Bruno Mars kunnen prima ­zingen, maar vinden autotune gewoon beter klinken."

Internettrollen

"Van Dotan? Pff... wat ik moet daarover zeggen? Nou vooruit, omdat verder iedereen laf z'n mond houdt dan. Hij, of een van zijn trollen, stuurde ook mij berichten onder een schuilnaam. Toen ik voor het eerst een concert in de Afas Live aankondigde, verscheen er online iemand die dingen schreef als: 'Zou je dat nou wel doen, zo'n grote zaal? Die komt nooit vol.'"

"Ik vind het vooral zonde van iemand die dat soort dingen totaal niet nodig had. Dat je aan je begin van je carrière jezelf een beetje extra promoot, alla. Maar als je al aan de top staat? En dat je dan niet alleen over jezelf schrijft, maar ook je collega's afkraakt? Dan is er gewoon iets niet helemaal goed in je hoofd."

Krullen

"Je bedoelt of ik een permanentje heb genomen? Dit is gewoon mijn eigen haar. Hiervoor had ik altijd nogal bedachte kapsels. Een spuugkuif of een strakke scheiding. Nu dacht ik: bij oprechte muziek hoort ook het kapsel waarmee ik uit bed stap."

Joker

"Ik krijg heimwee als ik aan Wie is de Mol? terugdenk. Dolblij was ik toen ik werd gevraagd. Ik kijk al jaren en speel thuis fanatiek mee. En die joker? Tja, ik ruilde er een van deelneemster Eveline de Bruijn stiekem om voor een waardeloos exemplaar. Al kwam het niet daardoor, ze moest dezelfde uitzending het spel uit. De reactie in de groep was dezelfde als later in Nederland: iedereen was een paar dagen hartstikke verontwaardigd. Er was zelfs een tv-kijker die de zaak bij justitie heeft gemeld. Briljant, toch? Heel eerlijk: ik vond al die oproer fantastisch. Mensen verwachten het niet van me. Ik heb blijkbaar een bravehendrik-imago. Nou, I didn't care, ik wilde gewoon dat spel winnen."

4 mei

"Vroeger gingen we altijd naar 'het kruis voor hen die vielen', vlak bij mijn ouderlijk huis. ­Waren we daar om acht uur twee minuten stil. Die traditie was verwaterd, totdat ik in 2017 ­ambassadeur van de vrijheid mocht zijn. Ik maakte onder meer een reis naar de Bataclan in Parijs, waar toen net die aanslagen waren geweest. Dat maakte diepe indruk op me. Sindsdien sta ik weer trouw bij het monument in ­Dordrecht. Vroeger ging ik altijd, omdat het van mijn ouders moest. Nu ga ik, omdat ik het zelf wil."

Songfestival

"Of ik 'ja' zou zeggen als ze me vragen? Nou, ik ben inmiddels zover dat ik zeg: we kunnen ­zeker praten. Dat was lang anders. Maar sinds ik muziek maak die ik internationaal vind klinken, denk ik: als ik het een keer doe, moet het nu. Ja, dan zou ik in het Nederlands zingen. Waarom zou dat niet kunnen? In die taal kan ik me het best uitdrukken. Het gaat om het gevoel dat je overbrengt. Ik ben ervan overtuigd dat IJskoud in deze originele uitvoering op de ­Engelse radio gedraaid zou kunnen worden."

Walther Ploos van Amstel
"Ik kende alleen van Vrienden van Amstel. Hij is behalve deskundige van stadslogistiek ook housedeejay, begrijp ik. Dat lijkt me een prima afwisseling. Kan ie lekker stoom afblazen na zijn wetenschappelijke werk."Bevrijdingsfestival Almere, Esplanade,
5 mei, vanaf 13.00 uur.

Nielson. Beeld Harmen de Jong
Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.