Nabestaanden ‘Ali Motamed’ vragen 3 ton schadevergoeding

De weduwe en zoon van de op 15 december 2015 voor hun huis in Almere geliquideerde Iraanse Nederlander ‘Ali Motamed’ zijn nog altijd doodsbang dat ook zij zullen worden vermoord.

Aanslag op de toen 56-jarige elektromonteur Mohammad Reza Kolahi Samadi, die als Ali Motamed in Almere woonde Beeld OMROEP FLEVOLAND

Dat lieten ze de rechtbank donderdagochtend in slachtofferverklaringen weten aan de rechtbank die moet oordelen over Naoufal F., ‘Noffel’, die de moord volgens justitie heeft aangestuurd. Volgens de Nederlandse regering was sprake van een staatsliquidatie in opdracht van Iran, waar het slachtoffer ter dood was veroordeeld voor de bomaanslag in 1981 in Teheran waarbij 73 hooggeplaatste politici omkwamen.

Advocaat Richard Korver van de weduwe en de zoon las hun verklaringen voor, omdat ze vreesden ‘door emoties te worden overmand’.

De weduwe schrijft ‘na 3,5 jaar nog iedere dag te kijken naar de plek waar mijn man op de grond lag te bloeden’. “Als ik enig benul had gehad van wat zou gebeuren, had ik mijn man nooit de deur uit laten gaan. Ons gelukkige leven is aan gort. Mijn zoon en ik lopen bij een psycholoog en checken elke dag of we veilig zijn.”

Om veiligheidsredenen zijn de weduwe en zoon na de moord een maand uit huis geweest. Daarna sliep de weduwe beneden op de bank ‘als een soort bewaker voor mijn zoon’. “Mijn zoon en ik hebben heel vaak op de bank gezeten met tranen in onze ogen, terwijl we hebben vernomen dat de moordenaars aan het feesten waren en de dood van onze man en vader vierden.”

3 ton schadevergoeding

De weduwe beklaagde zich over ‘de leugens en onware verhalen in de media’ over het verleden van haar man, waardoor ‘mensen zich van ons afkeren. “Mijn man heeft hier nooit wat verkeerd gedaan. Hij was een gewone, behulpzame man. Over wat lang geleden in ander land gebeurd zou zijn, had geoordeeld moeten worden door een rechter. Dat recht had hij net zoals ieder ander.”

Volgens de weduwe durven mensen niet meer op visite te komen omdat ze ‘vrezen onveilig te zijn of afgeluisterd te worden’.

De zoon van het slachtoffer beschrijft dat hij er elke dag bij thuiskomst op kon rekenen dat zijn vader op de bank teletekst zat te lezen. Ze spraken dan honderduit over zijn studie. Dat kan nooit meer. “Mijn vader heeft al vele momenten gemist waar hij bij had moeten zijn, van mijn achttiende verjaardag tot mijn diploma-uitreiking (op de universiteit).”

De weduwe en zoon van het slachtoffer vorderen samen een kleine drie ton schadevergoeding. Officieren van justitie Eveline van der Burg en Koos Plooij begonnen aan het eind van de ochtend aan hun requisitoir, met de strafeis tot besluit.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool.nl.