PlusDe Klapstoel

Maaike Oubouter: ‘Als je nuchter naar ‘Dat ik je mis’ kijkt is het nummer totaal ongeschikt als hit’

Maaike Ouboter: 'Als je er nuchter naar kijkt is Dat ik je mis totaal ongeschikt als hit.' Beeld Harmen de Jong
Maaike Ouboter: 'Als je er nuchter naar kijkt is Dat ik je mis totaal ongeschikt als hit.'Beeld Harmen de Jong

Maaike Ouboter (1992) is zangeres. Ze brak in 2013 door met het nummer Dat ik je mis. Deze week verscheen Harnas van glas, haar derde album en een boek ineen.

Gouda

“Mijn broer, mijn zus en ik hebben er een heel onbezorgde, bijna sprookjesachtige jeugd gehad. We hadden een klein leven, alles speelde zich in en om het huis af. We deden niet aan verre vliegvakanties en gingen ook niet vaak uit eten, maar toch was het voor mijn gevoel heel vaak feest. Dan gingen we taarten bakken of maakten iets lekkers met wat er in de tuin groeide. Mijn ouders waren heel lieve, warme mensen. Mijn vader was milieuadviseur. Mijn moeders beroep weet ik nog steeds niet precies. Ze deed van alles; ze studeerde psychologie, maakte poppen, las voor op school en was altijd thuis met thee.”

“Ze overleden toen ik 14 en 16 jaar oud was. Toen ik eenmaal in Amsterdam woonde, wilde ik lang niet meer in Gouda komen. Te veel zware herinneringen. Maar sinds een paar jaar heb ik een vriend die ook uit Gouda komt. We zijn er dus weer vaker. En dat voelt goed. De plek ontwikkelt zich weer, er komen weer fijne herinneringen bij.”

Beste singer-songwriter

“Dat programma heeft voor mij alles veranderd. Ik had het eerste seizoen (gewonnen door Douwe Bob, red.) gezien. Het leek me leerzaam. Wie mee mocht doen, kreeg wekenlang allerlei lessen, clinics en je ontmoette andere liedschrijvers en muzikanten. Ik was niet naïef over de impact, maar dacht toch: zo enorm bekend zal je er ook weer niet van worden. Het was ook geen The Voice of Holland, hè. Dat het zo zou exploderen, had ik nooit voorzien.”

Giel Beelen en Miss Montreal

“Dat zij zo moesten huilen tijdens mijn auditie, heb ik op het moment zelf helemaal niet gezien. Het liedje was op dat moment voor mij het enige wat er was. Pas toen de beelden werden uitgezonden, werd me duidelijk wat er was gebeurd. Tenminste: mijn vrienden moesten me dat vertellen. Ikzelf durfde niet te kijken en zat met mijn rug naar de tv, verstopt achter de bank. Ik wist letterlijk even niet wat ik met mezelf aanmoest.”

“Later realiseerde ik me pas hoe bijzonder het was dat muziek zoiets losmaakt. Het was superecht. Giel en Sanne kenden het verhaal van mijn ouders toen niet, het ging volledig om hun eigen gevoel. Dat vind ik er nog steeds mooi aan.”

Mediahype

“Ik was onderdeel van iets waar ik tijdens mijn studie zelf onderzoek naar deed, ja. Ik had mijn eigen casestudy kunnen zijn. Mijn bachelorscriptie van de studie Media & Cultuur ging over sterrendom en meer specifiek over fan­gemeenschappen op Twitter. Ik analyseerde de fans van de boyband MainStreet. Wat ik onder meer uitvond was dat er grote verschillen zijn in hoe het publiek hun idolen bekijkt. In Azië ziet het publiek zijn sterren heel graag als bijna buitenaardse personen. In Nederland is het bijna andersom. We willen graag de bevestiging dat sterren ‘ook maar gewoon mensen zijn’. Dat ik over dat soort dingen al eens had nagedacht, hielp me wel toen ik zelf ineens bekend werd.”

“Waar ik niet op voorbereid was: doordat Dat ik je mis zo’n emotioneel lied is, vertellen mensen je heel makkelijk hun eigen persoonlijke verdriet. Het voelde alsof ze van me verlangden dat ik dat voor hen zou oplossen. Het heeft best lang geduurd voor ik besefte dat dat mijn taak niet is.”

Jeugdliefde

“We kennen elkaar van de toneelvereniging in Gouda. Op ons dertiende hebben we elkaar daar voor het eerst gezien. In een van onze eerste jaren speelden we Macbeth. Ik weet het niet zeker, maar het kan bijna niet anders dan dat mijn ouders toen samen in de zaal zaten. Ontroerend te bedenken dat ze hem toch hebben gezien. We werden vrienden en we hebben toen we zeventien waren zelfs gezoend. Maar ik vond in die tijd, mijn ouders waren net overleden, eigenlijk alles wat dichtbij kwam doodeng. We verloren elkaar uit het oog. Totdat een vriendin van me hem een paar jaar terug meenam naar een van m’n voorstellingen. Na afloop raakten we aan de praat. Het duurde nog een jaar voor we weer zoenden. Onze band voelt vertrouwd en heel nieuw tegelijk.”

“Doordat ik hem op dit moment in mijn leven weer ben tegengekomen denk ik: misschien loopt het leven uiteindelijk toch wel zoals het bedoeld is te lopen.”

Dat ik je mis

“Als je er nuchter naar kijkt is het nummer totaal ongeschikt als hit: vier minuten lang, één lange lap tekst en geen refrein om mee te zingen. Dat zou normaal gesproken geen radiozender willen draaien. Maar op dat moment werkte het blijkbaar. Het werd nummer 1.”

“Ja, ik weet dat het nu vaak op begrafenissen wordt gedraaid. Mooi natuurlijk, maar gelukkig ben ik nog nooit op een uitvaart geweest waar het te horen was. Tegen verzoeken om op te treden op dat soort bijeenkomsten, zeg ik ook altijd nee. Het werkt bij mij zo: als ik mensen zie huilen, moet ik ook huilen. Dan is optreden niet te doen.”

Het sinaasappelmeisje

“Een boek van Jostein Gaarder dat ik als kind eindeloos heb gelezen. Het verhaal gaat over een jongen die een brief ontvangt die zijn vader vlak voor zijn overlijden aan hem heeft geschreven. De vader vertelt dat hij als jongeman een meisje in de tram zag hannesen met een zak sinaasappelen. Uiteindelijk blijkt de moeder van dat jongetje het sinaasappelmeisje te zijn. Ik was me zo al vroeg bewust van de eindigheid van het leven. Niet alleen door het boek. Er werd bij ons thuis gewoon over de dood gepraat. Mijn ouders vonden niet dat kinderen daar te jong voor zijn. Ze wisten uiteraard niet dat dat nog van pas zou komen. Maar ik ben blij dat ze het hebben gedaan, want het is helaas niet zo dat de dood alleen voor volwassen is.”

Vanaf nu is het van jou

“Mijn tweede album. Gek genoeg wist ik toen minder goed wat ik wilde dan bij mijn eerste plaat. Ja, de liedjes moesten over anderen gaan, in plaats van over mezelf. Want ik wilde niet meer zo dicht op mijn eigen leven komen. Er waren zoveel goedbedoelde adviezen, zoveel mensen die wilden dat ik een bepaalde richting op zou gaan. Dat is lastig als je zelf al geen duidelijk plan hebt. Ik raakte er een beetje stuurloos van. Ik denk dat je dat erop kunt horen.”

De druk van de hit

“Eerder zei ik altijd dat ik dat goed aankon, maar terugkijkend zie ik: dat was niet zo. Dat ik je mis was zó’n plotseling en groot succes. En ik was nog ontzettend jong, net 21, en onervaren. Ik dacht dat ik mijn verdriet door het schrijven een veilige vorm had gegeven, maar via het publiek kwam het als een boemerang steeds weer bij me terug.”

“Het was gewoon heel emotioneel, zoveel aandacht voor een lied over mijn verlies. Iedereen vroeg naar het overlijden van mijn ouders. Daar was ik bij nader inzien nog niet klaar voor. Het verdriet kwam zo in een bakje terecht met onderwerpen waarover ik geen liedjes meer durfde te maken.”

“Toen ik de dertig ging naderen, besefte ik: voor mezelf moet ik er nog een keer goed over schrijven. Ik vond het eng, dacht meteen aan wat er zou gebeuren als ik die liedjes zou uitbrengen. Blijkbaar was ik het gevoel dat schrijven op zichzelf ook al genoeg kan zijn, kwijt­geraakt. Maar toen ik mezelf toestond te schrijven zonder aan de gevolgen te denken, ging er als vanzelf een luikje met herinneringen open.”

“Toen het album Harnas van glas af was, merkte ik: er is nog meer. Zo is de bundel met verhalen ontstaan. Toen ik die opschreef, zag ik dat die niet zozeer over verdriet, maar juist over liefde gaan. Ik ben heel blij dat ik er nu zo naar kan kijken. Het voelt als het rondmaken van een cirkel.”

Brief aan mijn vader

“Heb je het gehoord? Emotioneel nummer, hè? Ik wilde het eigenlijk niet op mijn album zetten. Te kwetsbaar, te privé, dacht ik. Het is een brief waarin ik mijn vriend alsnog aan hem voorstel.”

“Omdat het me niet lukte de tekst op muziek te zetten, heb ik Joost Zweegers van Novastar om hulp gevraagd. Bij hem voelde ik me veilig genoeg om er echt een lied voor de plaat van te maken. Want, bedacht ik: in alle leeftijden zijn er mensen die een nieuwe liefde ontmoeten als hun ouders er niet meer zijn. De tekst is heel gedetailleerd, maar toch universeel.”

“Het lied is in één take opgenomen. Nadat ik het achter de vleugel bij wijze van proef had ingezongen, werd ik heel emotioneel. Ik wilde een dag later verder, maar toen zei producer JP Hoekstra: ‘Geeft niet. We hebben hem.’ Die rauwe versie hoor je nu op de plaat.”

Mahjong

“Ben ik groot fan van! Mahjong is een Chinees gokspel dat we in de familie heel vaak spelen. Het leuke is dat je in een keer heel veel geld kunt winnen of verliezen. Al spelen we om punten, omdat ik gokken met echt geld haat. Er zijn veel complexe regels, maar als je het eenmaal kunt, is het heel fijn om op een brakke dag te spelen met een bak chips in het midden. Maar ondertussen ben ik wel fanatiek, hè. Een spelletje is er om gewonnen te worden.”

Nynke Laverman

“Prachtige stem heeft zij. En geweldig dat zij zoveel in het Fries heeft gezongen. Er zijn zoveel streektalen in Nederland, die maken een cultuur zo rijk. Goed dat die door die liedjes extra aandacht krijgen.”

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2021 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden