PlusAnalyse

Levenslang voor schietpartij Staatsliedenbuurt ondanks nieuwe getuigen

Anouar B. en Adil A. krijgen voor de wildwest­schietpartij in de Staatsliedenbuurt eind 2012 dezelfde straf als de rechtbank ze bijna 5 jaar geleden gaf. De ultieme straf: levenslang, omdat het ‘kil en gewetenloos’ moorden moet stoppen.

Sporenonderzoek nadat de SUV eind 2012 midden in een woonwijk met kogels werd doorzeefd.Beeld Amaury Miller

Een bonte parade nieuwe getuigen trok langs het gerechtshof, in het hoger beroep dat zich jaren voortsleepte nadat de rechtbank Anouar B. (39) en Adil A. (31) op 1 mei 2015 levenslange celstraffen had opgelegd. De rechters vonden dat de enige passende straf voor het ongekende geweld dat ze in de avond van zaterdag 29 december 2012 hadden ontketend in de Staatsliedenbuurt.

Crimineel Benaouf A. kon in de Van Rappardstraat nog ternauwernood ontkomen, vrienden Saïd el Yazidi (21) en Youssef Lkhorf (28) werden in de Tweede Keucheniusstraat en de Van Bossestraat met heel veel kogels geliquideerd. Vanuit de Audi RS4 die één groepje daders als vluchtauto gebruikte, werden daarna twee motoragenten op de Haarlemmerweg van dichtbij met een kalasjnikov beschoten.

In het hoger beroep stonden vanzelfsprekend alle harde en minder harde bewijsmiddelen ter discussie, maar vooral die stoet getuigen was nieuw.

Ze kwamen vertellen over die cruciale verklaring die doelwit Benaouf A. al zo vaak had herhaald: hij had Anouar ‘Popeye’ B. herkend in die Audi RS4, op de bijrijdersstoel. B. had zijn bivakmuts toen nog niet over zijn gezicht getrokken.

Een aantal criminelen kwam verklaren dat Benaouf A. in de gevangenis persoonlijk tegenover hen had toegegeven dat hij had gelogen over die herkenning. Een andere gedetineerde kwam juist vertellen dat hem vanuit de hoek van Anouar B. twee ton was geboden als hij zou liegen dat Benaouf hem had opgebiecht dat hij Anouar helemáál niet had herkend. Die andere getuigenverklaringen waren dus wellicht ook ‘gekocht’.

Stoerdoenerij

Er was nog een filmpje waarin een crimineel zegt dat ‘Ben’ er trots op was dat hij de verdachten met zijn leugens had ‘geflasht’ (genaaid) en tot levenslang veroordeeld had gekregen.

Tegenover die heimelijk gefilmde crimineel stond weer de ‘anonieme bedreigde getuige’ QQ. Die kwam uitleggen dat de uitspraken in dat filmpje maar ‘stoerdoenerij’ waren, maar dat de spreker dat nu niet meer kan toegeven omdat hij ‘wordt gechanteerd’. QQ was ondanks alle gevaren naar voren getreden omdat hij boos is over de leugens en ‘het spelletje’ dat voor ‘Popeye’ en zijn familie wordt gespeeld in de zaak.

Zo hielden vooral de getuigen het hof jaren zoet, maar aan al hun verklaringen hechten de raadsheren (rechters in hoger beroep) in hun eindoordeel weinig waarde. In de samenvatting van het arrest die de hofvoorzitter gisteren voorlas, werden de getuigen zelfs niet eens genoemd.

Glasdeeltjes en dna

Het bewijs op grond waarvan Anouar B. en Adil A. de rest van hun leven in de cel moeten slijten, is goeddeels hetzelfde bewijs als de rechtbank voor zijn vonnis had gebruikt. Ook het hof gelooft die zo veelbesproken verklaring van Ben­aouf A. dat hij B. had herkend in de Audi. Hij heeft dat in liefst zestien verklaringen consequent herhaald.

Ook het technisch bewijs zoals glasdeeltjes en dna van de beide verdachten op cruciale bewijsstukken wegen zwaar mee. De alibi’s en alternatieve scenario’s waarmee de verdachten kwamen, vindt het hof ‘niet geloofwaardig’.

Het kan volgens het hof niet anders dan dat de voorruit van de Audi RS4 vanaf de bijrijdersstoel is stukgeschoten en dat daardoor het glasdeeltje in een schoen kwam die later is gevonden in het tuinhuisje van Anouar B.’s vrouw – en een ander miniem stukje glas op een bivakmuts in een onderduikadres in de Van Hogendorpstraat in West waar Adil A. geregeld sliep. Een mobiele telefoon die hij gebruikte, stond gedurende de schietpartij uit en is juist weer aangezet bij de Bok de Korverweg in Nieuw-West kort nadat de daders de Audi daar hadden achtergelaten.

Het hof oordeelt snoeihard over de ‘kille en gewetenloze’ daders, die schoten ‘met oorlogsvuurwapens in een dichtbebouwde wijk’. Het hof spreekt van ‘koelbloedige liquidaties’ plus een poging daartoe en ‘extreem geweld tegen de politie om aan aanhouding te ontkomen’. Dat de motoragenten niet zijn gedood, is alleen te danken aan hun eigen, snelle handelen (ze lieten zich vallen en verscholen zich achter hun ­motorfietsen).

Adil A. en Anouar B. hebben met anderen ‘na een intensieve voorbereiding’ Benaouf A., Saïd el Yazidi en Youssef Lkhorf ‘in nauwe en bewuste samenwerking’ willen vermoorden dan wel vermoord. Poging tot moord op de agenten acht het hof niet bewezen, poging tot doodslag wel.

Voor dit meedogenloze, extreme geweld is volgens het hof alleen een levenslange celstraf gepast. Wat ook meeweegt: deze schietpartij was ‘het beginpunt’ van de oorlog in de Amsterdamse onderwereld, waarin inmiddels vele slachtoffers zijn gevallen.

Ultieme straf

Levenslang was ooit een straf die slechts bij uitzondering werd opgelegd. Die tijd is voorbij. Sinds liefst vier kroongetuigen (Peter la Serpe, Fred Ros, Nabil B. en Tony de G.) gedetailleerd inzicht hebben gegeven in de wereld van huurmoorden én miljoenen versleutelde tekstberichten tussen moordenaars leesbaar zijn geworden, is een trits criminelen de laatste jaren tot de ultieme straf veroordeeld. Veel van de veroordeelden zijn jonge mannen. De komende jaren zullen in grote liquidatieprocessen veel meer verdachten levenslang krijgen – omdat ze bij zo veel excessief geweld betrokken waren dat rechters niet anders kunnen

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden