Jos B. ontkent opnieuw moord op Nicky Verstappen

Snikkend deed Jos Brech vanmiddag zijn verhaal in de rechtbank van Maastricht: hij ‘had de moed niet’ om zich te melden na de vondst van Nicky Verstappen in 1998.

De rechtbank voorafgaand aan de inhoudelijke behandeling van de rechtszaak tegen Jos B., die wordt verdacht van het ontvoeren, misbruiken en doden van Nicky Verstappen. Beeld ANP

Aan het einde van de zevende en laatste zittingsdag kreeg verdachte Jos Brech (57) het woord. In een emotioneel betoog vertelde de Limburger hoe hij Nicky aantrof in augustus 1998 op de Brunssummerheide, dat hij in paniek raakte, maar zich niet meldde en zelf wegvluchtte. “Het was een mooie dag, maar hoeveel pech kun je hebben dat je iemand vindt die dood is?”, begon Brech. “Ik ben naar het kind toe gegaan, heb de lichaamsfuncties gecontroleerd. Ik heb wel spijt dat ik het zo laat gemeld heb. Veel te laat.”

Brech ‘had de moed niet’: “Toen ik naast het lichaam van Nicky zat, bekroop me een angst. Angst om bekeken te worden, ik moest weg,” zei de verdachte terwijl hij de tranen wegslikte. Na ontucht met twee jongens in het bos in 1985 had Brech zichzelf wel bij de politie aangegeven, beweert hij: “Toen had ik de moed. Een rechercheur zei: wat er ook gebeurt met een kind, we zullen je vinden. Dat is me altijd bijgebleven. In 1998 won de angst.”

‘Vol zelfbeklag’

In de Maastrichtse rechtszaal overtuigt de verklaring het OM noch Nicky’s familie: “Voor hen ben ik de dader.” De familie hoort hoe Brech opnieuw ‘vol zelfbeklag’ zit, vertelt hun vertrouwensman Peter R. de Vries na afloop: “Dat valt op, hij spreekt vooral over wat het met hem heeft gedaan. En dan zegt hij dat hij wil helpen, maar zodra er vragen komen, geeft hij niet thuis, zwijgt hij.”

Eerder op de dag ging het er fel aan toe in de zaal. De aanklagers noemen het betoog van de advocaat Gerald Roethof ‘tendentieus’ omdat hij selectief shopt uit het strafdossier, de advocaat vindt het OM op zijn beurt weinig ‘magistratelijk’ omdat ze het zwijgrecht bekritiseren. Volgens Roethof lijdt het OM aan tunnelvisie en kampt het met ‘bewijsnood’. De advocaat wil vrijspraak omdat een misdrijf - doodslag, misbruik, ontvoering - niet bewezen kan worden.

Daarbij kan Brechs dna ook door slordige omgang met bewijsstukken of sporenvermenging in de onderbroek van de jongen terechtgekomen zijn, suggereert de advocaat.

Maar ‘daar is geen sprake van geweest’, zegt de officier van justitie in een reactie. Het Openbaar Ministerie is duidelijk overtuigd van Brechs betrokkenheid bij Nicky’s dood en eist 15 jaar cel plus tbs. De jongen verdween in augustus 1998 van een zomerkamp op de Brunssummerheide, een dag later werd hij dood gevonden.

In combinatie met Brechs zedenverleden en diens vluchtgedrag leidt het dna van de man in Nicky’s onderbroek tot deze volgens het OM ‘onweerlegbare conclusie’: “De dader kan niemand anders zijn,” zei de officier van justitie. “Op twintig monsters in en op de onderbroek zat zijn dna, in het kruis, op de tailleband.”

Brech zelf zegt dus per toeval op het lijk van de jongen gestuit te zijn, maar die uitleg slikken de familie en het OM niet, ze verwijzen de verklaring naar het rijk der fabelen als ‘ongeloofwaardig, flinterdun, een ingestudeerd toneelstukje’.

Waarom komt Brech bijvoorbeeld niet met de eerder genoemde ‘kluisverklaring’ naar buiten, willen de aanklagers weten. Roethof schermde eerder met een schriftelijke uitleg die opgesteld zou zijn ver voordat het strafdossier klaar was. Deze tekst zou de betrouwbaarheid van Brechs betoog kunnen versterken, maar de verklaring is nooit bij het dossier gevoegd, tot grote verbazing van officier van justitie Paul Emmen: “Dat geeft te denken.”

Volgens Roethof heeft het OM echter geen zaak: “Het klopt gewoon niet. Dan klinkt het steeds: ‘het kan niet anders dan...’. Dat is onzekerheid na onzekerheid. Ik blijf erbij: die optelsom van het OM klopt niet. Nul plus nul plus nul blijft nul. Niet alle mogelijke doodsoorzaken zijn uitgesloten. We weten het gewoon niet.”

De rechter doet 20 november uitspraak.

Meer over

Wilt u belangrijke informatie delen met Het Parool?

Tip hier onze journalisten


Op alle verhalen van Het Parool rust uiteraard copyright. Linken kan altijd, eventueel met de intro van het stuk erboven.
Wil je tekst overnemen of een video(fragment), foto of illustratie gebruiken, mail dan naar copyright@parool .nl.
© 2020 DPG Media B.V. - alle rechten voorbehouden